"RC" (Contén)

1. Acción e efecto de retorcer ou retorcerse.

2. olta que se lle dá a algo que se retorce.

1. Torcer unha cousa sobre si mesma.

2. Interpretar algo en sentido erróneo.

3. Torcerse unha cousa sobre si mesma.

4. Contraer o corpo a causa dunha dor intensa ou da risa.

1. de retorcer ou retorcerse.

2. Que está moi torto ou ten moitas voltas.

3. Que presenta ou amosa malas intencións.

4. Que é de difícil comprensión e dá moitas voltas.

5. Que é rebelde e non fai o que se lle manda.

PERSOEIRO

Relixioso franciscano. De orixe galega, formouse en Salamanca onde foi lector. Estivo nas misións en Manila e Xapón (1594), e, de volta a Manila (1598), percorreu Filipinas para escribir Historia de las islas del archipiélago Filipino y reinos de la Gran China, Tartaria, Cochinchina, Malaca, Siam, Camboxa y Japón (1601). Escribiu tamén Excelencias de la Corona de la Virgen Santísima (1606).

GALICIA

Comarca situada no O da provincia de Ourense, e o S da Comunidade Autónoma de Galicia. Os seus límites polo N son a comarca do Carballiño (Beariz, Boborás, O Carballiño, San Amaro e Punxín), polo S a comarca de Terra de Celanova (Pontedeva, Gomesende e Cartelle), polo L, a comarca de Ourense (Toén) e polo O as comarcas de Pontevedra (A Lama), Vigo (Fornelos de Montes) e A Paradanta (O Covelo, A Cañiza e Crecente). Abrangue unha superficie de 407,1 km2nos que acolle unha poboación de 20.035 h (2001) distribuídos nos concellos da Arnoia (20,7 km2; 1.187 h), Avión (120,5 km2; 2.775 h), Beade (6,4 km2; 600h), Carballeda de Avia (47 km2; 1.589 h), Castrelo de Miño (39,7 km2; 2.034 h), Cenlle (29 km2; 1.586 h), Cortegada (26,9 km2; 1.414 h), Leiro (38,3 km2; 1.949 h), Melón (53,4 km2; 1.504 h) e Ribadavia (25,2 km2; 5.397 h). A densidade de poboación do conxunto é de 49,2 h/km2....

PERSOEIRO

Fotógrafo francés. Estudou (1945-1948) e traballou (1948-1952) como enxeñeiro ata que abandonou a súa carreira pola fotografía (1953). Formou parte da Axencia Magnum (1955), onde foi presidente (1975). Foi o primeiro fotógrafo que entrou en China (1957). Viaxou por Vietnam, URSS ou África e os seus traballos publicáronse en Life, Geo, National Geographic, Paris-Match e Stern. Caracterizado por unha fotografía espontánea e auténtica, publicou Three Banners of China (1966), Face of North Vietnam (1970), Visions of China (1981) e In China (1996).

PERSOEIRO

Independentista e escritor filipino. Coñecido como José Rizal, en 1888 fundou en Hong Kong a Liga Filipina, de signo independentista. Publicou as novelas Noli me tangere (1887), onde denunciaba a tiranía colonial española, e El filibusterismo (1891). Foi fusilado despois de escribir o poema “Adiós a mi patria”.

PERSOEIRO

Escritor mexicano. Decantado pola temática indíxena e popular, das súas obras destacan Leyendas mexicanas (1862) e Noche al raso (1870).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Formouse con Francesco del Cossa, a quen sucedeu na decoración do salone dei Mesi (Settembre, 1470) no Palazzo Schifanoia de Ferrara, e na realización do Polittico Griffoni. En Boloña fixo os retratos de Giovani II Ventivoglio e de Ginevra Bentivoglio e a táboa da Pietà para San Giovanni in Monte. O seu estilo, semellante ao de R. van der Weyden e ao de A. Mantegna, caracterizouse polo linealismo gótico tipicamente ferrarés e por un cromatismo entre flamengo e veneciano.

PERSOEIRO

Mestre de obras francés. Na catedral de Amiens, construíu a nave, o transepto sur e a fachada co rosetón.

PERSOEIRO

Escritora. Iniciouse con novelas psicolóxicas, como Aloma (1938, Premi Crexells 1937), que logo rexeitou. Exiliouse tras a Guerra Civil Española e publicou Vin-i-dos contes (1958, Premi Víctor Català 1957). En 1962 publicou a novela La plaça del Diamant, de carácter psicolóxico, histórico e simbólico, á que seguiu El carrer de les Camèlies (1966, Premi Sant Jordi). En La meva Cristina i altres contes (1967) evolucionou cara a unha narración fantástica, que acentuou en Quanta, quanta guerra... (1980, Premi Crítica Serra d’Or). Publicou tamén Viatges i flors (1980, Premi Crítica Serra d’Or e Ciutat de Barcelona) e La mort i la primavera (1986, Premi Crítica Serra d’Or). En 1980 recibiu o Premi d’Honor de les Letres Catalanes.

PERSOEIRO

Cabaleiro. Deu nome, xunto coa ponte sobre o Eume, ao concello das Pontes de García Rodríguez, despois de que Enrique II de Castela lle concedera, en 1376, o señorío do concello, no que construíu un castelo xa desaparecido. Posteriormente recibiu tamén o señorío de Santa Cruz e San Xurxo de Moeche.

PERSOEIRO

Guerrilleiro. Coñecido como Marrofer, foi mestre de profesión, un destacado militante comunista e o organizador das guerrillas en Galicia entre 1944 e 1946. Dirixiu a IV Agrupación en substitución de M. Castro Rodríguez.

GALICIA

Actor. Iniciou a súa andaina no mundo do teatro e participou, coa Escola Dramática Galega, en O folión, de M. Lourenzo; e coa Compañía Luís Seoane en A casa das tres lúas (1981), de R. Otero Pedrayo, e A noite dourada de Mimi da Cora (1982), de M. Lourenzo. Neses anos decidiu marchar a Barcelona, onde perfeccionou a súa formación como actor, e logo a Madrid, onde alternou diversos traballos no cine, no teatro e na televisión. Colaborador-director de Héctor Carré nas súas curtametraxes A sorte cambia (1991) e Coitadiños (1992), protagonizou o filme Dáme lume (1993) e participou nas producións Un parell d’ous (1984), Mi hermano del alma (1994) e Hasta aquí hemos llegado! (2002).

GALICIA

Xornalista e escritor. Coñecido como Lois Caeiro, dirixe o diario El Progreso de Lugo desde decembro de 2000. Doutorado en Ciencias da Información pola Universidad Complutense de Madrid, da que é profesor colaborador no departamento de Empresa Informativa, iniciou o seu labor xornalístico en El Ideal Gallego como colaborador, correspondente e cronista político en Madrid nos anos da transición, e foi colaborador no suplemento cultural en Ya. Posteriormente, exerceu como cronista político en Galicia (1980-1982), labor que compatibilizou coa de correspondente de axencias e medios de comunicación como ABC. Foi responsable da posta en marcha dos informativos da TVG e director xeral da CRTVG (1986-1987). Primeiro director (1987-1988) de Atlántico Diario, foi tamén asesor de prensa da Delegación do Goberno en Galicia, da Confederación de Empresarios e da Xunta de Galicia, e dos gabinetes de Pescanova e Caixa Ourense. Membro do consello de administración...

GALICIA

Mestre. Realizou estudos de maxisterio en Santiago de Compostela e comezou na docencia en 1890 na mesma cidade. En 1895 fundou a Revista de Ciencias Pedagógicas, baixo o patrocinio da Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago e, en 1908, trasladouse a Madrid, onde continuou a desenvolver a súa actividade profesional. Foi un dos impulsores do asociacionismo do maxisterio, destacando o seu labor na Asociación Provincial do Maxisterio da Coruña e como presidente da Asociación Nacional de Maestros a partir de 1914. Desde 1921 dirixiu a publicación La Escuela Moderna. É autor dunha extensa obra psicopedagóxica e didáctica, con libros de texto, compendios e tratados para o uso nas escolas primarias e nas escolas normais. Das súas obras destacan Monografías de Ciencias Pedagógicas (1896), Metodología didáctica general (1897), Preliminares de una teoría de la educación intelectual (1903), La Nueva pedagogía (1906), Bases psicofisiológicas...

PERSOEIRO

Xurista. Foi maxistrado da Audiencia Territorial de Madrid e do Tribunal Supremo. Foi membro de número do Instituto Español de Derecho Procesal e colaborador e conselleiro da Revista de Derecho Procesal. Escribiu El denominado Derecho Foral Gallego y su compilación (1961). Recibiu a gran cruz de San Raimundo de Peñafort (1964).