"AP" (Contén)

1. de apegar.

2. Unido por ambas as caras ou por partes en común.

3. Aplícase aos órganos pegados polo dorso a outros órganos.

4. Dise dos animais ou cousas que dan as costas ou a parte posterior.

1. Apegarse unha cousa ou substancia a outra, especialmente de xeito desagradable ou indesexado.

2. Apegarse a unha persoa mostrándolle excesivo afecto.

1. Que se adhire con facilidade.

2. Dise da persoa que resulta agarimosa en exceso.

1. Que se apega con facilidade.

2. Dise da persoa que se fai pesada por exceso de amabilidade, por ser demasiado sociable.

1. Unir dúas cousas aplicando unha substancia adhesiva.

2. Xuntar dous obxectos que estaban separados sen que quede espazo entre eles.

3. Transmitir unha enfermidade por contaxio.

4. Utilizar para unir unha cousa a outra sen que poidan separarse.

5. Transmitirse unha enfermidade por contaxio.

6. Quedarse pegada unha cousa a outra.

7. Situarse xunto a unha persoa ou grupo sen estar invitado ou sen ser requirido por estes.

8. Establecerse un apego ou vínculo entre elementos ou persoas.

1. Acción e efecto de apegar.

2. Inclinación que se sente por unha persoa ou unha cousa.

1. Denominación común que reciben os antozoos mariños da orde dos actiniarios, caracterizados por presentarse como pólipos illados e fortemente adheridos ás rochas do litoral. Aliméntanse capturando pequenos animais nadadores grazas aos numerosos tentáculos urticantes, nos que quedan apegados e paralizados antes de ser dirixidos á única abertura superior. Reciben este nome as actinias e as anémonas.

2. amores.

FILOSOFOS

Filósofo alemán. Profesor na Universidade de Frankfurt do Main, é autor dunha síntese filosófica (Transformation der Philosophie, 1973), con achegas da Fenomenoloxía, o Existencialismo e a Hermenéutica.

1. Acción de apelar.

2. Nome que se dá a alguén ou a algunha cousa.

3. Recurso xudicial que interpón a parte que non está de acordo coa decisión dun xuíz ou tribunal interposta perante un xuíz ou tribunal superior, a fin de que este decida de novo sobre o asunto. Deu lugar a un novo estudo e decisión do feito, tendo en conta as actuacións do preito inicial e as novas alegacións das partes.

1. Litigante contrario a aquel que interpón apelación nun proceso.

2. Resolución obxecto de apelación.

3. Xuíz ou tribunal que ditou a resolución apelada.

1. Cada unha das pezas en forma de cuña que permiten soster e xirar o eixo do carro.

2. Cuncha do lagar construída con dous paos moi ben apertados.

1. Que apela.

2. Dise da persoa que interpón apelación contra unha resolución xudicial.

1. Acudir a unha persoa ou cousa nalgunha necesidade.

2. Soster unha serie de argumentos onde fundamentar datos para conseguir algo.

3. Interpoñer unha apelación ante un tribunal.

1. Que serve para designar a todos os individuos dunha especie.

2. alcume.

3. Termo empregado por K. Bühler para designar unha das funcións que realiza a linguaxe, a fin de chamar a atención do receptor no momento de iniciar un proceso lingüisticamente comunicativo. A miúdo son sintagmas independentes cos que se inicia o proceso de comunicación.

CIDADES

Cidade da provincia de Gelderland, nos Países Baixos (147.586 h [1989]). Situada na rexión de Veluwe, é unha cidade residencial e turística conectada por canle con Zwolle.