"AND" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana (1.586 h [2001]). A base da súa economía é a agricultura, co predominio do regadío dedicado principalmente aos cítricos. Conta ademais con industrias de manufactura de peles e a apicultura, que é unha actividade tradicional.

1. Mamífero carnívoro que alcanza 150 cm de lonxitude e 150 kg de peso, ten o pelame branco manchado de negro nos ollos, as orellas, as patas e unha gran parte do abdome e do tronco, e presenta na man unha prolongación ósea que parece un sexto dedo, que utiliza para comer bambú. A súa posición filoxenética non está moi clara e durante moito tempo foi incluído na familia dos prociónidos. Habita nas selvas de bambú do S de China, Myanmar, Nepal e Tibet e está en perigo de extinción. OBS: Tamén se denomina oso panda e panda xigante.

2. Mamífero que alcanza 55 cm de longo e é de cor vermella con manchas brancas na cara e as orellas. Son arborícolas e a súa alimentación baséase no bambú. A súa distribución xeográfica é semellante á do panda. A súa posición filoxenética non está clara e foron incluídos tradicionalmente na familia dos prociónidos, aínda que algúns científicos inclúenos na familia dos úrsidos, ou incluso nunha familia propia, a dos ailúridos.

MONTES

Monte situado na parroquia de Cubilledo (Baleira). O seu cumio acada os 874 m de altitude.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Valonga (Pol) e Martín (Baleira). O seu cumio acada os 833 m de altitude.

1. de pandar.

2. Que torceu ou adquiriu forma curva.

1. Relativo ou pertencente ás pandanáceas.

2. Planta da familia das pandanáceas.

3. Familia de plantas leñosas arborescente ou lianoides, da orde das pandanais, que presentan frecuentemente raíces aéreas ou paliformes, follas trísticas, lanceoladas e en forma de serra, flores unisexuais, dispostas en espádice, e froitos sincárpicos carnosos. Comprende case 300 especies de distribución paleotropical.

1. Relativo ou pertencente ás pandanais.

2. Planta da orde das pandanais.

3. Orde de plantas leñosas ou herbáceas, da clase das monocotiledóneas, que presentan follas simples, estreitas e paralelinervias, flores unisexuais agrupadas en inflorescencias, e de froitos de diverso tipo.

1. apandar.

2. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘sufrir’.

MONTES

Monte situado na parroquia de San Simón da Costa (Vilalba). O seu cumio acada os 700 m de altitude.

1. Diversión ruidosa e animada en que participan varias persoas.

2. Festa animada en que se come e bebe en abundancia.

1. Que ou quen é amigo de pándegas.

2. Que ou quen é simpático, gracioso e divertido.

1. Conxunto de pandeiros que se tocan ao mesmo tempo.

2. 1. Forma musical con acompañamento rítmico, semellante ao da muiñeira, que se caracteriza porque a parte musical, o canto e o ritmo son executados por unha soa persoa. É sempre coreada e rítmica, de ritmo melódico binario, cun acompañamento de ritmo terciario ostinato baseado na reiteración. A melodía pode articularse sobre o mesmo ritmo de acompañamento ou sobre outro diferente. A súa denominación garda unha estreita relación co instrumento de percusión co que se marca o ritmo: o pandeiro, ás veces substituído pola pandeireta. A súa orixe é incerta, xa que non se conserva ningunha fonte documental que indique a época precisa en que se creou, se ben o carácter arcaico dalgunhas das composicións fai pensar na pandeirada como unha das formas máis antigas do folclore galego, antecedente da muiñeira.

   2. Baile ao son desta música.

1. Persoa que toca a pandeireta.

2. Persoa que vende ou fai pandeiretas.

1. Instrumento musical de percusión cuadrangular constituído por un bastidor de madeira, duns 35 cm de lado e 5 cm de ancho, revestido dunha pel de cabra, dobrada nun dos seus extremos e cosida nos outros tres, que se toca golpeándoo coas mans, os cotenos, etc. No interior sitúanse unhas pequenas cordas das que se penduran uns axóuxeres que lle dan maior sonoridade, e no exterior vai unha correa de coiro para poder penduralo do pescozo, ou ben dúas cintas para poder atalo no van.

2. Músico que toca este instrumento.

MONTES

Monte situado na parroquia da Braña (Baleira). O seu cumio acada os 904 m de altitude.