"An" (Contén)

PERSOEIRO

Bispo de Zaragoza. Foi desterrado por Daciano e morreu no exilio. As súas reliquias foron trasladadas a Zaragoza en 1170. Represéntase con vestiduras episcopais. A súa festividade celébrase o 29 de xaneiro.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi vigairo xeral de Madrid (1899) e xuíz auditor do Tribunal da Rota. Escribiu Emigración. Sus causas, efectos y remedios (1901), El autor de la Salve San Pedro de Mezonzo (1907) e Disolución del matrimonio rato (1921). Foi correspondente da Real Academia de la Historia e vicepresidente da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación.

GALICIA

Mestre e historiador. Fundou a Irmandade da Fala de Betanzos (1917), o Museo Pedagóxico Rexional na Coruña (1926) e dirixiu as Colonias Escolares Coruñesas e o Anuario Brigantino. Fundou a revista pedagóxica El Normalista (1913). Cronista de Betanzos desde 1940, das suas obras destacan El blasón de Betanzos de los Caballeros (1968), Los enterramientos de la iglesia de San Francisco (1931) e Las antiguas rutas jacobeas del territorio brigantino: 4º itinerario (1975). As súas poesías recompiláronse en Obra poética de Francisco Vales Villamarín (2000). Secretario perpetuo da Real Academia Galega, foi membro da Real Academia de Bellas Artes de Nuestra Señora del Rosario e do Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses. Recibiu, entre outros galardóns, o premio vitalicio da Fundación Pedro Barrié de la Maza e a encomenda da orde de Alfonso X el Sabio.

PERSOEIRO

Xesuíta francés. Superior das misións da América do Sur (1754), creou unha empresa comercial para tratar de sanear a economía das misións, mais a súa bancarrota contribuíu ao inicio dunha campaña antixesuítica que culminou coa expulsión da orde de Francia (1764).

PERSOEIRO

Gran mestre da orde de Malta (1557-1568). Tivo un papel importante na loita polo control do Mediterráneo entre as forzas cristiás e as turcas, e destacou especialmente na defensa de Malta, asediada polos turcos, ata que chegou a frota hispana (1565).

MONTES

Monte situado no L da parroquia de Rao (Navia de Suarna). O seu cumio acada os 1.126 m de altitude.

GALICIA

Historiador. Foi documentalista da Cámara Oficial de Comercio, Industria e Navegación da Coruña. Profesor de Historia Contemporánea na Universidade de Vigo, das súas obras destacan La masonería y La Coruña. Introdución a la historia de la masonería gallega (1984), Galicia y la masonería en el siglo XIX (1990) e Laicismo, educación y represión en la España del siglo XX: Ourense 1909-1936/39 (1993).

MONTES

Monte situado na parroquia de Casaio (Carballeda de Valdeorras). O seu cumio acada os 1.140 m de altitude.

1. Relativo ou pertencente a Valladolid ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Valladolid.

PERSOEIRO

Escultora. Formouse na Escuela de Bellas Artes de Madrid e na Escola de Canteiros de Poio, onde se converteu na primeira muller en obter o título de mestre canteiro, e en Carrara. Desde 1990 organiza no Grove o Simposio Internacional de Escultura. Realiza esculturas tanto de pequeno tamaño como monumentais e esculturas públicas, en que a luz e a forma son as protagonistas. Traballa o mármore, o granito e outras pedras. Das súas obra destacan Arco do Atlántico (Baiona, 1993), Fervenza de auga (Maltatal, Austria, 1993), Pegada dunha vida (Maalot, Israel, 1993), Battaglia di Tassera (Como, Italia, 1994) e Herida breve (Guadalajara, México, 1996)

PERSOEIRO

Poeta indio en lingua malaialam. A súa obra reflicte a influencia dos clásicos da literatura sánscrita, especialmente o poema épico Chitragoiam (1907). Outras compilacións son Badhiravilapam (O pranto do xordo, 1914), Sahityamanjari (1917-50), Bandhanasthanaya Anituddhan (Aniruddhan no calabozo, 1914) e Sishnayum makanum (Aprendiz e fillo, 1941).

PERSOEIRO

Cien­tífico. Creou unha editorial en Ferrol para publicar as súas obras científicas. Escribiu En los umbrales de la era atómica: vulgarización científica, sobre la energía atómica y sus posibilidades industriales (1949) e Tratado práctico de Física elemental con orientación marítima (1943).

REXIÓNS

Rexión de Filipinas, formada polas provincias de Batanes, Cagayan, Ifugao, Isabela, Kalinga-Apayao, Nueva Vizcaya e Quirino (26.838 km2; 2.813.159 h [2000]).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Santa Cruz de Tenerife, Canarias, situado na costa O da illa de La Gomera (4.239 h [2001]). A súa economía baséase no cultivo de plátanos, a pesca e o turismo.

GALICIA

Profesor e escritor. Colaborador da revista Dorna, publicou Historias da cidade do deserto (1988) e Paradise lost (1996), así como diversos relatos curtos en obras colectivas.

PERSOEIRO

Escritor, pai de Ramón del Valle-Inclán. Secretario do Goberno Civil de Pontevedra, relacionouse con diversos intelectuais do Rexurdimento. Afín ás doutrinas de Montero Ríos, nos seus artigos amosouse como un hábil polemista. Colaborou en La Ilustración Gallega y Asturiana, La Opinión Pública e El Progreso, e fundou La Voz de Arosa. Foi membro correspondente da Real Academia de Historia.

PERSOEIRO

Pintor, fillo de Ramón María del Valle-Inclán. Durante a Guerra Civil foi enlace do estado maior de Líster e en 1939 foi evacuado a Francia e internado no campo de concentración de Saint-Cyprien. Pablo Neruda, embaixador de Chile en Francia, levouno a Chile onde iniciou a súa traxectoria artística, ata que en 1958 regresou a España. Realizou unha pintura figurativa intimista e cultivou a paisaxe e o bodegón.

GALICIA

Bibliófilo e escritor. Foi o fundador do primeiro xornal de Galicia, El Catón Compostelano (1880), e promotor-fundador da primeira Biblioteca Pública da Universidade de Santiago de Compostela. Escribiu Instrución para el establecimiento de la Biblioteca Pública de la Universidad de Santiago.

GALICIA

Xornalista e escritor, irmán de Ramón Mª del Valle-Inclán. Licenciado en Dereito, foi avogado do Estado en Pontevedra (1892) e notario. Colaborou, xunto co seu irmán, na redacción de La Voz de Arosa e noutros xornais de Pontevedra e Santiago de Compostela. Adscrito ao movemento rexionalista, publicou Escenas gallegas (1894), chea de trazos costumistas e realistas.

GALICIA

Escritor. Tras a morte do seu pai (1890), decidiu marchar a Madrid, onde entrou en contacto cos círculos literarios. Posteriormente viaxou a México (1892) e Cuba, colaborou en diversas publicacións periódicas e escribiu unha serie de narracións amorosas que publicou ao seu regreso a España (1893) co título de Femeninas (1895). Na súa obra, o propio autor recreouse a si mesmo como personaxe literaria, ofrecendo unha imaxe bohemia, extravagante e pintoresca. Tradicionalmente está adscrito á Xeración do 98, pero esta adscrición faise unicamente segundo criterios cronolóxicos, pois non responde a criterios estéticos nin ideolóxicos. A súa poesía pertence ao modernismo, aínda que o último libro conecta xa co esperpento. As tres recompilacións Aromas de leyenda (1907), El pasajero (1920) e La pipa de Kif (1919) foron reunidas no volume Claves líricas (1930). Por outra banda, a obra narrativa oriéntase tamén desde a estética modernista cara á técnica...