"Adá" (Contén)

PUNTA

Punta do litoral oriental da península do Grove, na parroquia de San Martiño do Grove.

1. Acción e efecto de bicar.

2. Comida que a ave leva dunha vez no peteiro para alimentar as súas crías.

3. Golpe que as aves dan co bico.

4. Parte boa dalgunha cousa que obtén ou da que se apropia alguén con pouco traballo ou a baixo prezo.

1. Que é susceptible de sufrir biodegradación.

2. Composto que pode sufrir biodegradación, especialmente os deterxentes de estrutura lábil, como sucede cos alquilsulfonatos lineais, que se poden descompoñer por acción microbiana.

PERSOEIRO

Poeta, gramático, historiador e xornalista. Desde 1859 participou nos Xogos Florais, chegando a presidilos en 1869. Escribiu a novela Los pobres o la esclavitud en Europa (1861) e Poesies (Poesías, 1888), de aparición póstuma. Así mesmo, colaborou na elaboración dunha Gramática Catalana (1867).

PERSOEIRO

Célebre barman que converteu o habaneiro ‘Floridita’ nun dos establecementos máis famosos do mundo no seu momento. En 1926 instalouse en Barcelona, fundou sete anos despois o Boadas Cocktail Bar. Tralo seu pasamento sucedeuno a súa filla María Dolores, autora do libro Los cócteles de Boadas Cocktail Bar.

1. Palabra malsoante que sinala falta de educación.

2. Cousa que se di para presumir, por fachenda, aínda non sendo certa.

1. Auga que contén lixivia. É un costume popular empregar auga fervida con cinsa no canto da lixivia. Faise para quitar as manchas producidas por graxa ou materias colorantes. Para iso, colócanse as prendas de roupa nun cesto alto e relativamente grande, procurando que as pezas, aínda sen acabar de secar, queden ben asentadas e estendidas. Por riba delas ponse unha saba dobrada de xeito que as tape por completo. Bótase entón a borralla ou cinsa e logo auga fervendo, tendo tino de repartila ben para que ao filtrarse chegue a toda a roupa, e déixase así ata o día seguinte, en que se lavará de novo. Nalgunhas partes a cinsa bótase na caldeira coa auga, para que ferva con ela.

2. Lavado da roupa con auga que contén lixivia.

PERSOEIRO

Autor e director de escena. Licenciado en Dirección Escénica polo Instituto do Teatro, onde imparte docencia. En Galicia dirixiu dous espectáculos con Teatro de Ningures, Elektra (1991), a partir dun texto de Hugo von Hoffmansthal e O Polbo (1993), a partir da peza homónima de S. I. Witkiewicz. Colaborou coa Revista Galega de Teatro e participou, cun traballo sobre as orixes da dirección de escena, no volume colectivo Teoría e técnica teatral (1997).

PUBLICACIÓNS

Publicación bimestral aparecida en Ferrol no ano 1933.