"Orio" (Contén)

PERSOEIRO

Papa (625-638). Discípulo de Gregorio I, negociou a cuestión dos Tres Capítulos no Concilio de Calcedonia. Foi condenado no II Concilio de Constantinopla (680-681) polo seu monotelismo.

PERSOEIRO

Bispo de Parma (1045-1061) e antipapa (1061-1072). Nomeado pola Emperatriz Agnes, en contra do lexítimo papa, apoderouse de Roma (1062), pero foi abandonado polos príncipes alemáns (1064).

PERSOEIRO

Papa (1124-1130). No seu pontificado reanudou as relacións con Alemaña, Francia e Inglaterra para loitar contra os musulmáns, mentres en Italia apareceron os güelfos e os xibelinos.

PERSOEIRO

Papa (1216-1227). Definiu os dereitos dos pontífices e as cerimonias da elección no Liber Censorium. Aprobou as ordes dos dominicos, franciscanos e carmelitas e, xunto con Andrea II de Hungría, organizou a Quinta Cruzada.

PERSOEIRO

Papa (1285-1287). Reorganizou os Estados Pontificios e tentou achegarse á Igrexa Grega. Impulsou a Universidade de París e favoreceu o desenvolvemento das ordes mendicantes.

PERSOEIRO

Emperador de Occidente (395-423), fillo de Teodosio I. Foi o primeiro emperador trala división do Imperio Romano-Xermánico. No seu goberno loitou contra os bárbaros, que devastaban o Imperio de Occidente   e trasladou a capital a Ravenna, onde lexislou a favor dos cristiáns.

1. Que conduce á verificación dun feito.

2. Primeira declaración feita polo procesado para determinar a súa identidade.

1. Que non é decisorio.

2. Aplícase ao xuramento ou promesa en que as manifestacións do litigante que declara no acto de confesión en xuízo unicamente prexudican ao confesante mesmo.

1. Relativo ou pertencente á inflamación.

2. Que leva asociado inflamación.

1. Relativo ou pertencente á inhibición.

2. Que causa inhibición.

3. Despacho, decreto ou cartas que inhiben a un xuíz.