"An" (Contén)

1. Que pasa a rentes do chan.

2. 1. Proxección en alzado do perfil lonxitudinal dunha estrada ou dun camiño que pode coincidir co seu eixe lonxitudinal.

   2. Inclinación da rasante respecto do seu plano horizontal.

   3. cambio de rasante

      Punto de intersección de dúas rasantes correspondentes a dúas seccións de estrada de diferente inclinación, especialmente cando unha delas é ascendente e a outra descendente segundo un mesmo sentido de marcha.

   4. cambio de rasante

      Porción de estrada que contén un cambio de rasante.

PERSOEIRO

Lingüista. Representante do comparatismo lingüístico, escribiu a primeira gramática moderna do islandés. O seu estudo da orixe do antigo noruegués, Undersogelse om det gamle Nordiske eller Islandske Sprogs Oprindelse (1818), é unha gramática comparada indoeuropea, que sentou as bases da fonética e da morfoloxía comparadas.

PERSOEIRO

Médico italiano. Profesor nas universidades de Pavia desde 1796 e de Milán desde 1800, publicou diversos traballos médicos e en 1799 expuxo a teoría dos contraestímulos, que concibía como unhas substancias que diminuían a excitabilidade.

PERSOEIRO

Arquitecto, fillo de Bartolomeo Carlo Rastrelli. Iniciouse en París con R. de Cotte e o seu pai, e xunto con el e con Le Blond foi a Peterburgo en 1716. A Tsarina Isabel Petrovna nomeouno arquitecto da corte e en 1741 confioulle a transformación arquitectónica e urbanística da cidade con modelos italianos e franceses de inspiración renacentista e manierista. Das súas obras destacan os palacios de Verán (1741-1744), o Peterhof (1747-1752) e os palacios de Carskoje Selo (1749-1756) e de Inverno (1754-1762).

PERSOEIRO

Político e xurista italiano. En 1848 foi sucesivamente ministro de Instrución Pública e de Agricultura e Comercio. Achegouse a Camilo B. di Cavour (1850), do que foi ministro de Graza e Xustiza (1853-1855) e do Interior (1855-1858). Rompeu con Cavour e entre 1862 e 1867 foi primeiro ministro. A súa actitude na Cuestión Romana obrigouno a dimitir.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Autor dunha gran perfección técnica, escribiu diversas pezas como French Without Tears (1936), Separate Tables (1945) e Goodbye, Mr. Chips (1960). Recibiu o título de sir.

PERSOEIRO

Político. En 1952 ingresou no Gesamtdeutsche Volkspartei (Partido Popular de Alemaña), que se integrou no Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD). Foi presidente do land de Renania do Norte-Westfalia (1977-1998) e da República de Alemaña (1999-2004). En 2000 pediu perdón ante o Knesset (Parlamento de Israel) pola responsabilidade do seu país no holocausto xudeu.

PERSOEIRO

Escultor alemán. Discípulo de Johann Gottfried von Schadow, viviu en Roma (1804-1811) e de volta a Berlín, ingresou na Academia de Belas Artes e o Instituto de Francia. Realizou Tumba de Luísa de Prusia e Federico Guillerme III (Charlottenburg), Estatua ecuestre de Federico II (Berlín) e Estatua de Alexandre I de Rusia (San Petersburgo).

PERSOEIRO

Relixioso xesuíta. Confesor de Fernando VI (1747) e membro do Consello da Inquisición por intercesión de José de Carvajal, favoreceu a súa orde relixiosa e mantivo unha actitude regalista moderada, apoiando o Concordato de 1753. Caeu en desgraza ao apoiar os insurrectos de Paraguay.

FILOSOFOS

Filósofo francés. Espiritualista e claro precedente de Henri Bergson, foi autor de valiosos estudos históricos e de ensaios. Da súa produción destaca De l’habitude (1838).

PERSOEIRO

Pintor neerlandés. Alumno de Mierevelt en Delft, estableceuse na Haia, onde retratou a aristocracia, a miúdo con atributos guerreiros. Nas súas obras destaca a súa gama cromática cálida sobre un fondo de negros e brancos.

PERSOEIRO

Mestre de obras e escultor francés. Desde 1319 foi mestre de obras de Notre-Dame de París, onde realizou e decorou as capelas laterais, e iniciou o trascoro, acabado por Jean Le Boutellier.