"Oria" (Contén)

PERSOEIRO

Xornalista. Subdirectora do xornal El Mundo, comezou a traballar en TVE (1974) en “Al Cierre” (1980), “El Arte de Vivir” (1982) ou “Españoles” (1984). Directora de “La Brújula del Mundo”, de Onda Cero (2001-2002), e colaboradora habitual en radio (RNE e Onda Cero), televisión (TVE, Antena 3TV) e prensa (Blanco y Negro, Interviú ou ABC), dirixiu o documental “Así murió Franco” (medalla de prata no Festival de Nova York, 1994) e a serie de televisión “La Transición” (Premio Víctor de la Serna 1995). Publicou Así se hizo la Transición (1995), Dicionario de la Transición (1999) e Presidentes (2000). Recibiu a Antena de Oro (1996) e o Premio del Ministerio de Trabajo a la No Violencia contra las Mujeres (1999).

1. 1. Período histórico comprendido desde a aparición dos primeiros homínidos ata a invención da escritura e a manifestación dos primeiros textos escritos.

   2. Tempo anterior ao tempo histórico.

2. 1. Ciencia xurdida durante a primeira metade do s XIX que se ocupa do estudo da época e das sociedades anteriores ao uso da escritura, durante o período chamado prehistórico ou anterior á historia. Na súa formación confluíron dúas correntes: o estudo dos pobos do primeiro milenio a C, coñecidos por referencias escritas clásicas (caso dos celtas), fase frecuentemente denominada protohistórica, e a descuberta do home paleolítico, ligada aos estudos xeolóxicos, paleontolóxicos e antropolóxicos. Cara a 1820, o arqueólogo danés J. C. Thomsen estableceu as tres grandes fases da humanidade primitiva baseándose nos materiais utilizados (Idade de Pedra, de Bronce e de Ferro). A comezos do s XX xa se conseguira o esquema xeral que hoxe aínda se ten por válido. Primeiro, o Paleolítico (dividido en Inferior, Medio e Superior), desde a hominización ata o home de Cro-Magnon (3000000 a C-10000 a C) seguida dunha etapa relativamente breve, o Epipaleolítico ou Mesolítico (de dous mil a catro mil anos). Co...

   2. Estudo da fase preliminar dunha institución, dunha actividade ou dunha ideoloxía.

CAPITAIS

Capital administrativa e sede do goberno da República Sudafricana (525.583 h [1991]). Situada ás beiras do río Apies, nas súas proximidades atópase un xacemento de diamantes e ferro. Posúe o maior complexo siderúrxico do país, aínda que tamén destacan outras industrias como a mecánica, a de maquinaria, a química e a de cemento.

1. 1. Relativo ou pertencente ao pretor.

   2. dereito pretoriano

      Parte do ius honorarium (dereito honorario) creado polos maxistrados que estaba formado polos editos pretorianos outorgados para corrixir ou ampliar o ius civilis (dereito civil).

   3. edicto pretoriano

      Edito que promulgaba o pretor ao acceder ao seu cargo no que indicaba as normas que ía seguir no seu goberno.

   4. familia pretoriana

      Familia que tivo un pretor entre os seus membros.

   5. porta pretoriana

      Porta que nos campamentos romanos se situaba ao inicio da vía pretoriana.

   6. provincia pretoriana

      Provincia romana gobernada por un pretor.

   7. vía pretoriana

      ía principal do campamento romano que se cruzaba coa quinta e que o dividía en catro partes. Estendíase desde a porta pretoriana ata a decumana.

2. Que ou quen formaba parte do corpo de garda do comandante do exército romano e, posteriormente, da garda persoal dos emperadores romanos, baixo o nome de garda pretoriana.

3. Que ou quen pertence ao corpo de garda dun persoeiro importante.

1. Oficio ou cargo de procurador.

2. Oficina ou despacho do procurador.

1. 1. Cargo de provisor.

   2. Lugar onde exercen as súas funcións o provisor.

2. Lugar destinado, nos conventos e noutras comunidades, a gardar e distribuír as provisións.

MUNICIPIOS

Municipio de Cantabria, drenado polo río Asón e delimitado ao L por Bizkaia (2.248 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, gandaría e a industria diversificada (alimentaria, metalúrxica e manufacturas da madeira). Destacan as pinturas rupestres da cova de Covalanas.