"car" (Contén)

1. División estratigráfica, con categoría de supersistema, que agrupa o Carbonífero e o Permiano, unidos por razóns de analoxía paleontolóxica.

2. Nome dado inicialmente, en Rusia, ao Artinskiano.

3. Termo que designa algunhas formacións locais do Paleozoico Superior, das que non é posible precisar se son permianas ou carboníferas.

PERSOEIRO

Trobador portugués. Membro da familia nobre dos Portocarreiro, fillo de Gonçalo Viegas e Sancha Perez, segundo os Livros de Linhagens, a súa estirpe mantivo boas relacións coas cortes portuguesa e castelá e protagonizou diversos feitos desa época. Activo a partir de finais do s XIII, posiblemente na corte de Afonso III de Portugal, e de seguro na de Afonso X, escribiu catro cantigas de amigo: “Par Deus, coitada vivo”, “O anel do meu amigo”, “Ai meu amigu’ e meu senhor” e “Meu amigo quando s’ia”.

PERSOEIRO

Debuxante e guionista de cómics. Coñecido como Perogatt, creou guións imaxinativos para os seus propios debuxos. Ilustrou o libro Le avventure di Pulcinella (1947) e, en 1948, comezou a colaborar en Il Giomalino. Na revista L’Aspirante iniciou a serie Lillo, Lallo, Lello e en 1951 apareceron as súas viñetas cos personaxes Leo e Poldo, Gambalesta e Gervasio. En 1960 publicou a serie fantástica Sand e Zeos, en 1969 fundou a revista Tilt e en 1971, para o Corriere dei Picoli, creou o personaxe Gianconiglio.

1. Lugar onde se amaña ou se corta o cabelo.

2. Oficio de perruqueiro.

1. Atribuír accións e calidades propias dunha persoa a un ser irracional ou a unha cousa inanimada ou abstracta.

2. Representar alguén un modelo ou ter as características dunha cousa, calidade, defecto ou idea.

1. Coller ou tentar coller peixe ou outros animais acuáticos sacándoos da auga, co emprego dos instrumentos adecuados.

2. Sorprender a alguén nunha acción, xeralmente negativa.

3. Coller algo ou a alguén que se persegue.

4. Comezar a sufrir os efectos de algo.

5. Entender algo con agudeza.

6. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘saber’.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, na rexión dos Abruzos, Italia, situada na desembocadura do río homónimo, no Mar Adriático (115.197 h [2001]). Formouse pola unión dos centros de Castellammare Adriatico, na beira norte do río, e Pescara, na beira sur. Centro de veraneo e turismo, conta con actividade industrial baseada en empresas pesqueiras, eléctricas, mecánicas, téxtiles, alimentarias e de construción naval. Destruída polos longobardos, rexurdiu na Alta Idade Media co nome de Piscaria. Centro de loitas dos Anjou, foi conquistada por Afonso V de Aragón (1442) e converteuse en feudo dos Ávalos. Conquistada polos Borbóns (1798), a súa cidadela foi desmantelada en 1867.

PERSOEIRO

Pianista de jazz canadense. Coñecido como Oscar Peterson, desenvolveu a súa carreira en EE UU, onde herdou o estilo de Nat King Cole, E. Garner e A. Tatum para as súas interpretacións. Acadou sona mundial actuando con primeiras figuras do jazz, sobre todo en tríos e, desde a década de 1970, cada vez máis en solitario. É autor de Jazz Exercises and Pieces (1965) e Oscar Peterson New Piano Solos (1965).

1. Comer anacos pequenos dun alimento.

2. Tirar cachos pequenos a unha cousa.

1. Converter unha substancia orgánica en pedra ou nunha substancia de consistencia pétrea.

2. Deixar a alguén paralizado a causa de algo inesperado, un susto ou unha acción violenta. OBS: ;Tamén se emprega co mesmo significado a expresión deixar petrificado.

3. Converterse unha substancia orgánica en pedra ou nunha substancia de consistencia pétrea.

4. Quedar alguén paralizado a causa de algo inesperado, un susto ou unha acción violenta. OBS: ;Tamén se emprega co mesmo significado a expresión quedar petrificado.

PERSOEIRO

Independentista venezolano. Foi o máximo representante das clases mestizas venezolanas fronte aos crioulos dirixidos por Simón Bolívar. Apreixado finalmente en Aragua de Maturín (28.9.1817), foi executado.

1. 1. Ferir superficialmente cun obxecto rematado en punta.

   2. Ferir ou punzar un animal co seu aguillón ou peteiro. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cando a galiña pica ao galo, malo, malo. Cando o galo pica á galiña, sinal de pitos axiña”.

2. Cortar algo en anacos pequenos.

3. Facer un ou varios buratos en algo cun obxecto rematado en punta.

4. Dar golpes cun martelo, unha maza, un pico ou outro instrumento apropiado.

5. Aguilloar unha cabalaría coas esporas.

6. Facer buratos nun tecido a traza ou a humidade.

7. Tomar unha pequena cantidade de comida ou tomala pouco a pouco.

8. Inxectar un fármaco.

9. ...