"AND" (Contén)

GALICIA

Avogado e xornalista. Director de El Escolar (1891) e fundador e director das revistas Pontevedra en Broma e El Impertinente, dirixiu o Diario de Pontevedra á morte do seu pai, Andrés Landín (1910). Foi, ademais, director da Escola Normal de Pontevedra e dirixente do Directorio antiforista de Teis. Publicou a crónica local De mi viejo carnet (1949).

GALICIA

Impresor e xornalista. Comezou a súa andaina profesional no periódico La República Federal (1868). Propietario e director do Diario de Pontevedra (1887-1910), foi tamén concelleiro liberal en Pontevedra. Dono dunha destacada imprenta pontevedresa, nos seus obradoiros editou diversas publicacións periódicas, como La República (1872-1874), La Luz (1874-1886) e a revista Extracto de Literatura (1893).

PERSOEIRO

Compositor e organista italiano. Escribiu entre outras pezas, 140 baladas e unha ducia de madrigais.

PERSOEIRO

Humanista italiano. Conselleiro da facción güelfa e escribán na Signoria, foi un neoplatónico convencido. Escribiu, entre outras obras, Disputations camaldulenses (1480?), poemas en latín, opúsculos e diálogos.

PERSOEIRO

Escritor italiano. Humanista, escribiu unha invectiva e unha apoloxía de Cicerón, algunhas novelas e uns diálogos, titulados Fortianae quaestiones (1535), en defensa das mulleres.

1. Parte dun terreo que se deixa sen arar por facer límite con outro.

2. Parte dun terreo, separada do resto, co que forma un todo.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cariño baixo a advocación de Santiago.

PERSOEIRO

Novelista italiano. A súa narrativa insírese nunha atmosfera barroca-surrealista, entre a fantasía e o humor. Da súa obra destacan La pietra lunare (1939), La spada (1942), Cancroregina (1950), Racconti impossibili (1966) e A caso (1975).

PERSOEIRO

Químico. Investigou especialmente a acción de diferentes substancias orgánicas sobre a luz polarizada. Demostrou experimentalmente no terreo da física atómica a lei de conservación da masa.

1. Relativo ou pertencente aos landoma ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo landoma.

3. Pobo africano que habita en Guinea. Dedícanse fundamentalmente á agricultura, empregando un sistema de roza e queima. A dieta compleméntase coa caza e a pesca. O seu sistema de goberno, centralizado, está presidido por un xefe principal que delega en diversos xefes de distrito. A súa organización social baséase nun sistema matriarcal. A poboación agrúpase en aldeas, que contan con 100 ou 200 habitantes, repartidas polas chairas e os vales abertos. Practican maioritariamente a relixión musulmana, pero conservan crenzas preislámicas.

4. Lingua do phylum níxer-congo que fala o pobo landoma.

PERSOEIRO

Escritor inglés. Interesado polos estudios clásicos e pola influencia da Revolución Francesa no seu tempo, está considerado como un dos máis destacados poetas da época. Publicou anonimamente Gebir (1798), primeira peza destacada da súa obra poética, a súa extensa obra en prosa Imaginary Conversations (1828), The Hellenics (1847), Drysticks (1858) e Heroic Idylls (1864).

AFLUENTES

Afluente do río Umia pola dereita, que nace entre as parroquias de Godos (Caldas de Reis) e Baión (Vilanova de Arousa) e que discorre por este último concello, onde tamén desemboca.

PERSOEIRO

Clavecinista polaca. Estudiou en Varsovia, Berlín e París. Actuou por todo o mundo espallando o coñecemento das obras para clavecín dos antigos autores italianos e alemáns. Manuel de Falla escribiu para ela o seu concerto de clavecín.

PERSOEIRO

Compositor, crítico e director de orquestra francés. Foi director de música na Comédie Française, entre 1962 e 1965. Na liña de Honegger escribiu o oratorio Rythmes du monde, o poema sinfónico Edina e a sinfonía Jean de la Peur (1951). Fixo tamén teatro musical.

1. Abrir ou rebentar as frieiras.

2. Formarse fendas na madeira ao traballala cando está verde.