"Artur" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 68.
-
PERSOEIRO
Actor e director de escena. Comezou o seu traballo teatral en Teatro Circo e participou nos seus primeiros espectáculos, como Terra en lume e Erros e ferros de Pedro Madruga. Vinculado ao teatro afeccionado e comunitario, desenvolveu unha intensa actividade co movemento teatral ONCE na Coruña, onde dirixiu e coordinou as actividades do grupo Valacar. En 1993 creou, con Teresa Orro, a compañía Espello Cóncavo.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Guionista e locutor radiofónico. Ademais de colaborar en diversas publicacións periódicas, foi coordinador e editor do fanzine Valiundiez (1984-1986) e da revista Das Capital (1989-1990). A súa obra Cartografía (1994) foi finalista do premio Esquío.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta sueco. Influído por Whitman e D. H. Lawrence, foi un dos principais autores e teóricos do modernismo no seu país. Crítico e tradutor, escribiu Glöd (Resplandores, 1928), Dikter mellanjdur och gud (Poemas entre animais e Deus, 1944) e Agadir (1961).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista. Desde 1997 é profesor de comunicación audiovisual na Universidade de Vigo. Foi asesor da CRTVG e presidente da Asociación de Periodistas de Galicia. Comezou a traballar en La Gaceta del Norte de Bilbao (1977) e foi cofundador da axencia Vasco Press (1982). En 1984 incorporouse a El Ideal Gallego, ata o seu ingreso na TVG un ano despois. Director de informativos da TVG (1990-1994), director da TVG (1994-1996) e da RG (1996-1999), escribiu Funcións da Televisión autonómica galega e o Centro rexional de TVE en Galicia (1989), Libro de Estilo de Informativos (1992), Historia da Radiodifusión en Galicia (I) (1993), A TVG, unha institución imprescindible para Galicia (1993), A influencia da TVG na promoción do galego (1993), e coordinou o libro de homenaxe a Diego Bernal, De profesión, periodista (2002).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escultor italiano. Adoptou o futurismo e posteriormente participou no movemento Valori Plastici en Roma. Realizou, sempre desde o punto de vista figurativo, terracotas como La sete e La convalescente, e obras monumentais como La Giustizia corporativa (1937) e Palinuro (1946). Escribiu La Scultura, lingua morta (1946).
VER O DETALLE DO TERMO -
MONTES
Monte situado na parroquia de Cereixa (A Pobra do Brollón). A súa máxima altitude acada os 505 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Licenciado en Economía pola Universitat de Barcelona (1974), foi concelleiro do Ajuntament de Barcelona (1987-1995), conseller de Política Territorial i Obres Públiques (1995-1997) e de Economia i Finances (1997-2000). Conseller en cap da Generalitat de Catalunya (2001-2004), foi candidato á presidencia da Generalitat por CiU en 2004.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto, escultor e pintor. Dentro do eclecticismo da fin do s XIX, reconstruíu edificios medievais como o de San Juan de Los Reyes de Toledo, proxectou o pavillón español da Exposition Universelle de París (1889) e fixo o monumento sepulcral de Cristovo Colón na catedral de Sevilla.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor sueco. Nun primeiro momento, as súas novelas recolleron unha visión do tránsito da xente do campo a zonas industrializadas. En anos posteriores, o seu interese centrouse no fenómeno da emigración sueca cara a América. Destacan a súa triloxía sobre Knut Toring (1935-1939), onde analiza o sentido da liberdade, e as obras Rid i natt (Cabalgade esta noite, 1941), en que manifesta o seu sentimento antinazi; e Soldat med brutet gevär (Cando era un rapaz, 1944).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xurista e escritor. Licenciouse en Dereito na Universidad de Salamanca (1915). De ideoloxía demoliberal e galeguista, en 1917 cofundou en Ourense, con V. Risco e R. Otero Pedrayo, a revista La Centuria, da que foi administrador e na que publicou “La Patria”, onde mostrou o seu galeguismo e na que defendeu o uso do galego. Ao ano seguinte foi un dos fundadores da Irmandá Rexionalista d’Ourense (1918). Participou nas diversas asembleas nacionalistas e foi un dos fundadores e administrador da revista Nós, da que foi xerente, tendo a revista. Foi secretario de administración local e exerceu no Pereiro de Aguiar, Avión, Rianxo e Serantes. Durante os sucesos revolucionarios de 1934 foi detido acusado de portar unha arma. O 20 de xullo de 1936 levantou as actas de destitución e detención da corporación municipal e días despois foi detido e recluído no castelo de Santo Antón na Coruña. Aínda que demostrou a súa inocencia, non foi liberado e levárono a Ferrol e na noite do 11 ao 12 de setembro de...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta. Fundador da revista literaria Lirica (1912), foi un dos iniciadores da poesía nova do s XX. Procurou poñer en práctica un programa filosófico e estético da poesía que se caracterizou pola aproximación á natureza e á existencia. Destacan as súas obras Disamore (1912), Nuovo rinascimento come arte dell’io (1924) e Vincere il drago (1928).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Parto que se produce de forma natural.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase á muller que está de parto ou que acaba de parir.
-
PERSOEIRO
Escritor. Traballou como reporteiro de prensa, radio e televisión (1973-1994), primeiro no xornal Pueblo e despois cubrindo os conflitos armados internacionais en TVE. Da súa obra narrativa, que combina a novela histórica e de aventuras co xénero negro, destacan El húsar (1986), El maestro de esgrima (1988), El club Dumas (1993), Territorio comanche (1994), crónica da guerra de Bosnia; La piel del tambor (1995) e Cabo Trafalgar (2004). A finais de 1996 comezou a colección Las aventuras del capitán Alatriste. Recibiu o Premio Jean Monnet de Literatura Europea (1997) e foi elixido membro da Real Academia Española (2003).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Crítico musical. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, completou a súa formación musical con estudos de canto, solfexo e harmonía. Colaborador da revista Ritmo e doutras publicacións como El Socialista, Revista de Occidente e La calle, foi director do programa Ars canendi en Radio Clásica, colaborou coa cadea SER e Tele 5, e foi director de Radio-2 de Radio Nacional de España. É autor de varias monografías sobre compositores clásicos, como Mozart (1995), Beethoven (1999) e Schubert: lieder completos (1999).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Eclesiástico. Pertenceu á orde dos salesianos e foi ordenado en 1953. Desde 1983 ocupou a sé do arcebispado de San Salvador, cargo que ocupou ata a súa morte. Interveu activamente como mediador de paz entre o goberno e o Frente Farabundo Martí para la Liberación Nacional.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor. Especialista en economía pesqueira galega, colaborou en diversas publicacións periódicas, como Chan, El Ideal Gallego, La Noche e La Voz de Galicia. É autor de Pseudopoesía a la Costa de la Muerte (1978), Xogos infantiles de Galicia (1979), a traxedia teatral O patriarca (1980), La pesca de bajura en Galicia (1981), a novela Barlovento (1992), dotada de trazos realistas e costumistas, A revolución tecnolóxica na industria salgadeira de Galicia (1991) e Una industria salazonera catalá en Galicia, origen, apogeo y ocaso: la familia Romaní (1998).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor e director de orquestra. Formouse en Madrid, onde dirixiu a banda do corpo de enxeñeiros (1897). Director da banda municipal de Donostia, compuxo cincuenta zarzuelas, das que destacan Los amarillos y El naranjal, piezas para piano e música instrumental.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xurista. Desde 1901 dedicouse a traballos mercantís e ao xornalismo. Fundou o semanario Ecos de Ourense e foi un dos impulsores do Círculo Católico de Obreros de Orense e un dos fundadores do Monte de Piedad e Caja de Ahorros de Orense.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor, deseñador e poeta surrealista portugués. Relacionado co grupo Os Surrealistas, participou nas exposicións que este movemento realizou en 1949 e 1950. Caracterízase pola influencia da poética de Bretón ou Dalí (obxectos dotados de cualidades animadas) ademais do primitivismo africano (a imaxinaría africana da morte).
VER O DETALLE DO TERMO