"AND" (Contén)

1. Disposición das flores na que presentan o xineceo e o androceo soldados a unha soa peza.

2. Trastorno que produce na muller un crecemento excesivo do clítoris e un pechamento dos labios maiores.

3. masculinismo.

PERSOEIRO

Rei de Portugal (1385-1433), fillo de Fernando I. Inaugurou a dinastía de Avís. Dirixiu a revolución anticastelá protagonizada polos nobres portugueses e foi proclamado rei de Portugal por unha asemblea reunida en Coimbra. Enfrontouse con Xoán I de Castela, que se consideraba con dereitos ao trono portugués polo seu matrimonio con Beatriz, única filla lexítima de Pedro I. Venceuno na Batalla de Aljubarrota (1385) e impulsou as conquistas portuguesas en África.

1. Relativo ou pertencente ás xuglandáceas.

2. Planta da familia das xuglandáceas.

3. Familia de árbores dicotiledóneas, da orde das xuglandais, con follas alternas, imparipinnadas, de flores masculinas reunidas en amentos e flores femininas epíxinas, solitarias ou en espigas, e froito en drupa que ao madurar abre deixando saír a noz. Son propias das zonas temperadas boreais.

1. Relativo ou pertencente ás xuglandais.

2. Planta da orde das xuglandais.

3. Orde de dicotiledóneas monoclamídeas que inclúe as familias das xuglandáceas e a familia das roipteleáceas, esta última cunha soa especie Rhoiptelea chiliantha.

PERSOEIRO

Emperador bizantino (527-565), sobriño e sucesor de Xustino I. De nome Petrus Sabbatius, tivo por muller a Teodora, asociada ao trono como conselleira principal. Estivo dominado pola idea da reconstrución do Imperio Romano, e en Occidente, en longas campañas, levadas a termo sobre todo por Belisario, conquistou Numidia aos vándalos (533-548), a rexión do SL da Península Ibérica aos visigodos (550), dominou toda Italia e tomou Ravenna (535-554). Sostivo duras batallas contra os eslavos e os hunos, e puido estender o reino por Tracia e Iliria, ata o Danubio. Acadou unha importancia pola súa obra xurídica, recollida no Corpus Iuris Civilis, que marcou toda a lexislación medieval ata os tempos modernos. No eido da arte destacaron as obras construídas durante o seu mandato, como Santa Sofía de Constantinopla ou as igrexas de San Vitale e Sant’ Apollinaire in Classe en Ravenna.

CIDADES

Cidade e oasis do Turkestán chinés, ao S do zizhiqu de Xinjiang (3.210 km2; 311.000 h [1958]).

PERSOEIRO

Bacteriólogo suízo. Ingresou no Institut Pasteur de París onde colaborou con Roux nos seus traballos sobre a toxina diftérica. En 1894 descubriu en Hong Kong o bacilo causante da peste (Yersinia pestis).

PERSOEIRO

Político. Xefe do goberno (1897-1899 e 1901-1902), alto comisario de Creta (1906-1911) e novamente xefe do goberno durante a Primeira Guerra Mundial, non conseguiu unir todos os partidos e poñelos ao lado da Entente. Presidiu un goberno de unión nacional (1926-1928) e foi presidente da república (1929-1935), pero dimitiu ante a decisión de restaurar a monarquía.

1. Relativo ou pertencente aos zande ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo zande.

3. Pobo sudanés, de lingua ubanguiana, que habita na República do Sudán, entre os ríos Bomu e Uele.

4. Lingua da rama atlántico occidental do phylum níxer-congo que fala o pobo zande.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Formado con Mascagni, destacou pronto como operista con Conchita (1911) e Francesca da Rimini (1914), vinculadas ao movemento verista. Apartouse gradualmente do verismo con Giulietta e Romeo (1922) e I cavalieri di Ekebù (1925).

PERSOEIRO

Político. Presidente do Partido Popular na Comunitat Valenciana desde 1983, foi deputado no Parlamento autonómico (1991-2002) e presidiu a Comunitat Valenciana (1995-2002). Senador (2002-2004), foi ministro de Traballo e Asuntos Sociais (2002-2004) e portavoz do goberno (2003-2004).