"PLA" (Contén)

1. Acción e efecto de implantar ou implantarse.

2. 1. Inserción dun implante.

   2. Anastomose cirúrxica terminolateral.

   3. Introdución subcutánea dun medicamento sólido coa finalidade principal de conseguir unha absorción metabólica lenta.

   4. implantación coclear

      Técnica cirúrxica empregada para o tratamento da xordeira bilateral profunda, baseada na implantación dunha prótese que, mediante unha estimulación eléctrica directa sobre o nervio auditivo, produce no paciente unha sensación de audición. Mediante un proceso de rehabilitación chégase, en moitos casos, á discriminación de todos os sons e as palabras do idioma, o que permite a reincorporación a unha vida social normal.

3. Fixación na mucosa uterina do ovo fecundado.

4. Procedemento que consiste en bombardear un material con átomos ionizados de suficiente enerxía para penetrar máis aló da capa superficial do material. A introdución destes ións permite cambiar as propiedades do material implantado; esta técnica é amplamente utilizada en electrónica e en metalurxia. Permite controlar de maneira precisa a cantidade de átomos introducida e a profundidade de penetración.

1. Establecer algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma.

2. Realizar unha implantación.

3. Establecerse algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma.

PERSOEIRO

Enxeñeiro mecánico austríaco. Especializado en turbinas hidráulicas, perfeccionou as de hélice a fin de obter velocidades de rotación altas. Inventou a turbina hidráulica que leva o seu nome, a turbina Kaplan.

ENTRADA LARGA

Leis que establecen as relacións entre os campos magnéticos e as correntes que circulan por condutores situados baixo a súa influencia. A primeira lei establece que a forza exercida por un campo magnético B sobre un elemento lineal diferencial de d l dun circuíto por onde circula a corrente I, vale d F =Id l Ä B . A segunda lei, formulada tamén por Ampère e derivada da lei de Biot-Savart, establece que a indución magnética d B creada por un elemento d l dun condutor percorrido por unha corrente I está nun punto do espazo situado nunha posición r respecto do elemento,

FORMULA

PERSOEIRO

Astrónomo, matemático e físico, marqués de Laplace. En astronomía destaca por unha teoría sobre a orixe do sistema solar, que se basea na teoría de Kant, e é coñecida como hipótese de Kant-Laplace. Investigou a traxectoria dos planetas e a estabilidade do sistema solar. Desenvolveu o cálculo de probabilidades e unha teoría da capilaridade e formulou dúas leis do electromagnetismo.

1. Relativo ou pertencente ás teorías de P. S. Laplace.

2. Operador diferencial representado polos símbolos K, 62 que, ao ser aplicado sobre unha función real de varias variables reais, f (x1....xn), dá lugar á función
   
   
   FORMULA
   
   
   OBS: Tamén se coñece como operador de Laplace.

PERSOEIRO

Enxeñeiro, economista e sociólogo francés. Estudiou sobre o terreo a vida dos campesiños e defendeu a necesidade de salvar a familia, que consideraba a célula social básica, punto de partida e fin de toda reforma política. Publicou La réforme sociale (1855) e Les ouvriers des deux mondes (1864).

PERSOEIRO

Raíña de Castela (1170-1214), filla de Enrique II de Inglaterra e de Leonor de Aquitania. Casou en 1170 con Afonso VIII de Castela, co que o Ducado de Gascoña quedou anexionado á coroa. Fundou en Burgos o mosteiro de Las Huelgas.