"An" (Contén)

1. Instrumento para medir a velocidade dun fluído gasoso, en particular do aire. Emprégase principalmente en meteoroloxía para determinar a velocidade do vento.

2. Anemómetro baseado na medida do enfriamento producido nun fío eléctrico polo efecto dunha corrente de aire. Utilízase especialmente para medir correntes tenues.

3. Anemómetro de indicación instantánea formado por unha hélice directamente encaixada a un xerador eléctrico e de funcionamento similar ao anemómetro de Robinson. A hélice e o xerador oriéntanse sempre cara ao vento por medio dunha aleta de dirección e, mediante un sistema de indicación de posición, pódese ler tamén a dirección do vento.

4. Emprégase sobre todo para medir correntes de aire intensas, en túneles aerodinámicos ou en avións.

5. Anemómetro de indicación instantánea da velocidade formado por tres superficies hemisféricas xiratorias con concavidade dirixida sempre no mesmo sentido que, impulsadas pola corrente de aire, transmiten mediante un eixo vertical o seu movemento a un xerador eléctrico ou a un encaixe magnético. A forza electromotriz, a frecuencia ou o par xerado son proporcionais á velocidade do vento, de xeito que se pode obter medindo estas magnitudes cos aparellos correspondentes, previamente calibrados en metros por segundo.

6. Anemómetro composto por unha roda de paletas que xira impulsada pola corrente de aire. A roda está mecanicamente encaixada a un contador de voltas calibrado para indicar os metros equivalentes ao espacio percorrido polo aire que pasa a través das paletas no intervalo de tempo que dura a medición.

7. Anemómetro baseado na desviación dun feixe iónico que o vento produce durante o percorrido entre a fonte emisora e o electrodo receptor.

8. Anemómetro baseado na medición do tempo que tarda unha onda ultrasónica en percorrer a distancia coñecida entre un emisor e un receptor.

1. 1. Planta herbácea perenne do xénero Anemone de rizoma reptante, follas basais e flores apétalas de sépalos petaloideos de cores diversas. En Galicia atópanse dous taxons propios de bosques e lugares húmidos: A. nemorosa, de anteras amarelas e follas tripartidas en foliolos lanceolados, e A. trifolia albida, de anteras brancas e follas tripartidas en foliolos lobados; esta última é un endemismo galego.

   2. Flor da planta do mesmo nome.

2. Antozoo da orde actiniarios solitario e sedentario, de corpo cilíndrico que acada uns 10 cm de altura e sen esqueleto calcario duro. Ten a base modificada para adherirse ás rochas e a abertura oral rodeada de tentáculos urticantes non retráctiles, que poden acadar ata 15 cm de lonxitude e que os emprega para capturar as presas. En Galicia e no resto do litoral Atlántico son comúns as especies pertencentes aos xéneros Anemonia, Bunodactis e Condylactis.

1. Que semella unha criatura.

2. Propio de criatura.

1. Dise dunha medalla, moeda, etc, que non ten inscrición.

2. Libro ou escrito sen título.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Foi infante de coro dalgunhas capelas de Roma e discípulo de Palestrina, a quen sucedeu como compositor da capela pontificia no ano 1594.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Discípulo de Palestrina (1575-1579), foi mestre da capela de San Xoán de Letrán e residiu a partir de 1624 na corte de Sexismundo III, en Cracovia.

1. Que non contén líquido.

2. barómetro aneroide.

PERSOEIRO

Historiador e catedrático de Historia Económica en Madrid.
A súa investigación céntrase no estudo da economía, especialmente na agricultura e na sociedade do Antigo Réxime. Algunhas das súas obras no eido da historia agraria son: Las crisis agrarias en la España moderna (1970), La ley agraria (1995) ou Cultivos, cosechas y pastoreo en la España moderna (1999). Outras obras nas que integra a análise económica coa social e política son: Economía e “ilustración” en la España del siglo XVIII (1969), El antiguo régimen: los Borbones (1976), Carlos III y la Ilustración (1987), Los señoríos asturianos (1989) ou La Corona y la América del siglo de las luces (1994).