"Sar" (Contén)

1. Tratar a alguén como se fose un deus, resaltando as súas calidades positivas.

2. Considerarse alguén un deus.

1. Ceder a favor doutra persoa a titularidade dunha letra de cambio ou outro documento de crédito, facéndoo constar no dorso.

2. Encargar a outra persoa a responsabilidade ou a realización de algo que resulta molesto.

1. Aumentar o grosor ou volume de algo.

2. Debuxar un contorno por riba doutro coa intención de reforzalo ou de aumentar o espazo en que se sitúa unha figura.

3. Aumentar o número de algo ou dun conxunto.

1. Enrolar no sarillo o fío para facer as madeixas.

2. enlear.

1. Meter un fío ou arame polo oco de cousas, como doas, perlas ou bólas, para unilas.

2. Dicir moitas cousas unhas detrás doutras.

1. Arar un terreo de forma transversal.

2. Arar a terra superficialmente despois de decruala e antes de sementala.

1. Tapar ou cubrir algo con xeso, especialmente as paredes.

2. Cubrir unha parte do corpo con vendas ou apósitos endurecidos por medio de xeso para inmobilizala.

GALICIA

Mestra e escritora. Exerceu a docencia e fundou e dirixiu varios colexios en Vigo e Pontevedra. Así mesmo, fundou a revista El Ángel del Hogar e foi secretaria en España da revista L’Envolée. De tendencia romántica, empregou o pseudónimo de Margarita del Campo. Da súa produción destaca o poema en galego “Meu Leres” e as obras Lirios (1897), Acuarelas (1905), La quinta de los lagos (1907), Villa Rosalba (1909), El país de las camelias (1910), Cuentos de color amatista (1914), A orillas del Mosa (1920), Cuentos de color de nieve (1926), Memorias de una muñeca (1929) e La secretaria del doctor Misterio (1942). Foi membro da Association Litteraire Française.

1. Causar esclerose.

2. Endurecerse a causa dunha esclerose.

1. 1. Presentar motivos ou razóns para xustificar algo ou a alguén.

   2. Servir de escusa ou pretexto para algo.

2. Perdoar ou considerar libre de culpa unha acción ou palabra.

3. Non ser necesaria ou útil algunha cousa. OBS: Emprégase seguido de infinitivo con ou sen a preposición de.

4. 1. Xustificar con razóns unha acción ou omisión.

   2. Presentar escusas por ter ofendido ou molestado a alguén.

1. Facer algo espeso ou máis espeso.

2. Engadir un espesante a algo.

3. Facerse espeso ou máis espeso.

1. Unir a dúas persoas en matrimonio.

2. Tomar a alguén en matrimonio.

3. Poñer as esposas a alguén.

4. Contraer alguén matrimonio.

1. Causar unha situación de estrés a alguén.

2. Sentir estrés por algo.

PERSOEIRO

Historiador grego e bispo de Cesarea (313?). Amigo e conselleiro do Emperador Constantino, condenou o arianismo no Concilio de Nicea (325). Entre as súas obras destacan o Panexírico ao Emperador Constantino, a Historia Eclesiástica, onde se recollen os tres primeiros séculos do cristianismo, e a súa Chronica, na que se recollía a historia do mundo desde Abraham a Diocleciano.