"Gad" (Contén)

1. Comida que se pon no anzol para atraer os peixes. Na tradición oral recóllense ditos como: “Co engado cóllense os peixes e engánanse os parvos.”

2. Cousa que atrae de algo ou de alguén.

3. Engano feito con astucia.

1. de entregar ou entregarse.

2. Elemento arquitectónico que ten unha parte incrustada no muro.

1. Acción e efecto de envergar.

2. 1. Ancho dunha vela envergada.

   2. Conxunto de todos os envergues dunha vela.

3. 1. Distancia entre os extremos das ás dun animal cando este as ten completamente despregadas.

   2. Distancia entre os extremos das alas dunha aeronave.

4. 1. Corpulencia dunha persoa ou dun animal.

   2. Tamaño dunha cousa.

5. ...

1. Acción de enxaugar.

2. Líquido para enxaugar.

1. Que enxuga.

2. Aparello que serve para enxugar a roupa.

1. escorregón.

2. Descenso dunha masa de rochas sedimentarias ou detritos sobre o plano de estratificación.

1. Que escorrega.

2. Que fai escorregar.

3. Aplícase á situación ou persoa difícil ou perigosa que cómpre tratar con habilidade e tino.

1. Superficie en pendente e lisa por onde se escorrega con facilidade.

2. Aparello formado por unhas escaleiras e unha pista en declive, situada nos parques infantís, e que serve para que os nenos escorreguen por el desde arriba.

1. de esfragar ou esfragarse.

2. Aplícase á ave que aparece invertida no escudo, é dicir, representada coa cabeza cara a abaixo e voando coma se fose en voo picado ou coma se se esfregase desde unha grande altura.

1. de espigar.

2. Que ten ou xa botou espiga.

3. Que está medrando ou é moi alto e delgado.

PERSOEIRO

Escritor. Discípulo de Alberto Lista, foi un dos representantes do romanticismo español. De tendencias liberais, despois da execución de Riego (1823) fundou, xunto con Patricio de la Escosura e outros, a sociedade secreta Los Numantinos, feito polo que o confinaron nun convento de Guadalajara. Recobrada a liberdade, fuxiu a Lisboa e despois a Londres, onde participou nas actividades políticas dos exiliados. En 1830 viviu as xornadas de xullo en París e pasou os Pireneos coa fallida expedición de Chapalangarra. Volveu a Londres e, amnistiado, dirixiuse a Madrid, onde ingresou na garda real. Así mesmo, foi secretario da legación diplomática na Haia e deputado a Cortes en Almería. As súas actividades revolucionarias recluírono en Cuéllar -onde escribiu a novela histórica Sancho Saldaña (1834)-, máis tarde en Badajoz e, ao rebelarse contra o goberno de Toreno (1835), tivo que esconderse. Prolífico articulista, cofundou o xornal El Pensamiento e colaborou con asiduidade na...