"AND" (Contén)

1. Lugar que se utiliza para gardar landras.

2. Sobras que quedan das landras que comen os porcos.

3. Dano ou destrución.

RIOS

Río da vertente cantábrica que discorre en dirección S-N e que desemboca formando a ría de Viveiro. Nace na serra do Xistral, na parroquia do Viveiró (Muras) e forma o límite entre os concellos de Muras e Ourol, pasando ao de Viveiro onde desemboca entre a praia de Area de Covas e o porto de Celeiro, despois dun percorrido de 42 km.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Viveiro baixo a advocación de san Xiao.

FILOSOFOS

Filósofo alemán. Foi profesor na Universidade de Bonn. Xudeu de raza e luterano de relixión, refuxiouse en Barcelona fuxindo dos nazis e co estalido da Guerra Civil Española pasou a París, onde formou parte do grupo de personalistas cristiáns representados por E. Mounier e a revista Esprit. Escribiu Einführung in die philosophische Anthropologie (Introdución á antropoloxía filosófica, 1934) e Die Erfahrung des Todes (A experiencia da morte, 1937).

PERSOEIRO

Musicólogo e político lituano. Editou as biografías dos máis recentes compositores de Lituania. Aproveitando a perestrojka de Mikhail Gorbačov, nas primeiras eleccións libres, foi elixido o 11 de marzo de 1990, novo presidente da república. Esta, segundo decisión do mesmo parlamento, deixou de ser o mesmo día a República Socialista de Lituania, para ser a República de Lituania. Este mesmo ano, Landsbergis esixiu que saíse do seu país o exército soviético, considerado un exército de ocupación. O referendo de 9 de febreiro de 1991 foi decididamente favorable á independencia. En outubro de 1992, nas primeiras eleccións despois da independencia, foi derrotado polo Partido Laborista Democrático de Algirdas Brazauskas. En 1994 recibiu o premio Ramon Llull e en 1996, o seu partido, Unión da Patria, venceu o Partido Democrático do Traballo, dirixido por M. Stankevicius.

PERSOEIRO

Pintor, escultor e gravador. Formado na Royal Academy desde 1814, foi nomeado académico en 1831. Especializado en pintura de animais, deseñou o grupo de leóns esculpido na base do monumento a Nelson na Trafalgar Square de Londres.

CIDADES

Cidade do land de Baviera, Alemaña, situada á beira do río Isar (58.600 h [1990]). Foi antiga residencia dos duques de Baviera.

PERSOEIRO

Médico, bacteriólogo e fisiólogo. Estudiou no Instituto de Patoloxía da Universidade de Viena, onde foi mestre, pasando despois ao Hospital da Haia e finalmente ao Instituto Rockefeller de Nova York. O seu descubrimento principal foi o dos grupos sanguíneos en 1902. Máis tarde, en 1940, descubriu, xunto con A. S. Wiener, o factor Rh, que pode evitar defectos xenéticos. Estes descubrimentos permitiron comprobar a compatibilidade sanguínea convertendo as transfusións de sangue en procesos seguros, e revolucionou a medicina forense polo carácter hereditario dos grupos sanguíneos permitindo demostrar de forma científica a imposibilidade da paternidade. Entre as súas obras destaca The spicificity of serological reactions (1936). Recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina en 1930 polo descubrimento dos grupos sanguíneos e das reaccións producidas entre eles.

1. Asemblea do pobo das terras escandinavas ata a Idade Media.

2. Cámara alta do Parlamento danés desde 1849 a 1953.

CABOS

Cabo suroccidental de Cornualla, constituído por masas graníticas. É o punto máis occidental de Reino Unido meridional.

PERSOEIRO

Escritor e folclorista escocés. Parte da súa obra está chea de elementos que mesturan o humor e a ironía. Destacou polas coleccións de contos, as traducións de Homero, as obras sociolóxicas e antropolóxicas Custom and Myth (1884), Myth, Ritual and Religion (1887) e os estudios históricos.

PERSOEIRO

Poeta inglés. Crese que é o autor do poema inglés The Vision of William concerning Piers the Plowman, coñecido como Piers Plowman que, con algunhas pasaxes satíricas, é sobre todo un testemuño de fe do autor. Tamén está considerado o mellor poema da Idade Media inglesa anterior a Chaucer.

PERSOEIRO

Escritor. Reflectiu os acontecementos da época na súa obra. Publicou ensaios, Bonjour Monsieur Zola (1954); poesía, Le Colporteur (1953); e novela La nef des fous (1947), Les lézards dans l’hortage (1953) e a triloxía Margot l’enragée: le Commandant Watrin (1956), le Rendez-vous de Bruges (1958) e Quand la mer se retire (Prix Goncourt 1963). Foi membro da Académie Goncourt (1969).

PERSOEIRO

Militar e político. Protagonizou un intento de golpe de estado contra o réxime de J. D. Perón en 1951. Embaixador na Santa Sé (1956), foi subdirector da Escola Superior de Guerra (1960). Presidente da Junta de Comandantes (1971), foi o presidente virtual da república entre 1971 e 1973. Neste período tentou controlar a espiral inflacionista e convocou eleccións nacionais para restaurar o goberno civil en marzo de 1973, nas que resultou elixido Héctor J. Cámpora. En 1977 foi detido por corrupción, pero finalmente foi absolto.

GALICIA

Compositor e cantante. Coñecido como Andrés do Barro, en 1969 deuse a coñecer coa canción “O Tren”, producida por Juan Pardo. Na década de 1970 obtivo os seus maiores éxitos musicais con cancións en galego como “Corpiño Xeitoso”, “San Antón”, “Pandeirada”, “Rapaciña” ou “Salgueiro”. Participou no filme En la red de mi canción (1971).