"Sem" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao semipelaxianismo.

2. Seguidor do semipelaxianismo.

1. Que é parcialmente permeable.

2. Que permite o paso dalgunhas substancias.

PERSOEIRO

Raíña de Asiria. Muller de Šamši-Adad V, exerceu a rexencia (809-806 a C) durante a minoría do seu fillo Adad-nirari III (809-782 a C). Unha lenda, recollida polos autores clásicos, faina muller de Ninos, atribúelle os xardíns colgantes de Babilonia e considéraa unha gran guerreira.

1. Cada un dos procesos de oxidación ou de redución cando se consideran por separado nunha reacción de oxidación-redución.

2. Tempo preciso para que, nunha reacción química, a concentración dun substrato inicial se reduza á metade.

1. Moeda romana de bronce, da época republicana, equivalente á metade do as semilibral (6 onzas).

2. Moeda de ouro, despois da reforma de Constantino, equivalente á metade do solidus (2,20 g).

1. Relativo ou pertencente aos semitas ou á súa lingua.

2. Individuo dos pobos semitas.

3. Pobos que constituíron unha unidade étnico-lingüística e ocuparon unha rexión limitada ao N polo Tauro e o Antitauro, ao S polo Océano Índico e o mar de Arabia, ao L polo altiplano iránico e ao O polo Mar Vermello e o Mediterráneo. O termo foi empregado por primeira vez por A. L. Schlözer en 1781 para designar un grupo de linguas (arameo, hebreo, árabe e fenicio) faladas por pobos que un pasado bíblico (Xénese) facía, na súa maioría, descendentes de Sem, fillo de Noé. É imposible establecer cal é o primitivo pobo semítico e o lugar onde vivía. Desde o punto de vista relixioso pódese descubrir un pasado común nalgúns trazos, sobre todo o nome de Deus (El) e a pervivencia de formas culturais propias do primitivo nomadismo como as festividades (Pascua, Pentecoste), os santuarios ao aire libre a carón de árbores ou as fontes ou pedras sagradas. Historicamente destacan os asentamentos acadio en Mesopotamia e amorreo en Siria e en Babilonia no V e III milenio a C, respectivamente. Os...

1. Relativo ou pertencente aos semitas ou ás linguas semíticas.

2. Familia de linguas do phylum afroasiático que falan os pobos semitas. Segundo criterios xeográficos, divídense en: semítico nororiental, semítico noroccidental e semítico suroccidental. O acadio é o único representante do grupo nororiental. Ao grupo noroccidental corresponden o amorreo, o ugarítico, o cananeo do que se excindirán o hebreo, o fenicio, o púnico e o moabita, e o arameo. O grupo suroccidental divídese en tres ramas: o árabe, as linguas meridionais e as linguas etíopes, este último substituído por un gran número de linguas semíticas modernas como o tigré ou tigriña, o amhárico e o gurage. Aínda que a maioría das antigas linguas semíticas desapareceron, a área xeográfica que ocuparon domínaa hoxe maioritariamente o árabe, que, coa aparición e expansión do Islam, foi a que máis se difundiu. As súas principais características son a gran variedade e o número de consoantes e os sistemas de tres vogais. O sistema morfolóxico baséase nas denominadas “raíces”, consonánticas...

1. Conxunto das doutrinas, institucións e costumes dos pobos semitas.

2. 1. Palabra ou modo de falar propio das linguas semíticas.

   2. Palabra ou expresión procedente destas linguas que se emprega noutras.