"An" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
PERSOEIRO
Político. Foi membro do Partido Progresista e un dos maiores activistas contra o réxime de Espartero. En 1843 asinou un manifesto en que se defendía a descentralización administrativa dos concellos, a Constitución de 1837, a reforma do sistema tributario e a responsabilidade ministerial. Presidiu a Xunta Central de Galicia (1843). Foi deputado pola Coruña (1836-1837, 1839-1843, 1854-1855).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xuanhua.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tipo de ábaco, orixinario de China, que consiste nun taboleiro cunha barra transversal que separa dúas zonas, a superior, con nove columnas de dúas contas cada unha e a inferior, con nove columnas e cinco contas cada unha.
-
GALICIA
Político e mariño, marqués de Suanzes. Pertenceu ao Corpo de Enxeñeiros da Armada desde 1917. Foi director da Sociedad Española de Construción de Cartagena (1921) e dos estaleiros de construción e da factoría de Ferrol (1927-1934). Foi ministro de Industria e Comercio (1938-1939, 1945-1951) e creou o INI en 1941, do que foi o seu primeiro director durante dúas décadas. Escribiu La Industrialización de España en 1949 (1949). Recibiu o premio de enxeñaría na modalidade de aplicacións técnicas e industriais da Fundación March (1961) e a Medalla de Oro de Madrid (1962).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Félix André Yves Scantrel.
-
GALICIA
Político. Licenciado en Matemáticas e profesor de ensino secundario, formou parte da organización estudantil ERGA e participou na creación da Intersindical Nacional de Traballadores Galegos (INTG), durante a etapa na que formou parte da dirección do sindicato de traballadores do ensino (UTEG). Militou na AN-PG e desde 1972 na UPG, participando na fundación do BNG en 1982. Foi concelleiro de Allariz (1979-1983) e deputado provincial en diversas ocasións. En 2005 foi nomeado conselleiro de Medio Rural.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Fotógrafo. Licenciado en Filosofía e Letras e Filoloxía Francesa, foi catedrático de Francés. Director, xunto con M. Sendón, do Centro de Estudios Fotográficos (CEF) de Vigo (1984), é profesor de Ciencias da Información da Universidade de Santiago desde 1994. Fixo mostras individuais e colectivas e traballou na recuperación da fotografía histórica galega (Xosé Suárez, Arquivo Pacheco, Irmáns Sarabia ou José Mª Massó). Director das coleccións do CEF Album (1989) e Do Trinque (2000), coordinou as exposicións da Sala dos Peiraos, a Casa das Artes e a Fotobienal de Vigo. Publicou Allariz (1991), O Viño (1993), O mundo invisíbel (1993) e foi coautor de Desde o Atlántico (1988).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Formouse na Escuela de Artes e Industrias de Madrid. Colaborou como ilustrador en diversas publicacións e libros, como Ribadeo antiguo (1931) de F. Lanza, e foi un dos creadores de Orientaciones e Ronsel. Como debuxante, as súas ilustracións caracterizáronse polo trazo fino das liñas, próximas ao expresionismo, e desde 1927 foron máis idealistas. Cultivou a paisaxe, mariñeira ou rural pero non urbana, ben de xeito illado ou formando parte dunha escena. As súas obras presentan contrastes entre zonas iluminadas e outras máis escuras. Os lenzos de comezos da década de 1930 amosan unha influencia cubista. Destacan Escena mariñeira, A renda, O crego, Caseta de tiro (1927-1930), Xogadores de xadrez (1927-1930), Tarde apracible (1954), Xogos de luz con chuvascos nas Rías Altas (1965) e Anciáns do asilo (1967).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Cronista. Procedente de familia de conquistadores, foi un dos primeiros escritores crioulos. Escribiu Tratado de la caballería de Jineta y Brida (1580), el Libro de albeitería e o Tratado del descubrimiento de las Indias (1578).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político, conde de Vallellano. Alcalde de Madrid (1924-1927), redactou o manifesto de Afonso XIII do 23 de xaneiro de 1932. Vicepresidente de Renovación Española (1933), foi deputado entre 1933 e 1935 e en 1936. Conselleiro permanente do Consello de Estado desde 1941, en 1958 accedeu á súa presidencia. Foi ministro de Obras Públicas (1951-1957).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor. Colaborador de diversos medios de comunicación, foi autor de La llaga (1948), Calle de Echegaray (1950), O acomodador e outras narracións (1969), El agua y el vino (1988), Dios está lejos (1988) e Allariz (1991). En 1965 obtivo o Premio Isaac Fraga pola obra teatral Las monedas de Heliogábalo.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Fotógrafo e realizador cinematográfico. Estudou dereito en Salamanca e fixo exposicións en Madrid e París. Representante universal da fotografía galega, publicou en Mundo Gráfico, La Nación, Life ou U.S Camera. Correspondente en Xapón (1953) e Galicia (1960), fixo series fotográficas sobre a cultura tradicional e interesouse polo teatro Noh. Como director de fotografía participou en Los Carunchos de Florida (1938), Oro entre barro (1939) ou Malabo (1942). Como director rodou Mariñeiros (1936), documental que non se conserva, e La mujer y el jockey (1939). Publicou 50 fotos de Salamanca (1932), con prólogo de Miguel de Unamuno, Nieve en la Cordillera (1942) e The Life and Death of the Fightin Bull (1966).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político, xornalista e escritor. Emigrou a Uruguay e Arxentina, onde ocupou diversos cargos e colaborou en diversas publicacións. Regresou a Ferrol en 1860. En 1867 mercou a imprenta coruñesa de C. Míguez e trasladouna a Ferrol onde imprimiu diversos xornais, e fundou e dirixiu La Democracia. Presidente do comité do Partido Republicano Democrático, foi alcalde da cidade (1868). Participou na sublevación cantonal de 1872 e en 1873 foi elixido deputado por Ferrol. Coa Restauración estivo desterrado en Portugal e, expulsado, exiliouse en París ata 1877. Foi un dos fundadores do Ateneo Artístico (1879) e pertenceu á xunta que dirixiu a Escola de Artes e Oficios ferrolá. Das súas obras destacan Los Guaraníes (1861), Los Demócratas ou El Ángel de la libertad.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Sindicalista, irmán de Ramón Suárez Picallo. Membro do Sindicato de Oficios Varios de Sada, intregrado na CNT, militou no Partido Galeguista e participou no deseño da política dos galeguistas no mundo do mar a partir de 1935. Ese mesmo ano organizou en Sada o Ateneo de Cultura Político y Social. Foi asasinado días despois da sublevación militar do 18 de xullo de 1936.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Médico estomatólogo. Recibiu o Premio da Sociedad Española de Estomatología e da Real Academia Nacional de Medicina. É autor de numerosos artigos e traballos en ortodoncia. Académico correspondente da Real Academia de Medicina y Cirurgía de Galicia.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Sacerdote, xornalista e escritor. Colaborou en xornais como La Cruz, El Libredón, La Gaceta de Galicia, El Ciclón, El Pensamento Galaico, de Santiago; La Voz de Galicia, da Coruña; e El Siglo Futuro, El Noticiero e El Imparcial, de Madrid. Fundou os semanarios La Verdad, en Santiago de Compostela, e Varapalo de Picaños, en Carril, e dirixiu a revista Acción Católica (1903).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Economista e escritor. Catedrático de Ciencias Económicas e Empresariais na Universidad Complutense de Madrid, foi conselleiro do Tribunal de Cuentas. Membro da American Economic Association e da American Academy of Management, escribiu, no eido da economía, Dicionario terminológico de economía, administración y finanzas (2000) e Capitalismo y multinacionales (2004). Publicou tamén, no eido da etnografía, Luaña. Mitos, costumes e crencias dunha parroquia galega (1979) e A regueifa (1982), ademais do relato O raposo careto (1983).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xurista. Doutor en Dereito e Ciencias Sociais, emigrou de neno a Montevideo, onde foi directivo do Patronato da Cultura Galega e dirixiu o programa de radio Sempre en Galicia e a publicación Guieiro. Colaborador en diversas publicacións, publicou Lonxe de Montevideo (1996), A emigración galega no tango riopratense (2000) e Memorias riopratenses: 1996-2000 (2003).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Teólogo, filósofo e teórico xurídico-político. Coñecido como doctor eximius, foi xesuíta (1564) e interpretou libremente a san Tomé de Aquino. Estableceu o suarismo. A súa obra central é Disputationes metaphysicae (1597), onde a metafísica queda ao servizo da teoloxía. Destacan tamén Tractatus de legibus ac Deo legislatore (1612) e Defensio fidei catholicae et apostolicae adversus Anglicanae sectae errores (1613).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Relixioso franciscano. Foi lector de teoloxía en Santiago de Compostela (1881-1910) e definidor da provincia (1896-1899). Colaborou en El Eco Franciscano e traduciu a Historia Compostellana (1950).
VER O DETALLE DO TERMO