"CIO" (Contén)

Esixencia do pagamento dalgún tipo de carga fiscal ou do que se debe.

Acto da Administración tributaria que consiste no cobro de tributos e doutras prestacións tributarias.

Delito que comete a autoridade ou un funcionario público ao esixir o pagamento de impostos non autorizados debidamente. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Acción e efecto de exacerbar ou exacerbarse.

Aumento ou esaxeración da gravidade dun síntoma, dunha dor ou dunha enfermidade. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Acción e efecto de exacular.

Disfunción sexual masculina consistente na expulsión prematura do seme, durante o coito, antes ou inmediatamente despois da penetración. Pode ter unha orixe psicosomática, relacionada coa ansiedade ou a inseguridade e inexperiencia do individuo, ou unha orixe física, debida a unha hipersensibilidade do glande ou a unha velocidade anormal na resposta nerviosa á excitación.

Emisión de seme de percorrido inverso ao habitual, xa que o esperma, en vez de ser expulsado cara ao exterior, se dirixe cara á vexiga urinaria. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Acción e efecto de exceptuar.

Aquilo que se aparta da norma establecida ou do que é común para os da súa especie.

1. Título ou motivo xurídico que alega o demandado en oposición á acción planeada polo demandante.

2. excepción dilatoria

   Excepción legal que obriga á suspensión temporal do xuízo ata que sexa resolta.

3. excepción perentoria

   Excepción que se alega no xuízo, no trámite de contestación á demanda, e que se resolve na sentenza definitiva.

4. excepción prexudicial

   Excepción que se produce contra o actor na que se alega que este non é parte lexítima para a interposición da demanda.

Que se afasta do habitual por non ser frecuente.

Que se afasta do habitual por ser maior ou mellor.

Acción e efecto de exceptuar.

Aquilo que se aparta da norma establecida ou do que é común para os da súa especie.

1. Título ou motivo xurídico que alega o demandado en oposición á acción planeada polo demandante.

2. excepción dilatoria

   Excepción legal que obriga á suspensión temporal do xuízo ata que sexa resolta.

3. excepción perentoria

   Excepción que se alega no xuízo, no trámite de contestación á demanda, e que se resolve na sentenza definitiva.

4. excepción prexudicial

   Excepción que se produce contra o actor na que se alega que este non é parte lexítima para a interposición da demanda.

Acción e efecto de exceptuar.

Aquilo que se aparta da norma establecida ou do que é común para os da súa especie.

1. Título ou motivo xurídico que alega o demandado en oposición á acción planeada polo demandante.

2. excepción dilatoria

   Excepción legal que obriga á suspensión temporal do xuízo ata que sexa resolta.

3. excepción perentoria

   Excepción que se alega no xuízo, no trámite de contestación á demanda, e que se resolve na sentenza definitiva.

4. excepción prexudicial

   Excepción que se produce contra o actor na que se alega que este non é parte lexítima para a interposición da demanda.

Que se afasta do habitual por non ser frecuente.

Que se afasta do habitual por ser maior ou mellor.

Que se afasta do habitual por non ser frecuente.

Que se afasta do habitual por ser maior ou mellor.

Acción e efecto de excitar ou excitarse.

Produción do fluxo magnético de indución nunha máquina eléctrica. A corrente de excitación pode estar producida por unha máquina ou por unha fonte auxiliar (excitación independente), ou ben pola mesma máquina (autoexcitación).

1. Colisión ineléstica.

2. Aumento da enerxía dun sistema microfísico.

Estado de actividade estimulada dun individuo unicelular ou pluricelular ou dalgún dos seus órganos ou sistemas.

Creación dun campo magnético por unha corrente eléctrica.

Conxunto formado por un motor, as máis das veces térmico, e unha dinamo, en que o primeiro acciona a segunda, empregado para a excitación dos indutores dun motor ou dun alternador.

Enunciado que expresa unha forte emoción ou un xuízo afectivo e que pode non ter a estrutura dunha oración completa e reducirse a unha sinxela interxección (canté!).

Signo de puntuación (...!) que intenta representar a entoación marcada que acompaña a modalización exclamativa e, ás veces, a desiderativa e a imperativa.

1. Facultade concedida pola Santa Se ou polo ordinario correspondente a un membro dunha orde relixiosa de vivir fóra da vida comunitaria. A diferenza da secularización, é temporal e non exime dos votos relixiosos nin da comuñón coa orde respectiva.

2. Tempo que dura o abandono dun claustro por parte dun relixioso.

Supresión das ordes relixiosas nun país, ordenada polo poder político. Seguindo a política de secularización da Revolución Francesa, Xosé I proclamou un decreto de exclaustración en 1808. A restauración do réxime constitucional en 1820 comportou novamente medidas secularizadoras, entre outras desterráronse os xesuítas, pecháronse as casas relixiosas con menos de 24 profesos e os seus bens foron confiscados. Despois da matanza de frades de xullo de 1834 e da queima de conventos de 1835, as leis de 1836 e 1837 suprimiron todas as casas relixiosas masculinas, agás os escolapios e algúns hospitaleiros, e algunhas femininas, e confiscáronse os seus bens. O patrimonio arquitectónico viuse afectado por estas medidas. Abandonáronse mosteiros e igrexas que acabaron nun estado ruinoso, como San Domingos de Pontevedra, outros reempregáronse con outros fins, como o convento de Conxo, utilizado como hospital psiquiátrico, e San Francisco de Noia que funcionou como cárcere, mentres algúns foron destruídos....

Acción e efecto de excretar.

Produto excretado.