"Napo" (Contén)

PERSOEIRO

Ourive. Foi o introdutor do manierismo escurialense na ourivaría galega. Estableceu un obradoiro en Celanova onde realizou varios traballos para o mosteiro de San Salvador de Celanova. Destacan dúas arcas de prata para gardar as reliquias de san Rosendo e san Trocado, entre outros, realizadas en 1598.

REINOS

Antigo reino de Italia, que comprendía toda Italia do sur e Sicilia. Conquistada Nápoles con Roxelio II de Sicilia en 1139, non chegou a ser parte do reino, que pasou ao imperio por medio do seu neto, o Emperador Federico II. O seu fillo Manfredo I de Sicilia usurpou o trono siciliano en 1258, pero foi derrotado por Carlos I de Nápoles en 1266, quen perdeu Sicilia en 1282, conquistada pola Coroa de Aragón, e os anxevinos quedaron reducidos ao Reino de Nápoles. Adquirido por Afonso V de Aragón o Magnánimo tras unha longa guerra (1435-1442), quedou unido baixo o seu goberno. En 1494 Carlos VIII de Francia, herdeiro dos dereitos dos Anjou, preparou a expedición a Italia, que arruinou a dinastía aragonesa de Nápoles e coa que comezaron as Guerras de Italia. Sucedeuno o seu fillo, Afonso II de Nápoles, quen se uniu co papa e con Florencia, pero que abdicou en 1495 en favor do seu fillo Fernando II de Nápoles (1495-1496). Este tivo que fuxir dos franceses en 1495, xa que aquel mesmo...

1. Relativo ou pertencente a Nápoles ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Nápoles.

3. 1. Escola artística xurdida en Nápoles baixo o dominio da Coroa de Castela. O s XVII foi o de máis esplendor, e destacaron os arquitectos Domenico Fontana e C. Fanzano. En pintura foi decisivo o papel de Caravaggio, en 1607, quen influíu en G. Battista Caracciolo, J. Ribera, G. Battista Ruippolo e G. Recco, e os bamboccianti. A estancia de Artemisia Gentileschi reforzou a tendencia ao caravaggismo melodramático de M. Stanzione, A. Vaccaro e B. Cavallino; e Mattia Preti introduciu a técnica e o gusto decorativo de Veronese. O pintor máis destacado foi Luca Giordano. No s XIX dominou o paisaxismo de Posillipo, con Antonio Pitloo e Giancinto Gigante; e Filippo Palizzi formou a Domenico Morelli, de quen foi seguidor Gioacchino Toma. Co virtuosismo de Edoardo Dalbono e Francesco Paolo Michetti manifestouse a influencia de Fortuny.

   2. Grupo de compositores do s XVIII nacidos ou activos no reino de Nápoles, case dedicados exclusivamente á ópera e á oratoria, e caracterizados polo feito de crear un estilo que acabou sendo xeral na ópera italiana daquel século. Considéranse iniciadores a F. Provenzale e A. Scarlatti, quen introduciu diversas convencións que configuraron a ópera seria. Unha segunda corrente dentro da escola napolitana é a ópera bufa, nacida do intermezzo. Destacaron especialmente despois de A. Scarlatti, N. Porpora, G. B. Pergolesi, N. Jommelli, N. Picini, G. Paisiello e D. Cimarosa.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Frontón e Pombeiro (Pantón). O seu cumio acada os 707 m de altitude.

PERSOEIRO

Rei anxevino de Nápoles e conde de Provenza (1309-1343), fillo de Carlos II de Nápoles e de María de Hungría. Polos tratados de Oloron e de Canfranc foi liberado en hospedaxe, con algúns irmáns seus, por Afonso III de Aragón (1288), que os retivo ata 1295. Foi herdeiro do trono e duque de Calabria ao ser feito rei de Hungría o seu irmán maior, Carlos Martel. Converteuse rei ao morrer o seu pai (1309). Defendeu o dereito de Nápoles ao dominio de Sicilia, organizando unha invasión que destruíu moitas cidades, pero fracasou diante da resistencia dos sicilianos. Ao morrer Federico II de Sicilia (1337), enviou unha nova armada contra o novo rei, Pedro II de Sicilia. Ocupou Lipari (1339) e despois Milazzo.

PERSOEIRO

Príncipe imperial, fillo de Napoleón III e Uxía de Montijo. Ao morrer o seu pai os bonapartistas proclamárono emperador, Napoleón IV, e converteuse no pretendente oficial ao trono imperial. Alistado como voluntario nunha expedición británica a Zululandia, foi asasinado polos nativos.

PERSOEIRO

Raíña de Nápoles e condesa de Provenza (1343-1381), filla de Carlos de Nápoles, duque de Calabria, e María Valois. Sucedeu o seu avó Roberto I. Co seu segundo home, Luís de Anjou, tratou de conquistar Sicilia pero renunciou á illa en 1372. Casou con Xaime de Mallorca e implicado este na guerra de Castela e preso por Enrique de Trastámara rescatouno (1370). Ocupado o reino por Carlos de Durazzo, conde de Gravina, este prendeuna e fixo asasinala.

PERSOEIRO

Raíña de Nápoles (1414-1435), filla de Carlos III e Margarida de Durazzo. Sucedeu o seu irmán Ladislau I. Casou con Xaime II de Borbón, conde da Marca, que eliminou os seus adversarios, outorgou cargos a franceses e tivo a raíña case prisioneira. Liberada polos patricios napolitanos, o Papa Martiño V declarou en 1420 como o seu herdeiro a Luís de Anjou. Apoiou sucesivamente como o seu herdeiro a Luís de Anjou e a Afonso V de Aragón, e ao morrer o primeiro en 1434 nomeou como sucesor ao seu irmán Renato, duque de Lorena.

PERSOEIRO

Militar e político grego. Participou nos diversos pronunciamentos militares entre 1922 e 1926. Durante a Segunda Guerra Mundial fundou e dirixiu o EDES e despois ELAS. Reincorporado ao exército cos seus homes durante o goberno de Tsaldaris (1946), fundou o partido nacionalista e, xa reinstaurada a monarquía de Xurxo II, foi ministro de Interior (1947) e de Obras Públicas (1950-1952).