"AND" (Contén)

MONTES

Monte situado no L da parroquia de Teixeiro (Lugo). O seu cumio acada os 560 m de altitude.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Reigosa e Saldanxe (A Pastoriza). O seu cumio acada os 581 m de altitude.

GALICIA

Arquitecto. Destacou pola consideración nos proxectos dunha análise topográfica e cultural do lugar onde se sitúan as súas obras. Nas obras de rehabilitación parte dun estudo dos elementos preexistentes para conxugalos coa arquitectura de nova creación. Aos materiais tradicionais, a pedra e a madeira, engádelles puntualmente outros máis actuais como o cinc e o aceiro. Destaca tamén o emprego do aluminio no exterior dos edificios, xeralmente de uso públicos. Das súas obras caben salientar os centros de saúde da Doblada (1993-1999), Coia (1996-1999) e Casco Vello (2001-2003) de Vigo, o pavillón polideportivo de Manzaneda (1998-2000) e a facultade de Ciencias Económicas e Empresarias (1988-1991) e o novo Reitorado (2003) da Universidade de Vigo. A rehabilitación da Casa de Arines de Vigo (1998), sede do Instituto Camões, recibiu o Premio Gómez Román, e da dunha antiga fábrica de salgadura en Aldán (Cangas), para convertela nunha casa de turismo rural, o Premio Europa Nostra (2003).

GALICIA

Perito industrial e político. Emigrou a Uruguay en 1956, onde desenvolveu actividades galeguistas no Patronato da Cultura Galega de Montevideo, do que foi directivo. Nesta mesma cidade colaborou como locutor da emisión radial en lingua galega Sempre en Galicia, emitido por Radio Carve. De volta a Galicia, en 1977, fundou a libraría Castelao, en Vigo, e fixou a súa residencia na casa familiar que tiña en Soutomaior. Foi alcalde desa vila entre os anos 1979 e 1991 -o primeiro elixido democraticamente-, e converteu o concello nun dos primeiros de Galicia en galeguizar a súa actividade administrativa. Colaborador de diversas publicacións das colectividades galegas no exterior, escribiu diferentes artigos, como “A prolongada peregrinación riopratense” publicado en A Galicia exterior (1997).

GALICIA

Político e escritor. Foi presidente de Acción Popular e deputado a Cortes en 1936, pero foi anulada a súa elección polo Frente Popular. Director de La Voz de la Verdad e El Correo Gallego, da súa produción destacan Pavesas de la hoguera (1912), Andrómenas (1922), El Digesto no indigesto (Anecdotario forense del humorismo galaico) (1952), unha serie de textos en castelán en que os personaxes populares empregan o galego; e Ducia e pique de fábulas (atiriño prá un fabulario gallego) (1954).

GALICIA

Director de fotografía. Realizou os primeiros traballos cinematográficos como operador da Casa Verdaguer, de onde pasou aos laboratorios de Hispania-Films, como axudante de Luis R. Alonso. Durante a República traballou como director de fotografía en varias curtametraxes. Membro do equipo técnico do Departamento Nacional de Cinematografía, despois de participar nunha serie de documentais e filmes vinculados co franquismo durante a Guerra Civil e de elaborar o Noticiario Español, debutou como director de fotografía no filme de ficción Oro vil (1941), de Eduardo G. Maroto, ao que seguiron Botón de ancla (1947), Rumbo (1949) e Vértigo (1950), onde destacou pola súa fotografía de exteriores.

PERSOEIRO

Novelista e poeta. Embaixador da República en Londres (1931-1936) e discípulo de Leopoldo Alas Clarín, a súa obra poética, modernista, en La paz del sendero (1904), converteuse en ideolóxica e conceptual a partir de El sendero innumerable (1916). As súas primeiras novelas foron realistas e con trazos autobiográficos, como A.M.D.G. (1910). Con Belarmino e Apolonio (1921) comezou unha nova etapa en que dominou o intelectualismo. Destacan tamén a súa novela en dous volumes Luna de miel, luna de hiel/Los trabajos de Urbano y Simona (1923), o libro de poemas El sendero andante (1921), e os ensaios Hermann encadenado. Libro del espíritu y del arte italiano (1917), Política y toros (1918) e Fábulas y ciudades (1961). Recibiu o Premio Nacional de Literatura (1927) e foi membro da Real Academia Española (1928).

PERSOEIRO

Político, conde de Niebla e grande de España, comendador da orde de Calatrava. Foi mordomo de Carlos II e lugartenente de Catalunya (1690-1693), e fracasou na loita contra os franceses. De volta na corte, primeiro apoiou a Mariana de Neoburgo pero máis tarde defendeu os Borbóns.

GALICIA

Xornalista. Traballou como redactor no Diario de Lérida, como redactor xefe en El Correo Gallego e xefe de sección de El Progreso para logo pasar á CRTVG, onde foi xefe de Informativos da Televisión de Galicia e, desde xullo de 2002, director da Radio Galega. Presidiu a Asociación da Prensa de Lugo e a Federación de Asociacións de Prensa de Galicia. Publicou Historia de la Casa-Fortaleza de Camba (1999).

GALICIA

Escritor. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, ao tempo que colaboraba en El Pensamiento Gallego, e de regreso a Madrid, en El Correo, España Nueva, Heraldo de Madrid e La Mañana. Destacou como crítico taurino en Madrid baixo o pseudónimo de Don Pío e como autor da novela de costumes La casa de la Troya (1915, ilustrada por Castelao na súa primeira edición e premiada pola Real Academia de la Lengua Española). Tamén escribiu El torero artista: Rafael Gómez (Gallito) (1911) e Currito de la Cruz (1921).

GALICIA

Xornalista. Coñecido como Quelen, foi director de prensa, publicacións e protocolo da Autoridade Portuaria da Coruña, traballou en El Ideal Gallego e foi xefe do Gabinete de Prensa do Concello da Coruña e do da Consellería de Relacións Parlamentarias, ademais de presidente da Asociación da Prensa da Coruña. Colaborador da revista Orientación Económica y Financiera, publicou Sada en Venezuela (1981) e participou en De profesión, periodista (2002), en homenaxe a Diego Bernal. Recibiu a Medalla ao Mérito Turístico, a Medalla de Ouro de Sada e a Medalla de Bronce de Galicia (2004).

PERSOEIRO

Pintor e escultor. Formouse na Academia di Belle Arti di San Luca (Roma, 1971-1974) e en 1986 instalouse na Coruña. Cultiva a pintura ao óleo e o debuxo, nun estilo realista. Recibiu, entre outros galardóns, o primeiro premio da Famiglia Artistica Internazionale (1972) e o premio de pintura Isaac Díaz Pardo (1989)

PERSOEIRO

Impresor. Comezou traballando nos obradoiros da Viúva e fillos de Riego. A partir de 1807 fíxose cargo dese mesmo obradoiro e comezou a editar a Gazeta de La Coruña (1808), un dos primeiros xornais da cidade, contrario ás   tropas napoleónicas. En 1811 editou un folleto de Jovellanos dirixido aos españois.

PERSOEIRO

Político venezolano. Desde 1938 militou no Partido Democrático Nacional (PDN), que deu orixe a Acción Democrática en 1941. Foi presidente da República de Venezuela (1974-1979 e 1989-1993), nacionalizou a industria do petróleo e restableceu as relacións diplomáticas con Cuba. En 1996 foi procesado por un delito de malversacións e corrupción.

GALICIA

Avogado e tradutor. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou en Londres como redactor e comentarista de política internacional dos servizos exteriores da BBC. Experto en teatro e colaborador de Grial, Tempo Exterior e Tempos Novos, traduciu ao galego A traxedia de Macbeth (1972), Flores e leña: narracións chinesas contemporáneas (1982), a primeira escolma de narrativa chinesa en galego; e Do outro lado do espello e o que Alicia atopou aló (1985), en colaboración con Teresa Barro. Recibiu, tamén xunto a Teresa Barro, o Premio Nacional de Tradución del Ministerio de Cultura (1985) por As aventuras de Alicia no país das maravillas (1984).

PERSOEIRO

Tirano de Corinto e un dos sete sabios de Grecia, fillo e sucesor de Cipselo. Gobernou a cidade entre o 627 e o 585 a C. Con el, Corinto converteuse na cidade máis grande e politicamente máis estable da península grega.