"eo" (Contén)

PERSOEIRO

Astrofísico sueco. Foi profesor nas universidades de Chicago e de Copenhaguen. Desenvolveu a teoría das nubes luminosas interestelares, denominadas esferas de Strömgren, que están formadas por hidróxeno ionizado por estrelas a altas temperaturas, e estudou a clasificación espectral.

PERSOEIRO

Astrónomo e xeodesista alemán. Foi director do observatorio da Universidade de Dorpat (actual Tartu) e fundador e director do observatorio de Pulkovo. Dedicado ao estudo de estrelas dobres, débeselle un catálogo de 3.600, Stellarum duplicium mensurae micrometricae (Medida micrométrica das estrelas dobres, 1837). Tamén organizou e dirixiu numerosas operacións de triangulación no territorio ruso, observou a pasaxe do cometa Encke (1828) e mediu a paralaxe de Vega.

PERSOEIRO

Arquitecto e pintor italiano. Coñecido como Bramantino, realizou os planos para a capela Gian Giacomo Trivulzio e a pintura L’Adorazione dei Magi.

1. Que está situado debaixo da pel.

2. Que ocorre debaixo da pel.

3. Que se introduce ou implanta debaixo da pel.

1. Aplícase ás plantas e ás comunidades vexetais que se atopan na rexión mediterránea, pero que teñen o seu óptimo fóra dela.

2. Provincia da rexión bioxeográfica eurosiberiana, que marca a transición cara á rexión mediterránea.

1. Que está situado ou que se realiza debaixo da terra.

2. Lugar situado debaixo da terra.

1. Que está sometido á autoridade de alguén.

2. 1. Aplícase ao bispo dunha diocese sometido á autoridade dun arcebispo ou metropolitano.

   2. Aplícase a unha igrexa, normalmente con territorio e dereitos case parroquiais, sometida a unha parroquia principal ou matriz.

1. Relativo ou pertence ao xofre.

2. Que contén xofre.

1. Soporte que adoitan levar algunhas cruces onde van cravados os pés de Xesús Cristo.

2. Estrado, polo xeral de madeira, sobre o que o sacerdote celebra a misa.

PERSOEIRO

Pintor e ilustrador. Naturalizouse francés, en Moscova fundou o grupo da Rosa Azul e en 1919 reorganizou a Section d’Or con A. Gleizes e A. Archipenko. A súa pintura representa unha procura de formas esquemáticas, a ‘síntese plástica do espazo’. Os seus temas son a natureza, as cidades, os animais e o home. Destacan Villefranche-sur-mer (1915).

PERSOEIRO

Químico sueco. Estudou na Uppsala University, onde se doutorou en 1907. Dirixiu o Gustaf Werner Institute de Química Nuclear da Uppsala University. Das súas obras destacan Die Methoden zur Herstellung kolloider Lösungen anorganischer Stoffe (1909) e Die Existenz der Moleküle (1912). En 1926 recibiu o Premio Nobel de Química, polos seus traballos sobre os coloides, as solucións e a separación de partículas por ultracentrifugación.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Seguidor de A. Lorenzetti, divulgou o seu estilo máis alá dos límites de Siena e da mesma Toscana. Ten obras nas catedrais de San Gimignano e de Montepulciano e no Palazzo Pubblico de Siena.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Coñecido polo pseudónimo de Ferdinand Bruckner, foi o precursor do vangardismo teatral no seu país. É autor de Krankheit der jugend (O mal da xuventude, 1929), Die verbrecher (Os delincuentes, 1929) e Der kampf mit dem engel (O combate co anxo, 1958).

ENTRADA LARGA

Teorema que establece que se tres rectas r, r’ e r’’ que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S’ (nos puntos A, A’ e A’’ en S, e nos puntos B, B’ e B’’ en S’), cúmprense as seguintes relacións:

FORMULA

1. Relativo ou pertencente aos taliáceos.

2. Urocordado da clase dos taliáceos.

3. Clase de animais, do filo dos urocordados, que teñen notocorda en estado adulto e o corpo envolto por unha túnica moi delgada. Teñen forma de cuba, coa abertura cloacal e bucal nos extremos. Viven solitarios ou en colonias peláxicas, e nútrense de microorganismos planctónicos.

PERSOEIRO

Escritor francés. Estudou leis civís e canónicas en París e exerceu como conselleiro, antes de introducirse nos círculos literarios. Asiduo ao Hôtel de Rambouillet, chegou a ser confidente da marquesa de Rambouillet. As súas Historiettes (1835) reflicten este ambiente mundano.

1. Relativo ou pertencente ás tamaricáceas.

2. Planta da familia das tamaricáceas.

3. Familia de árbores ou arbustos, da orde das violais, con follas pequenas e alternas, flores actinomorfas, hermafroditas, tetrámeras ou pentámeras, hipóxinas e pequenas, solitarias ou dispostas en acios espiciformes, e froito en cápsula loculicida.