"An" (Contén)

PERSOEIRO

Relixioso dominicano. De familia galega, foi beatificado en 1818. Escribiu Ladridos evangélicos del perro dados a la nobilísima ciudad de Córdoba (1696), Triunfo de la castidad contra la lujuria diabólica de Molinos (1698), e Vida del glorioso Padre y Patriarca Santo Domingo de Guzmán, fundador de la Orden de los Predicadores (1701).

GALICIA

Ourive. Activo en Santiago de Compostela, puido formarse con Andrés de Calo e Castro, de quen era oficial. Foi prateiro da catedral compostelá (1698-1712), para a que realizou, entre outras obras, dous candelabros para o altar maior, un copón de ouro, a furna de prata para gardar as reliquias e os retratos en prata de Filipe V e a súa dona. Desde 1706 realizou varios encargos para o mosteiro de San Martiño Pinario. Fixo tamén os copóns para San Xurxo de Codeseda, San Froitoso de Santiago e outras igrexas. O seu fillo Xosé Pose foi tamén ourive e traballou para a capela da Concepción da catedral de Santiago de Compostela.

REXIÓNS

Rexión histórica de Polonia, situada arredor da cidade de Poznań, dentro da Gran Polonia. Acolleu desde o s XIII unha numerosa inmigración alemá, que contribuíu ao seu desenvolvemento económico. A segunda repartición de Polonia (1793) atribuíuna a Prusia; a política xermanizadora iniciada polo goberno de Berlín cara a 1830 intensificouse en tempos de Bismarck e de Bülow, pero a acción solidaria do campesiñado, a clase media urbana, o clero e a nobreza fixo que fracasara esta xermanización. A finais de 1918, expulsados os alemáns, incorporouse á nova Polonia independente.

GALICIA

Sacerdote e escritor. Rematou a súa formación no Seminario compostelán en 1916 e, despois de exercer en varias parroquias, a partir de 1940 estivo ligado á de Santa María do Sar, en Santiago de Compostela. Escribiu Paisaxes (1925), cunha temática e un estilo propios do costumismo e intimismo do s XIX. Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Médico. Foi médico titular do hospital de Santiago e do mosteiro de Santa María de Monfero ata ser nomeado en 1791 médico da cidade da Coruña. Promoveu as vacinacións masivas contra a variola en Galicia e tomou parte activa nas vacinacións que se produciron na bisbarra de Bergantiños tras o brote de 1804. É autor da obra perdida Instrución, discurso o reglamento sobre el método para administrar y difundir la vacunación antivariólica (1803).

PERSOEIRO

Relixioso xesuíta e diplomático italiano. Estudou en Roma onde foi ordenado sacerdote (1561). Gregorio XIII enviouno como legado a Xoán III de Suecia, para falar do retorno deste reino á comuñón romana (1577). Actuou de mediador entre Iván IV de Rusia e Estevo I de Polonia (1581), coa finalidade de facer unha ofensiva contra os turcos. Ao seu regreso a Italia, foi profesor de teoloxía en Padua (1587-1591).

PERSOEIRO

Historiador da arte estadounidense. Doutorouse en Literatura Castelá en Harvard coa tese Mediaeval Spanish Allegory (1909). Escribiu A History of European and American Sculpture (1924) e A History of Spanish Painting (iniciada en 1930), en catorce volumes, onde compilou exhaustivamente e case por primeira vez a pintura medieval, e parte da renacentista, hispánica.

1. Que ou quen postula.

2. Persoa que, aspirando a entrar na vida relixiosa, está no período de proba, antes de entrar no noviciado.

PERSOEIRO

Usurpador do Imperio Romano (259-269). Foi xeneral de Valeriano e de Galieno, a quen traizoou, lle matou un fillo e despois fíxose proclamar emperador. Obtivo vitorias importantes contra os bárbaros na Galia, pero matárono os seus soldados.

GALICIA

Sacerdote e escritor. Despois da súa formación no seminario compostelán, exerceu en diversas parroquias de Galicia. Escribiu Costumes da terriña (1911), de carácter costumista, onde a través de catorce capítulos independentes narra diversos aspectos do rural galego.

PERSOEIRO

Escritor holandés. Participou en 1837 na fundación da revista literaria De Gids. Da súa obra, dotada dunha gran complexidade para o lector, destaca Jan, Jannetje en hun jogste kind (Xoán, Xoaneta e o seu fillo pequeno, 1842), Het Rijksmuseum te Amsterdam (O museo do Reino de Amsterdam, 1844) e Poezie (Poesía, 1868).