"car" (Contén)

PERSOEIRO

Escritora e xornalista. Cunha traxectoria marcada polo encarceramento do seu pai na época franquista, formou parte do equipo fundador da revista Cambio 16 e colaborou en Diario 16, Historia 16 e Marie Claire. Escribiu Cómo ser mujer y no morir en el intento (1990), Cuernos de mujer (1992) e Fin de fiesta (2001).

GALICIA

Sacerdote e escritor. Licenciouse en Teoloxía Fundamental e Dereito Canónico, e diplomouse en Xenealoxía, Heráldica e Nobiliaria. Ordenado sacerdote en 1955, ingresou no corpo eclesiástico do exército e acadou o grao de capelán coronel. Foi colaborador do CSIC e publicou Cancioneiro da Terra Chá (1980), en que recolle cancións populares da súa terra natal; Cancións galegas. Literatura popular (1989), onde inclúe cantigas, refráns e xogos; O escudo do concello de Pol (1985), Heráldica de Pantón (1998) e Pantón: historia e fidalguía (2001).

GALICIA

Escritor e sacerdote. Diplomado en Ciencias Sociais, foi capelán da central dos Peares, membro do Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, do padroado do Museo do Pobo Galego e da Sociedade Galega de Antropoloxía. Colaborador nas publicacións Cuadernos de Estudios Gallegos, Encrucillada ou Lucensia, escribiu Inventario artístico de Lugo y su provincia (1975-1983), con outros autores; La parroquia de San Vicente de Pombeiro (1975), Escolma de Carballedo (1976), onde recolle cantigas, contos e adiviñas; A romaxe do Faro (1978), en que inclúe notas históricas, lendas e cantares relacionados coa romaxe; El libro lucense 1495-1936 (1982), Dende o meu lar (1984), Microtoponimia de Arcos (1995) e Libros impresos en Lugo (1996).

PERSOEIRO

Escritora e profesora. Catedrática de Literatura Española na Universitat Autónoma de Barcelona e estudosa da literatura castelá, publicou La escuela de Barcelona (1988, XVI Premio Anagrama). Con Te deix, amor, la mar com a penyora (1974) gañou o Premio Puig i Llensa da revista Recull e posteriormente escribiu Una primavera per a Domenico Guarini (1981, Premi Prudenci Bertrana 1980), Joc de Miralls (1989, Premio Ramon Llull), Dins el darrer blau (1994, Premi Josep Pla, Premi Crexells e Premio Nacional de Narrativa 1995) e La meitat de l’anima (2003, XLIV Premi Sant Jordi).

PERSOEIRO

Sindicalista. Coñecida como Caridad Mercader, residiu en Barcelona desde os seis anos ata que en 1925 marchou, cos seus cinco fillos, a Francia. Militou na XV Sección do Parti Socialiste Français (1928) e, ao estalar a Guerra Civil Española (1936-1939), pasou a Catalunya e afiliouse ao Partit Socialista Unificat de Catalunya (PSUC). Posteriormente, no exilio interveu directamente na organización do asasinato de Trockij en México (1940), que cometeu o seu fillo Ramón Mercader i del Río. Posteriormente residiu en París.

GALICIA

Relixioso. Foi cóengo lectoral de Lugo e bispo de Mondoñedo (1753-1761). Promoveu a construción do palacio episcopal e fomentou o estudo de teoloxía moral entre os cóengos da súa diocese.

GALICIA

Filóloga. Licenciada en filoloxía románica pola Universidade de Santiago de Compostela (1968), doutorouse coa tese Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (1973). Foi profesora na facultade de Filoloxía da universidade compostelá e, desde 1981, catedrática de instituto de lingua e literatura galegas. En 1983 foi nomeada primeira inspectora (extraordinaria) de lingua e literatura galegas do distrito universitario de Santiago. Sensibilizada coa difusión da lingua galega, participou e ocupou cargos directivos na asociación O Galo e desenvolveu o seu labor de investigación no ILG, colaborando na redacción dos métodos Galego 1, 2 e 3 e na primeira fase do Tesouro lexicográfico galego; tamén colaborou na elaboración do Atlas Lingüístico de los marineros peninsulares, dirixido por M. Alvar. No campo do léxico publicou Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia. I. Invertebrados y peces, con anotaciones etimológicas...

1. Facer riscos ou raias.

2. Trazar unha ou varias raias sobre algo escrito, debuxado ou pintado para tapalo ou sinalalo.

3. Ferir ou fender algo lixeiramente coas uñas ou cun obxecto punzante.

PERSOEIRO

Xeógrafo alemán. Considerado, con Humboldt, o principal creador da xeografía moderna, dedicouse sobre todo á xeografía humana. A súa obra fundamental é Die Erdkunde in Verhältnis zur Natur und zur Geschichte des Menschen (A xeografía xeral en relación coa natureza e coa historia do home, 1817-1859).

GALICIA

Topógrafo. Dedicado á investigación arqueolóxica, colaborou na delimitación, confección e estudo do plano da zona de protección monumental do centro histórico de Ourense. Publicou La Vía romana XVIII (via nova): revisión de su trazado y mensuración (2000) e Consideraciones sobre la antigüedad del episcopado auriense y la génesis de su diócesis: el rol del Parochiale Suevum y otras cuestiones (2003). É académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Xornalista e escritor, fillo de Roxelio Rivero. En 1947 ingresou en Radio Nacional de España e foi director do semanario El Español. Publicou Ancla (1944), Catavento ao norde (1956), Los dientes de la sombra (1964) e Viaje por la letra y el espíritu de Puenteareas (1984). Recibiu o Premio Nacional de Periodismo Francisco Franco.

PERSOEIRO

Compositor e músico de jazz. Coñecido como Sam Rivers, o seu estilo constitúe unha síntese de elementos tradicionais e o free-jazz. Colaborou con Miles Davis en 1964.

PERSOEIRO

Político e politicólogo. Embaixador en diversos países (1973-1979), ministro de Educación e Ciencia (1975-1976), secretario de estado de Asuntos Exteriores (1979-1982). Foi nomeado director xeral de RTVE (1981), elixido senador (1983-1987) e europarlamentario polo PP (1986-1999). Escribiu La bótica del Mamut (1987) e En Europa desde Europa (1987). Recibiu a Gran Cruz de Carlos III e a Gran Cruz del Mérito Civil.

PERSOEIRO

Erudito e político, I marqués de Molíns, vizconde de Rocamora e Grande de España. En 1836 deuse a coñecer como dramaturgo con Dona María de Molina (1836). Foi director da Real Academia Española desde 1865, membro do Partido Moderado, ministro de Comercio, Instrución e Obras Públicas (1847), de Mariña (1847-1849, 1849-1851, 1874-1875), de Estado (1879) e deputado polo distrito de Ferrol (1850-1851 e 1853-1854) e por outros distritos e provincias españolas.

PERSOEIRO

Político francés. En 1960 foi cofundador do Parti Socialiste Unifié (PSU) e o seu secretario xeral (1967-1973), ata que se integrou, en 1975, no Parti Socialiste (PS) de François Mitterrand. Foi ministro de Planificación e Desenvolvemento Rexional (1981-1983), de Agricultura (1983 e 1984-1985), e primeiro ministro de Francia (1988-1991). Elixido secretario xeral do PS (1993-1994), dimitiu despois duns desastrosos resultados electorais e foi substituído por Henri Emmanuelli.

PERSOEIRO

Xornalista. Licenciado en Ciencias da Información e Socioloxía, foi director de Radio Cadena Española en Ourense e redactor xefe de Atlántico Diario. Foi xefe de Informativos e xefe de Programación na CRTVG e subdirector de RNE en Galicia. Recibiu o primeiro Premio de reportaxe radiofónica (1992) no Carballiño.

GALICIA

Euxenista, nai de Carme Rodríguez Carballeira. De familia acomodada, coidou o seu sobriño X. Rodríguez Arriola, de quen fixo un neno prodixio na música. En 1907 decidiu fundar un falansterio como unha colonia de selección humana para a mellora da especie con individuos anteriormente seleccionados. Abandonou o proxecto para tentar ter un fillo despois de elixir o home apropiado que cumprise cos requisitos necesarios. Co nacemento da súa filla comezou unha férrea educación racionalista para convertela nun ser excepcional que redimiría o mundo. Despois de conseguir convertela nunha nena prodixio e, debido ás súas discrepancias, asasinouna mentres durmía.

PERSOEIRO

Política e feminista, filla de Aurora Rodríguez Carballeira. Coñecida como Hildegard (‘Xardín de sabedoría’) pola súa nai, quen a educou baixo unha estrita disciplina e a converteu nunha nena prodixio, foi vicepresidenta das Juventudes Socialistas madrileñas e vogal do comité nacional (1932). De tendencia republicana, ingresou no Partido Republicano Federal (1932) e foi secretaria da Liga para la Reforma Sexual. Defendeu a igualdade de mulleres e homes en La rebeldía sexual de la juventud (1931), Malthusismo y Neomalthusismo e El control de la natalidad (1932) e loitou polos dereitos da muller, a súa liberación sexual e reprodutiva e a transformación social, loita que reflectiu en Tres amores históricos (1929) e Historia del movimiento sexual en España (1932). Publicou tamén Se equivocó Marx? (1932). Debido ás súas discrepancias, foi asasinada pola súa nai mentres durmía.