"qu" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 4475.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Pé da métrica antiga grega e latina formado por dúas sílabas breves.
-
PERSOEIRO
Fotógrafo. Membro fundador (1923) e presidente (1927-1930) da Agrupación Fotográfica de Catalunya, promoveu dentro do colectivo a edición dun boletín (1925) e a organización dun Salón Internacional (1929). Seguidor do pictorialismo, fotografou paisaxes empregando técnicas con procedementos pigmentarios, especialmente con bromuros, que lle permitiron montar varios negativos nunha única imaxe. Foi premiado na Internationale Photo-Biennale do FIAP en Salzburgo (1952).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Programa para o fomento da produción e a explotación racional do marisco e para outorgar unha protección especial ás zonas de produción.
-
PERSOEIRO
Músico e compositor. Inicialmente foi autor de cancións, como a célebre Marche de Sambre et Meuse, ata que acadou unha gran fama coa opereta Les cloches de Corneville (1877), unha das máis representadas mundialmente e á que seguiron La Cantiniere (1880), La Cocarde Tricolore (1892) e Panurge (1895).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Célula anucleada do sangue, que intervén en todas as fases da hemostasia e da coagulación. As plaquetas orixínanse a partir dos megacariócitos da medula ósea, o bazo e o pulmón, e despois dunha vida media de 5 a 11 días destrúense no sistema retículo-endotelial destes órganos.
-
-
Pequeno baixorrelevo de metal semellante ás medallas, pero de forma xeralmente rectangular. A maioría proceden de Italia, onde se empezaron a producir a partir do Renacemento.
-
Peza de ourivaría realizada exactamente como unha medalla, preferentemente rectangular.
-
-
Peza plana de cerámica para revestir solos e paredes.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Técnica de filtración do sangue por medio da que se poden extraer plaquetas selectivamente.
-
VER O DETALLE DO TERMO
trombopenia.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ciencia e técnica que se ocupa da produción de plásticos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Quinona de estrutura polimérica que, nos cloroplastos, actúa como un transportador electrónico.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Falso tecido formado por hifas ou filamentos de células entrelazadas ou unidas por unha masa xelatinosa. Está presente en certas rodofíceas e nos esporocarpos dos fungos superiores.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente ao plecténquima.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Branquia que presentan os crustáceos unida á parede do cefalotórax.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Terceiro estadio e idade do Lías, situado sobre o Sunemuriano e baixo o Toarciano. Algúns autores considérano un superestadio, e divídeno en Carixiano (Pliensbaquiano Inferior) e Domeriano (Pliensbaquiano Superior).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente ao Pliensbaquiano.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Deportista que posúe a mellor marca nunha disciplina atlética.
-
VER O DETALLE DO TERMO
pneumorraque.
-
-
Presenza de aire no conduto vertebral.
-
Inxección de gas que se practicaba no conduto vertebral antes do seu estudo radiolóxico.
-
-
PERSOEIRO
Ciclista. Proclamouse campión de España en 1948, feito que repetiu en dezanove ocasións máis. En 1952 e 1960 gañou a Volta Ciclista a Catalunya e en 1955 o Grand Prix Midi Libre de Francia, así como a Milán-San Remo en 1957 e 1959. Gañou máis de 40 critérium internacionais en Francia e máis de 30 en Italia.
VER O DETALLE DO TERMO -
REXIÓNS
Rexión histórica do NL de Polonia, a ambas as dúas beiras do curso medio do Bug. A súa cidade máis destacada é Biaéystok. É unha terra pouco produtiva e pouco desenvolvida industrialmente. O voivodato lituano de Podlaquia creouse en 1520, e incorporouse ao Reino de Polonia en 1569. Polo Tratado de Tilsit (1807) a parte norte incorporouse a Rusia, da que dependeu ata a Primeira Guerra Mundial. Actualmente repártese entre o voivodato de Podlaskie, a parte oriental no de Varsovia, e a banda norte no de Lublin.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Revista cuadrimestral de teoría literaria, publicada por Éditions du Seuil a partir de 1970. Apreciado instrumento de análise do discurso literario, algúns dos seus colaboradores, como G. Genette, T. Todorov e R. Barthes, definían as propiedades deste discurso a partir dun aspecto simple, como o ritmo, as figuras ou a sintaxe narrativa, ben cunha análise da problemática dos xéneros, ben coa integración do discurso literario nunha “teoría xeral” do discurso.