"qu" (Contén)

PERSOEIRO

Bioquímico. Director do Institut Pasteur, investigou os mecanismos de transmisión da información xenética, especialmente o papel do ARN mensaxeiro ao citoplasma. Publicou a obra Azar et sarkis (1979). En 1965 recibiu, xunto con F. Jacob e A. Lwoff, o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, polos seus descubrimentos das actividades reguladoras dos xenes.

1. Anomalía que consiste na presenza dun só testículo no escroto.

2. Criptorquidia unilateral.

PERSOEIRO

Pintor. Despois de destruír a súa produción anterior a 1962, cultivou unhas formas coidadosamente realistas, con coloracións sorprendentes e temas catastrofistas. Da súa obra destaca Déposition n°1 (1974) e Exposition à la Villa Tamaris.

PERSOEIRO

Predicador francés. En 1851 ordenouse sacerdote e en 1855 ingresou na orde dominicana. De seguido acadou sona como predicador, especialmente en París, onde levou a cabo a predicación de Advento e as conferencias cuaresmais desde 1873 a 1890. Publicou Exposición do dogma católico.

GALICIA

Avogado. É secretario de Administración Local nos concellos de Mazaricos, Santiago de Compostela e Muros. Foi presidente da Asociación de Funcionarios pola Normalización Lingüística desde a súa fundación en 1984. Publicou “A oficialidade da lingua galega: o marco legal” en Grial (1990) e os libros Formularios de organización e funcionamento das entidades locais (1996) e Regulamentos municipais (1998). Ademais, foi coordinador dos libros Contos da Xustiza (2002) -onde participou co relato “Unha cousa non ten que ver ca outra”- e Palabra por palabra. Contos da Policía (2003). Tamén colaborou na elaboración dos guións da serie de televisión Mareas Vivas.

GALICIA

Filólogo. Foi o co-coordinador do Informe sobre Política Lingüística e Normalización en Galicia da Sección de Lingua Galega do CCG. Publicou traballos sobre literatura galega medieval, historia externa, planificación lingüística e gramática e lexicografía galegas. Foi coautor de Aspectos sociolingüísticos do bilingüismo en Galicia (1985) e Gramática galega (1986), editor de Estudios de sociolingüística galega (1995) e autor de Historia Social da Lingua Galega (1999). É investigador do Instituto da Lingua Galega, coordinador da Sección de Lingua Galega do Consello da Cultura Galega (CCG), director do Arquivo de Planificación e Normalización Lingüística e secretario do CCG desde 2000. Recibiu o Premio da Crítica Galicia de investigación (1987), o 1º Premio de Ensayo sobre las lenguas y literaturas gallega, vasca y catalá da Universidad Nacional de Educación a Distancia (1998) e o Premio Antón Losada Diéguez de investigación (2000).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, situado en La Campiña, ao NL de Puente Genil (1.962 h [2001]). A economía baséase na agricultura, en que destacan os cultivos de vide, oliveiras e cereais e nas industrias alimentarias e de fabricación de xabón.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Quim Monzó, exerceu como correspondente de guerra. Colaborador habitual en TV3, L’Avui e Catalunya Ràdio, publicou numerosas novelas, como L’udol del griso al caire de les clavegueres (1976), La magnitud de la tragèdia (1989) e Catorze ciutats comptant-hi Brooklyn (2004). Tamén publicou contos, como Uf, va dir ell (1978), Olivetti, Moulinex, Chaffoteaux et Maury (1980, Premio de la Crítica Serra D’Or 1981), El perquè de tot plegat (1993, Premio da Crítica Serra D’Or e premio Ciutat de Barcelona) e a recompilación Vuitanta-sis contes (1999, Premio Nacional de Literatura 2000).

1. Saír mocos polo nariz.

2. Mover a cabeza involuntariamente para adiante e para atrás ou para os lados, cando se está adurmiñado e a cabeza non está apoiada.

3. Mofarse de algo ou alguén.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Perú (15.734 km2; 142.475 h [estim 1998]). A súa capital é Moquegua (44.824 h [estim 1998]).