"Lac" (Contén)

1. Conxunto de lazos.

2. Adorno xeométrico formado por unha serie de liñas entrecruzadas formando diversas figuras poligonais ou en forma de estrelas que se repiten.

3. Termo do latín dos chafoutas ou xerga dos albaneis e tamén do verbo dos daordes ou xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘fame’.

1. Relativo ou pertencente aos lacértidos.

2. Réptil da familia dos lacértidos.

3. Familia de réptiles escamosos da suborde dos saurios que acadan uns 10-70 cm de lonxitude, co corpo longo e áxil, as extremidades ben desenvolvidas e provistas de cinco dedos delgados e con uñas. A cola é longa, aguzada, fráxil e rexenerable. Hai numerosas especies que habitan en Europa, Asia e África. Entre as máis características están os lagartos.

1. Relativo ou pertencente aos lacetanos.

2. Individuo do pobo lacetano.

3. Pobo prerromano establecido na parte central de Catalunya e documentado nos textos grecolatinos desde o s III a C. Distinguíronse pola súa resistencia á ocupación romana nos primeiros tempos da conquista, pero foron sometidos por Catón en 195 a C.

MONTES

Monte situado na parroquia de Martín (Bóveda). O seu cumio acada os 651 m de altitude.

PUNTA

Punta do litoral L da illa de Sálvora, situada na parroquia de Aguiño (Ribeira).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Granada, Andalucía, situado en La Vega de Granada e regado polo río Genil (2.486 h [2001]).

PERSOEIRO

Filólogo. Destacou polas súas achegas metodolóxicas á crítica textual e polo coidado de diversas edicións de autores. Das súas obras destaca Betrachtungen über Homers Ilias (1837 e 1841).

REXIÓNS

Rexión de Italia central, situada no contorno de Roma, que comprende as provincias de Frosinone, Latina, Rieti, Roma e Viterbo (17.207 km2; 4.976.184 h [2001]). A súa capital é Roma. Esténdese entre Toscana e Umbria ao N, Campania ao S, os Apeninos ao L, e o Mar Tirreno ao O. A parte occidental é unha chaira costeira, centrada na Campagna Romana, mentres que a parte oriental é montañosa, cos montes Reatini (Terminilo, 2.213 m altitude) e Simbruini, con relevos calcarios atravesados polo val do Velio. No NO e SL de Roma alíñanse grupos de antigos volcáns (Volsini, Cimino, Sabatini, Albani e Nemi) con algúns lagos. A agricultura desenvólvese nas chairas (Maregma, Campagna Romana e Agro Pontino), con cultivos de trigo, millo, legumes e froita e explotación gandeira nas terras baixas e oliveiras e viñedos nas vertentes (Frascati e Albani). A industria concéntrase en Roma, centro terciario, administrativo e político e primeira área turística de Italia, á que se unen...

PERSOEIRO

Militar e escritor francés. Ao servizo do duque de Orléans, pertenceu ao Club dos Xacobinos. Libretista de ópera, é autor de poemas galantes, do proxecto de tratado De l’éducation des femmes, e de Les liaisons dangereuses (1782), novela epistolar na que, con cinismo aparente, critica a conduta da nobreza rica, perversa e ociosa de finais do s XVIII.

1. Que ten desidia e carece de espírito para facer calquera cousa.

2. Que lle gusta comer moito.