"car" (Contén)

Periódico editado ao redor de 1861 en Vigo. Xurdiu ao abeiro da defensa do establecemento do ferrocarril na zona sur de Pontevedra. Imprimiuse nos obradorios tipográficos de Miguel Fernández de Dios. Cesou a súa edición ao pouco tempo de coñecerse a confirmación do proxecto.

Situada sobre a ría de Betanzos. Trátase dunha ponte de 1905 dun van e celosía metálica en cruz de santo Andrés. Pertence á liña férrea de Betanzos a Ferrol.

Situada sobre o río Mera en Santiago de Mera (Ortigueira). Trátase dunha ponte do s XX de formigón, con once arcos de medio punto apuntados. Pertence ao camiño ferroviario que une Ferrol e Gijón (FEVE).

Situada sobre o río Lambre, entre Paderne e Miño. Trátase dunha ponte do s XX dun van e celosía en cruz de santo Andrés. Pertenceu ao desvío do ferrocarril da Coruña a Ferrol.

Situada sobre o río Eume, entre Pontedeume e Cabanas. Trátase dunha ponte do s XX de ferro forxado e tres vans, con celosías en cruz de santo Andrés. Pertence á liña que vai a Ferrol.

Situada sobre o río Landro, en Viveiro. Trátase dunha ponte do s XX de catro vans con bóvedas oxivais de dúas roscas. Pertence á liña de ferrocarril do Norte (FEVE).

ES-TRAD;mso-fareast-language: FEVE.

Epístola de san Paulo, a máis pequena das que se conservan, a un cristián colosense chamado Filemón, que forma parte do Novo Testamento da Biblia. San Paulo escribiuna en cativerio, en Roma ou en Cesarea. Nela informa a Filemón que atopou en Roma a Onésimo, o seu escravo fuxido, e que o bautizou. Conforme á lei romana san Paulo enviouno de regreso co seu amo, pero pediulle a este que o considerara un irmán cristián. Neste texto, a escravitude, un dos fundamentos da estrutura económica do mundo antigo, non se cuestiona de xeito radical, pois impera o respecto á legalidade, aínda que se manifesta a mensaxe de irmandade entre os cristiáns.

Epístola de san Paulo aos cristiáns da cidade de Filipos, en Macedonia. Escribiuna san Paulo durante o seu cativerio en Éfeso.

Facer máis fluído, un sólido ou un líquido moi viscoso, por acción da temperatura ou por adición dun disolvente.

Cada un dos compostos de cadea carbonada, totalmente fluorados ou non, que conteñen outros átomos de halóxenos ou de hidróxeno. Distínguense entre moléculas fluoradas alifáticas, aromáticas, saturadas ou insaturadas. Os perfluorocarburos son moi resistentes ao ataque químico, incluso dos ácidos e das bases fortes a alta temperatura. Os fluorocarburos empréganse como fluídos frigoríxenos, propulsores de aerosois, solventes e fluídos extintores.

Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, e tamén do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘fuxir’.