"eo" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás peloplocáceas.

2. Bacteria da antiga familia das peloplocáceas.

3. Antiga familia de bacterias que incluía formas que se multiplican por conidios móbiles cun flaxelo polar, e formadores de tricomas cubertos por unha vaíña falta de falsas ramificacións. O xénero máis importante era Peloploca.

PERSOEIRO

Químico e farmacéutico francés. Descubriu a fermentación butírica e estudou a constitución do petróleo. Preparou ácido fórmico a partir do ácido cianhídrico e abriu o camiño para a síntese dos ácidos graxos. Escribiu Traité de chimie génerale (1848-1850).

1. Relativo ou pertencente ás peltixeráceas.

2. Lique da familia das peltixeráceas.

3. Familia de liques, de talo foliáceo, xeralmente groso e coriáceo, e de apotecios pardos, cubertos por unha especie de veo de córtex, que ao romper deixa unha marxe distinta. Son liques terrícolas, humícolas ou musícolas.

MONTES

Monte situado no NO da parroquia de Muras, no concello homónimo. O seu cumio acada os 560 m de altitude.

PERSOEIRO

Pintor e gravador alemán. Influído por Dürer, gravou temas relixiosos, históricos e literarios, realizou diversos retratos, e decorou o teito da sala Hirschvogel, de Nuremberg.

MONTES

Monte situado na parroquia de Vilamaior da Boullosa (Baltar). O seu cumio acada os 1.125 m de altitude.

RIOS

Río de Grecia, situado en Tessalia, que nace na vertente oriental do Pindos e desemboca no golfo de Salónica, no mar Exeo. Presenta unha lonxitude de 200 km.

1. Relativo ou pertencente aos pennatuláceos.

2. Individuo da orde dos pennatuláceos.

3. Orde de cnidarios, da clase dos antozoos, que se caracterizan pola formación de colonias non fixas, en forma de pedúnculo contráctil, que lle permite, eventualmente, certa mobilidade. Habitan nos fondos lamacentos do Mediterráneo e nas costas tropicais americanas.

CIDADES

Cidade de Polonia situada á dereita do Vístula (130.830 h [2000]). É un porto fluvial e o centro da industria petroquímica.

1. Persoa que vai a pé.

2. Obreiro que realiza traballos non especializados, ou que fai de axudante dun oficial, xeralmente na albanelería ou nos traballos do campo.

3. Persoa que está ás ordes doutra.

4. 1. Cada unha das 16 pezas do xogo do xadrez, 8 brancas e 8 negras, que ao comezar a partida están situadas na segunda liña. Só se poden mover cara a adiante un cadro, e sempre pola mesma columna, agás cando matan, que o fan en diagonal. Cando un peón chega á oitava liña, pode ser convertido en calquera outra peza, menos en rei.

   2. Cada unha das 24 pezas, 12 brancas e 12 negras, do xogo das damas.

5. Soldado de infantaría que combatía a pé.

6. buxaina.

7. piarda.

8. arxentina.

1. Relativo ou pertencente ao pobo peón.

2. Individuo do pobo peón.

3. Pobo de Macedonia que se refuxiou nos altos vales do Vardar. Foron dominados polos persas e contra o 360 a C invadiron Macedonia e conseguiron unha certa autonomía. Pasaron ao poder dos romanos despois de ser vencidos por Lisímaco.

MONTES

Monte situado na parroquia de Oseira (San Cristovo de Cea). O seu cumio acada os 748 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Cervaña (Silleda). O seu cumio acada os 696 m de altitude.

PUNTA

Punta da ribeira esquerda da ría de Muros e Noia, situada na parroquia de Barro (Noia).

GALICIA

Historiador. Doutor en Dereito, traballou no campo da crítica literaria e histórica e foi redactor de Gaceta de Madrid. Das súas obras destacan Estudios de Cronología universal (1863), Una página de Cronología técnica. De los calendarios en la Edad Antigua (1863), Disertación sobre la Crónica de Pharos (1864) e Era de España. Apuntes de Cronología española (1864).

MONTES

Monte situado na parroquia de Verís (Irixoa). O seu cumio acada os 668 m de altitude.

GALICIA

Cantante e instrumentista. Con dezasete anos comezou un intenso labor de recuperación da música tradicional galega desde a asociación cultural Xacarandaina e converteuse nunha das principais promotoras na formación de grupos de pandeireteiras, como Xiradela. Promocionou a música tradicional a través do programa de televisión Luar e editou un disco recompilatorio de temas tradicionais titulado Raiceiras (1997). Posteriormente, creou o selo discográfico Disco Trompo e iniciou a súa carreira artística en solitario. Colaborou con distintos grupos e artistas como Os Diplomáticos de Monte Alto, Manu Chao, Matto Congrio, Carlos Núñez ou X. M. Budiño, e participou en numerosos festivais internacionais en Bélxica, Eslovenia, Francia e Portugal. Na súa obra musical pretende fundir a modernidade coa tradición e con achegas dos ritmos norteafricanos. Da súa discografía destacan Isué (2000) e Ajrú (2003).

1. Conxunto de peóns que traballan nunha obra ou faena.

2. Conxunto de soldados de infantaría.