"ovi" (Contén)

PERSOEIRO

Aventureiro ruso. Por orde do goberno percorreu Rusia e o Imperio Otomano na procura de antigos manuscritos caraítas, que despois doou á Biblioteca Imperial de San Petersburgo. A colección considerárona falsa os estudiosos do s XIX, aínda que estudios máis recentes demostran a autenticidade da gran maioría dos documentos.

PERSOEIRO

Escritor francés. Contribuíu a estender a doutrina filosófica racionalista. Escribiu Description de l’Empire de la Poésie (1678), Discours sur l´Églogue (1687) e Digression sur les Anciens et les Modernes (1687). Foi nomeado membro da Academia Francesa (1691) e ingresou na Academia de Ciencias en 1697.

PERSOEIRO

Escritor. Coas súas sátiras, en verso ou prosa, e comedias satíricas, manifestouse como un dos ideólogos da Ilustración rusa. Da súa produción destacan Lisica Kaznodej (1762), Brigadir (1766) e Nedorosl (1782).

CIDADES

Cidade do departamento de Val-d’Oise, Francia (33.802 h [1990]). Situada ao NO da área suburbana de París, ao S do bosque de Montmorency.

PERSOEIRO

Físico. Realizou o seu labor investigador, inicialmente, no eido da fotoluminescencia e da fotoquímica e, a partir de 1934, no da física nuclear. En 1946 foi nomeado membro da Academia de Ciencias da URSS. En 1958 recibiu o Premio Nobel de Física, que compartiu con P. A. Čerenkov e I. Y. Tamm, pola interpretación do efecto Čerenkov.

CIDADES

Cidade do länd Baden-Württemberg, Alemaña (202.455 h [2000]). Está situada na vertente occidental do Schlossberg, contraforte da Selva Negra. É núcleo industrial, con industria de mobles, téxtil, de aparatos eléctricos, óptica, de produtos farmacéuticos, de papel e de cartón. Posúe un centro de ensino superior: a Albert-Lwdwigs-Universität Freiburg, de 1457. Fundada no s XII, estivo posteriormente baixo o dominio austríaco e en diversos períodos pertenceu aos franceses. En 1806 pasou ao gran ducado de Baden. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a catedral gótica (ss XIII-XIV), a porta de Schwabentor e o vello Gerichtslaube.

PERSOEIRO

Mineraloxista. As súas investigacións centráronse na xeometría, na petrografía, na mineraloxía e, especialmente, na cristalografía. Nesta última utilizou métodos novos para estudar a estrutura dos cristais, a clasificación dos grupos de simetría espacial e a análise química dos cristais.

PERSOEIRO

Político. Partidario das reformas democráticas na URSS, creou un grupo en defensa dos dereitos humanos en 1974. Despois de declararse a independencia de Xeorxia (9.4.1991), foi elixido (26 de maio) presidente da nova República nunhas eleccións directas. Acusado de ditador, a oposición instigou un golpe de estado en xaneiro de 1992. Refuxiouse en Chechenia e iniciou un conflito armado, reducido en poucas semanas coa axuda do exército ruso. Morreu en estrañas circunstancias.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situada ao O de Mérida, na marxe dereita do Guadiana (2.710 h [1996]). A súa economía baséase na agricultura e na gandería. Documentada por primeira vez no s XIII, foi señorío da orde de Santiago. Do seu patrimonio cultural destaca a igrexa de Nuestra Señora de la Asunción (s XV).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Cáceres, Extremadura, situado na beira dereita do río Tajo, que forma no seu termo o pantano de Alcántara (2.557 h [1996]). Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a ponte de Alconétar, declarada Ben de Interese Cultural (BIC) en 1931, os restos do convento de San Antonio de Padua (s XV), BIC desde 1991, o palacio dos condes de Alba de Aliste e a Plaza Mayor (s XV).

PERSOEIRO

Compositor. Estudiou con Rimskij-Korsakov e foi profesor e director do Conservatorio de San Petersburgo. Foi considerado como o continuador do Grupo dos Cinco. É autor de ballets, sinfonías e concertos.

PERSOEIRO

Compositor ruso. Discípulo de S. Dehn en Berlín, está considerado o pai do nacionalismo ruso musical. Da súa produción destacan as óperas Unha vida polo tsar ou Ivan Susanin (1836) e Russlan e Ludmilla (1842) e as pezas orquestrais, Kamarinskaja (1848), Jota aragonesa e Noites de verán en Madrid.

PERSOEIRO

Pintor croata. Coñecido como Giulio Clovio, traballou en Italia. Cultivou a miniatura e inspirouse en modelos de Michelangelo Buonarroti e Rafaello Sanzio.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Cultivou a novela realista cunha gran perfección de estilo. En Oblomov (1847-1859) o protagonista representa a decadencia do terratenente, e en Obryr (O precipicio, 1869) xa aparecen as novas ideas do progresismo e nihilismo.

PERSOEIRO

Bioquímico. Licenciouse en Medicina en Madrid (1931), ampliou os seus estudios en Dinamarca con Krogh e en Alemaña con Meyerhof, en temas de metabolismo. Discípulo de J. Negrín, durante a guerra estivo en Madrid, onde creou un instituto de alimentación que dirixiu J. Puche, e estudiou a patoloxía da desnutrición e algunhas avitaminoses. Traballou en Göttingen, Copenhaguen, Lund e Londres. Catedrático de Fisioloxía e Bioquímica da facultade de Medicina de Zaragoza (1950), en 1953 marchou á Universidade de Minneapolis (Minnessota) e dirixiu o laboratorio do Mount Sinai Hospital; posteriormente, foi profesor de bioquímica na facultade de Ciencias de Zaragoza (1974). É autor de traballos básicos sobre o metabolismo dos lípidos, en particular do colesterol, e a función do glucagón. Das súas obras destacan Nutrición y salud e Reflexiones sobre nutrición humana.

PERSOEIRO

Historiador alemán. Residente en Italia a maior parte da súa vida, entre as súas obras destacan Historia do Emperador Adriano (1848) e Geschichte der Stadt Rom im Mettelalter (Historia da cidade de Roma na Idade Media, 1855-1871).

PERSOEIRO

Poeta e crítico literario. Redactor da revista O moscovita, foi o primeiro teorizador da doutrina estética da arte pola arte, e da crítica orgánica, intento de fusión da crítica idealista e da positivista. De tendencia romántica, manifestou influencias de Schelling e de Carlyle. Publicou Da verdade e a sinceridade na arte (1856).

1. Relativo ou pertencente aos grovios.

2. Individuo do pobo dos grovios.

3. Pobo indíxena (populus) da Gallaecia, do convento xurídico Bracarense, que habitaban as terras entre as divisorias Limia-Cábado e val do Miño-ría de Vigo.

PERSOEIRO

Poeta. Escribiu Decir sobre el amor, influído por Dante, e composicións de carácter moral e satírico. Tamén é autor de La gaya de Segovia o Silva copiosísima de consonantes para alivio de trovadores.