"Ea" (Contén)

1. Dominar o cabalo co freo.

2. Dificultar a aparición ou o desenvolvemento dunha cousa.

3. Evitar que algo ou alguén se manifeste libremente.

4. Reprimir a manifestación dun sentimento, especialmente cando é negativo ou agresivo.

1. relear.

2. escatimar.

PERSOEIRO

Poeta cómico. Admirador de Molière, escribiu diversas narracións de viaxes e numerosas comedias, das que destacan Le joueur (1696) e Le légataire universel (1708).

PERSOEIRO

Guitarrista de jazz. Coñecido como Django Reinhardt, en 1934 formou o grupo Quintet Hot Club de Francia. Desde 1946 formou parte da orquestra de Duke Ellington. Das súas composicións destacan Echoes of France (1946) e Blues por Ike (1953).

PERSOEIRO

Debuxante e caricaturista francés. Foi colaborador habitual das revistas Hara Kiri e Charlie Hebdo. Baseándose na experiencia cotiá, desenvolveu un sentido do humor directo e corrosivo, potenciado por un debuxo de trazo libre e dinámico.

PERSOEIRO

Escritor francés. De nome Jean Pierre Angremy, o éxito chegoulle con Le sac du palais d’été (1971, Premio Renaudot), e especializouse nun tipo de narración brillante e chea de referencias culturais, que plasmou en Les nouvelles aventures du chevalier de la Barre (1978), Orient-Express 1 (1979), Orient-Express 2 (1984), Pandora (1980), Une ville inmortelle (1986, Premio de novela da Académie Française) e Qui trop embrasse (1993).

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico, fillo do pintor Pierre-Auguste Renoir. En 1924 dirixiu La fille de l’eau e en 1926 adaptou a novela de É. Zola Nana, onde reflectiu unha influencia naturalista que comparten outros filmes da primeira época. Posteriormente dirixiu La chienne (1931) e Madame Bovary (1934). En 1934 realizou Toni, considerada o precedente do neorrealismo italiano e que lle permitiu comezar a súa etapa máis brillante, que plasmou en La grande illusion (1937), La Marsellaise (1938), La bête humaine (1938) e La règle du jeu (1939). Exiliado en Hollywood, dirixiu The Southerner (1945, Premio do Festival de Venecia 1946). Da súa última etapa destacan Le carrose d’or (1952), French Can-Can (1954), Le Déjeuner sur le herbe (1959) e Le carporal épinglé (1962).

1. de retornear.

2. Que está ou estivo cheo de figuras e adornos complicados.

3. Aplícase ao canto con moitas figuras vocais.

1. Tornear unha cousa facéndolle figuras e adornos esaxerados.

2. Cantar facendo figuras ou exercicios vocais difíciles.

1. Facer que unha moldura ou o conxunto de molduras que compoñen unha cornixa interrompan a súa dirección.

2. Meter para dentro o muro que constitúe a fachada dun edificio.