"CIO" (Contén)

Filla de Eolo e muller de Cexo, Rei de Tracia, fillo da estrela da alba. Cexo, movido por malos augurios e despois de consultar o oráculo de Apolo, decidiu embarcar a pesar da desesperación de Alciona. Despois de varios meses sen ver o seu esposo, consultou a deusa Xuno sobre a súa sorte; a través do sono, Xuno reveloulle que Cexo morrera afogado. Alciona triste e desesperada botouse ao mar dende o mesmo lugar de onde partira o seu home. Compadecida ante un amor tan profundo, Tetis metarfoseounos en alcións e os deuses decidiron para protexelos que o vento e as ondas se calmasen nos días máis curtos do ano, época na que estes paxaros incuban os ovos. A súa fidelidade foi, segundo Ovidio e Virxilio, modelo de amor conxugal.

Acción e efecto de alcoholificar.

Condensación aldólica.

1. Substancia metálica composta por máis dun elemento. Os constituíntes das aliaxes son solucións sólidas, combinacións ou mesturas íntimas heteroxéneas de dous ou máis metais, e combinacións dun ou máis metais con elementos non metálicos, que manifestan propiedades metálicas. Exemplos de aliaxes correntes son o aceiro, o latón, o bronce, o cuproníquel e o duraluminio. Case que todos os metais son empregados principalmente en forma de aliaxes. O número de compoñentes dunha aliaxe é moi variable; as aliaxes de dous e tres compoñentes denomínanse, respectivamente, binarias e ternarias. Entre os compoñentes hai que distinguir os principais, que determinan as características básicas da aliaxe, e os modificadores, que as modifican no sentido desexado. As aliaxes correntes divídense, segundo a súa composición, en dúas grandes categorías: aliaxes férricas e aliaxes non férricas; e estas últimas subdivídense en aliaxes lixeiras e aliaxes pesadas. As aliaxes de mercurio...

2. aliaxe antifrición antifrición.

3. aliaxe dura Aliaxe de dureza moi elevada utilizada especialmente para o corte de metais, para matrices e para pezas que requiren gran resistencia á abrasión. As aliaxes duras comprenden entre outras, os aceiros rápidos, as aliaxes “Stellite” a base de cobalto, cromo e tungsteno, e os carburos aglomerados (por exemplo, os metais “Kenna” e widia), constituídos esencialmente por carburo de tungsteno (con adición de carburo de titanio, de tántalo e de niobio) aglomerado con cobalto.

4. aliaxe eutéctica Aliaxe formada exclusivamente ou case por un eutéctico.

5. aliaxe férrica Aliaxe na que o elemento fundamental é o ferro. Son as aliaxes máis empregadas e superan con moito a todas as outras en tonelaxe. Os dous tipos máis importantes son o ferro coado en todas as súas variedades, produto dos altos fornos, e o aceiro produto do afinamento do ferro coado coa adición eventual doutros elementos.

6. aliaxe fusible Aliaxe de punto de fusión moi baixo, constituído xeralmente por un eutéctico de 2 a 5 compoñentes. A denominación adoita ser aplicada especialmente ás aliaxes que funden por debaixo de 230°C. As súas principais aplicacións son os fusibles de extintores automáticos de incendios, as válvulas e os cortacircuítos fusibles, a fixación de eixos e chumaceiras, os baños de temple e revestimento, a protección de modelos de fontanería, os modelos dentais, a soldadura, o selamento de vidro con metal e certos moldeamentos delicados. Os seus principais compoñentes son: o bismuto, o chumbo, o estaño e o cadmio. Utilízanse tamén o indio, o metal de Rose e o metal de Wood.

7. aliaxe lixeira Aliaxe onde o elemento principal é o aluminio ou o magnesio (e tamén, por extensión, modernamente, o titanio). As aliaxes a base de aluminio son as máis importantes e as máis empregadas, e son utilizadas correntemente nas industrias automobilísticas, aeronáuticas e na astronáutica. As aliaxes que conteñen cando menos un 90% de magnesio, con densidade por debaixo de 1,9, chámanse, ás veces, ultralixeiras.

8. aliaxe non férrica Aliaxe que non contén ferro ou onde o ferro non é ningún compoñente principal.

9. aliaxe pesada Aliaxe non férrica formada por metais de densidade superior á do titanio (4,5). As aliaxes pesadas comprenden, en xeral, as aliaxes de cobre, níquel, zinc, chumbo e outros metais.

10. ...

Técnica para obter a dirección dunha información a partir da clave por medio dun algarismo que a trata segundo criterios preestablecidos.

Acción e efecto de alegorizar.

o Murzufle (? - ? 1204) Emperador de Bizancio (febreiro-abril 1204). Alto funcionario de palacio, casado con Eudosia, filla do emperador Aleixo III Comneno. Foi proclamado a raíz da revolta de Constantinopla contra os cruzados e os emperadores Isaac II e Aleixo IV Anxo. Cando os cruzados tomaron Constantinopla refuxiouse en Tracia, protexido polo seu sogro. Morreu a mans dos latinos, que o tiraron dende o alto da estatua de Teodosio en Constantinopla.

Entidade fundada o 3 de abril de 1992 e declarada de interese cultural galego. Está presidida por Fernando Quintela Novoa e actúa como secretario Xosé Castro Ratón. Entre os seus obxectivos destacan o seu interese pola promoción e defensa da cultura e da lingua galega, e do galeguismo. Para iso organizan conferencias, seminarios e actos de homenaxe a políticos e intelectuais galegos.

Clasificación na que a orde das palabras está establecida pola fonética, prescindindo dos signos mudos (h) e establecendo a equivalencia entre os signos de igual pronuncia (c + a,o,u / k; c + e, i / z).