"AVI" (Contén)

Instrumento de corda percutida moi utilizado dende o s XV ata o s XVIII. Derivado do monocordio, o son prodúcese pola percusión dunhas placas metálicas, denominadas tanxentes, sobre as cordas situadas no interior dunha caixa rectangular e dispostas perpendicularmente ao teclado que acciona as tanxentes. O número de cordas é xeralmente inferior a dez e cada unha delas produce máis dunha nota, segundo o punto onde se toca. A causa da súa sonoridade, moi suave, destinouse exclusivamente ao estudo e ás audicións privadas, pero apreciouse polas súas posibilidades expresivas, superiores ás do clavecín e ás do órgano. No s XVII o número das teclas chegou ás 45. No s XVIII construíronse os chamados independentes, cunha corda para cada tecla, e cara a finais deste século o piano desprazouno definitivamente. Carl Philipp Emanuel Bach, eloxiou as súas calidades no tratado Versuch über die wabre Art das Clavier zu spielen (Ensaio sobre a verdadeira maneira de tocar o clave,...

Persoa que toca o clavicordio.

Cada un dos dous ósos longos, en forma de S alongado, situados na parte superior e anterior do tórax, entre o esterno e a omoplata, cos que se articulan. Cada clavícula presenta dúas caras, dúas arestas e dous extremos; nelas insírense os músculos deltoide, trapecio, esternocleidomastoideo, subclavio, pectoral maior e esternocleidohioideo. Forman parte da cintura escapular de moitos vertebrados.

Relativo ou pertencente á clavícula.

Que ten forma de clava ou de maza.

Combate lendario de Ramiro I de Asturias contra ‘Abd al-Ra ḥ mān III celebrado no ano 859 en La Rioja. A lenda narra o enfrontamento que xurdiu pola reclamación de ‘Abd al-Ra ḥ mān a Ramiro I do pagamento das 100 doncelas prometido por Mauregato. Ramiro negouse e, deste xeito, iniciouse a guerra. Derrotados os cristiáns no primeiro enfrontamento, esa noite Ramiro soñou que o Apóstolo Santiago o incitaba a que presentase batalla ao día seguinte e afirmou que se presentaría nun cabalo branco e cunha bandeira da mesma cor para axudalo. O éxito da campaña fixo que, dende aquela, os exércitos cristiáns entrasen en combate berrando “Santiago y cierra España”. A lenda naceu confundindo esta suposta batalla coa de Albelda.

Familiar, eclesiástico ou leigo, ou criado ao servizo dun cardeal durante o conclave.

Aviso que anula ou modifica outro anterior.

Segunda caravilla que se coloca para evitar que se afrouxe a caravilla principal.

Segunda vidreira que se pon diante doutra para mellor resgardo da intemperie.

Torneo internacional masculino de tenis que constitúe a competición deportiva anual por nacións máis antiga do mundo. Fundouna en 1900 Dwight Filley Davis, estudante en Harvard, como desafío dos xogadores de EE UU aos británicos, considerados os mellores do mundo. Davis proporcionou o trofeo que se puxo en xogo, unha grande ensaladeira que encargou expresamente á xoiería bostoniana Shreve, Crump & Low, feita a partir de 217 onzas de prata e que lle custou 750 dólares. A intención de Davis era que a competición se denominase International Lawn Tennis Challenge Trophy (trofeo do desafío internacional de tenis). A United States National Lawn Tennis Association (federación estadounidense de tenis), invitou ao equipo das Illas Británicas a participar no desafío, que xa era coñecido entre os membros do Longwood Cricket Club de Boston como “Dwight’s pot” (o cacharro de Dwight) e adoptou finalmente o nome de Copa Davis. A competición desenvólvese dende entón...