"Rab" (Contén)

1. Facer manchas ou borranchos nun escrito ou debuxo.

2. Facer trazos mal feitos ou garabatos nunha superficie.

1. garabata.

2. Trazo ou debuxo imperfecto, como por exemplo as letras trazadas por unha man pouco habilidosa na escritura.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Bande baixo a advocación de san Xoán.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Baltar baixo a advocación de Santiago.

1. carabullo.

2. Arte de pesca que se emprega para coller polbos. Consiste nun pau -provisto ou non de anzós ou ganchos- unido a un cordel, ao que se lle ata unha pedra para darlle peso. Cébase con patexos, que se atan ao pao. A pesca con este aparello realízase desde a embarcación, parada ou en marcha, de xeito que actúe preto do fondo.

1. garabata.

2. ara longa, gallada que serve para chegar ás pólas das árbores.

PERSOEIRO

Militar, conde de Glimes de Brabante e do Sacro Imperio. Durante a Guerra de Sucesión serviu a Filipe V e loitou en Xibraltar (1704-1705), Almansa e Tortosa (1711), onde acadou o grao de tenente xeneral e foi gobernador (1715). Capitán xeneral de Castela a Vella (1727) e de Catalunya (1735-1737 e 1738-1742), no 1746 concedéronlle o título de Grande de España.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de santa María.

1. Marcar ou debuxar algo nunha superficie por medio de cortes, presión ou reacción química.

2. Impresionar sinais, datos, imaxes ou sons sobre unha cinta, disco fonográfico ou magnético ou outro soporte magnético, para poderen ser reproducidos despois.

3. Fixar algo na mente ou no ánimo, como un recordo, un sentimento ou unha idea.

4. Quedar algo fixado na mente ou no ánimo.

1. Cargar a alguén cun imposto.

2. Impoñer un gravame, especialmente sobre unha propiedade.

PERSOEIRO

Historiador da arte francés de orixe ucraína. Especialista en arte da Antigüidade e da Alta Idade Media, realizou estudios de iconografías. Fundou a revista Cahiers Archéologiques. Das súas obras destacan La peinture byzantine (1954), Le premier art chrétien (1966) e Les voies de la création en iconographie chrétienne (1979).

PERSOEIRO

Dramaturgo alemán. Marcou a transición do romanticismo ao realismo. As súas obras máis importantes son Scherz, Satire, Ironie und tiefere Bedeutung (Burla, sátira, ironía e significado profundo, 1822), Don Juan und Faust (1829) e Hannibal (1834).

PERSOEIRO

Rei de Arabia Saudí (1975-1982), fillo do monarca ‘Abd al-’Aziz II. Foi vicepresidente do Consello de Ministros (1962-1975) durante o reinado do seu irmán consanguíneo Fay ṣ āl II, ao que sucedeu no trono cando este foi asasinado. Prooccidental en política interior, impulsou algunhas reformas moderadas. Sucedeuno o seu medio irmán Fahd I.

PERSOEIRO

Sexto soberano da dinastía I de Babilonia, fillo de Sinmuballit. Aproveitouse dun período de decadencia de Asiria e emprendeu unha longa campaña contra Rim-Sim de Larsa na que lle arrebatou paulatinamente os territorios de Isine, Uruk (1786). Entre 1782 a C e 1763 a C mantivo unha etapa de intensa actividade diplomática coas potencias da época (Asiria, Larsa, Mari e Ešnunna). Desde o 1762 practicou unha política expansiva na que conquistou Larsa, Mari (1760 a C) e Ešnunna (1755 a C) e someteu toda Mesopotamia. O seu imperio abarcou os territorios de Sumer, Acad e Elam. No interior tentou integrar os diferentes pobos nunha estrutura nacional, unificada ao redor da lingua, a administración e a xustiza. Unha proba deste impulsou foi o Código de Hammurabi, baseado na lei do talión que identificaba o castigo co dano causado, e que recolle as diferencias sociais como principio para avaliar as penas e os castigos.

SEMANARIOS

Semanario de carácter obreirista aparecido en Pontevedra entre agosto e novembro de 1882. Inicialmente de ideario republicano federal, evolucionou no seu tramo final cara ás teses colectivistas da Federación de Trabajadores de la Región Española (FTRE).