"An" (Contén)

Adubar ou aromatizar con anís.

de aniscar.

Anomalía da visión binocular caracterizada por unha diferenza nas dimensións que, dun mesmo obxecto, perciben cada un dos ollos.

Licor doce orixinario de Bordeos, obtido por maceración e destilación de esencia de anís, alcohol, auga, azucre e herbas aromáticas.

Primeiro piso do Triásico medio do dominio alpino, situado enriba da Escitia e baixo a Ladinia. O estratotipo é o val do río Enns (lat Anisus) en Austria.

Relativo ou pertencente ao Anisiano.

Nome xenérico das tres metoxianilinas isómeras orto, meta e para. Obtéñense por metilación dos aminofenois correspondentes e tamén -os isómeros o e p- por redución dos nitroanisois. Son absorbibles pola epiderme e dan lugar a irritacións e sensibilizacións. As tres empréganse na fabricación de colorantes azoicos.

Nome trivial dos grupos metoxibencilo CH3OC6H4CH2 -, que se utiliza tamén, impropiamente, para designar os grupos metoxifenilo CH3 OC6H4 -.

Nome derivado probablemente do grego ánisos ( ἄ νισος) ‘desigual, anís’; xa que logo, co valor de ‘perfumado, que arrecende a anís’. Hai tamén quen di que procede do grego ánysis ( ἄ νυσις) ‘remate, proveito, remedio’; polo tanto, ‘perfecto’. En calquera caso, semella un nome augural que contén un desexo ou agoiro positivo implícito como acontece con Perfecto, Preciosa, Benvido, Boaventura, etc. Santa Anisia foi mártir en Salónica (s IV) e santo Anisio (s V) foi bispo da mesma rexión. A súa festividade celébrase o 30 de decembro.

Anisometría celular, especialmente dos eritrocitos.

Anisometría entre a pupila dun ollo e a do outro.

Termo que designa o desequilibrio existente entre a duración do tempo do discurso e a duración do tempo da historia.

Dise da estrutura dun cristal iónico que contén moléculas iónicas.

heterodonte.

Presencia de follas desiguais nunha mesma rama, incluso ao mesmo nivel.

Que presenta anisofilia.

heterogameto.