"Ibi" (Contén)

1. Que fai un asubío.

2. Aplícase á articulación en que o son fricativo ou africado se acompaña dunha especie de asubío característico, máis agudo ou máis grave, segundo sexa máis ou menos angosto o canal vocálico. O sistema galego de sibilantes deriva das sibilantes medievais que contaban con seis elementos:
   /Z/ (gente) - /ʃ / (baixo)
   /dz/(razón) - /ts/ (paço)
   /zª/(rosa) - /sª/ (passo)
   Este subsistema arcaico localízase aínda na Baixa Limia ourensá e en Hermisende. Neste sistema prodúcense dous cambios significativos xa en época medieval dando paso ao chamado subsistema de transición. Por un lado a simplificación dos fonemas africados predorsodento-alveolares, xordo e sonoro, coa perda do elemento oclusivo inicial, transformándose en fonemas fricativos predorsodento-alveolares xordo e sonoro (cambio compartido co portugués):
   /dz/ > /z9/ (rason)
   /ts/ > /s9/ (paso)
   E por outro lado a neutralización entre as sibilantes...

1. Relativo ou pertencente ás sibilas.

2. Que é misterioso ou enigmático.

3. Escolma de oráculos dos tempos de Tarquinio o Soberbio, que llos adquiriu á sibila de Cumas. Escritos en grego, nun estilo enigmático, estaban relacionados coa sibila e o culto de Apolo. Gardábanse en Roma, no templo de Xúpiter Capitolino, pechados nun estoxo de pedra. Foron destruídos no incendio do Capitolio (83 aC), aínda que o senado fixo reunir outra escolma.

CAPITAIS

Capital do judeţ de Sibiu, Transilvania, Romanía (169.299 h [1999]). Ten industrias mecánicas, do coiro e da madeira.

PERSOEIRO

Bailarín e coreógrafo. Naturalizado estadounidense, foi alumno de Olga Preobraženskaja e S. Lifar. Debutou en 1938 cos ballets rusos de Montecarlo e actuou como coreógrafo. Actuou na Opéra de París (1958-1962) e na Ópera de Liexa, e dirixiu o Harkness Ballet.

1. Escribir algo sobre unha cousa.

2. Pór o sobrescrito ou enderezo, nunha carta, paquete ou documento.

PERSOEIRO

Escultor. Pertencente á escola neoática, foi autor dun cráter de mármore decorado con figuras, atopado en Roma e disposto no Musée du Louvre.

1. Asinar ao pé dun documento xurídico todas aquelas persoas que o avalan.

2. Estar conforme con algo dito ou escrito.

3. Abonar a alguén a unha asociación ou a unha publicación periódica.

4. Abonarse a algo para ter dereito a un servizo, a un abastecemento, ou para contribuír a soster unha empresa, unha obra social ou unha publicación periódica.

1. Calidade de susceptible.

2. Parámetro que mide a facilidade de polarización dun dieléctrico, que é igual ao cociente entre a polarización dieléctrica P e o produto da intensidade de campo E e a permitividade do baleiro.

3. Cociente entre a polarización magnética P m e a intensidade de campo H. Represéntase por χ m , ou sexa χ m = P m /H = μ 0 (μ r - 1) = μ - μ 0 . É sempre moi pequena (negativa nos corpos diamagnéticos e positiva nos paramagnéticos), agás nos corpos ferromagnéticos, en que é moi elevada.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Samos baixo a advocación de san Xulián.

1. Óso dos vertebrados terrestres que está situado na parte interna do segundo segmento das extremidades posteriores, ao lado do peroné, que ten como función soster a extremidade correspondente.

2. Calquera artello das patas dos arácnidos e dos insectos, entre o fémur e o tarso.

3. Instrumento de vento usado polos antigos romanos, equivalente ao aulo grego.

1. Relativo ou pertencente á tibia.

2. Arteria que se orixina na poplítea e que se distribúe polo xeonllo, a perna e o nocello.

3. Rama do tronco tibioperonal que irriga a perna, o pé e o talón.

4. Músculo voluminoso, prismático e triangular que se estende desde a extremidade superior da tibia ata o pé. É flexor, adutor e rotatorio cara a dentro do pé.

5. Músculo que está situado na rexión posterior da perna e chega ata o tubérculo do escafoide do pé. É extensor, adutor e rotatorio do pé cara a dentro.

6. Rama interna da bifurcación do ciático poplíteo externo, que irriga os músculos da rexión interna da perna.

7. Continuación do ciático poplíteo interno que irriga os músculos poplíteos, flexor común e a pel da planta do pé.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Pereiro de Aguiar baixo a advocación de san Bernaldo.

PERSOEIRO

Relixioso. Bispo de Lima, reuniu numerosos sínodos para promover a vida relixiosa no vicerreinado e defendeu os dereitos da Igrexa. Iconograficamente represéntase con capa, mitra e palio (arcebispo) e cun indio aos pés, como atributo persoal. A súa festividade celébrase o 23 de marzo.

PERSOEIRO

Relixioso. Bispo de Astorga, combateu a idolatría e o priscilianismo. A finais do s IX trasladouse ao mosteiro cántabro de San Martiño de Turieno, que modificou o seu nome polo de Toribio de Liébana. Iconograficamente represéntase con pontifical (por ser bispo) e cunhas ascuas acesas como atributo persoal, como recordo de que as levou no roquete sen se queimar para librarse dunha acusación de crime; nalgunhas estampas aparece pisando herexes e priscilianistas. A súa festividade celébrase o 16 de abril.

1. Realizar unha copia dun texto co mesmo ou distinto sistema de escritura.

2. Representar graficamente os sons dunha lingua mediante un sistema de transcrición determinado.

3. Sintetizar ARN a partir de ADN coa axuda do enzima RNA-polimerase.

4. Adaptar para un instrumento un texto musical escrito para outro.

ENTRADA LARGA

Relación entre a radiación transmitida e a radiación incidente nun feixe de ondas electromagnéticas. No caso dun feixe refractado, a transmisibidade T exprésase:

FORMULA

   I2   n2   cos   ϕ 2
T =————————
   I1   n1   cos   ϕ 1
onde I é a intensidade dos feixes, n1 e n2 son os índices de refracción dos medios 1 e 2, e ϕ é o ángulo que forman coa normal.