"Asti" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto e tratadista da arte italiano. En 1515 foi a Roma, onde foi discípulo de Baldasarre Peruzzi, e en 1537, chamado por Francisco I de Francia estableceuse en Fontainebleau, onde foi primeiro arquitecto (1541). Traballou como escenógrafo, enxeñeiro e ebanista. Das súas obras destaca o castelo de Ancy-le-Franc (1543-1545). Escribiu os oito libros de Trattato di architettura (1537-1575).

PERSOEIRO

Pintor. Formouse na Acadèmia de Belles Arts de Sant Carles e con El grito del pajero obtivo unha bolsa para ir a Roma (1884), onde pintou Entierro de Cristo e El padre Jofre protegiendo un loco (1887). Ao volver en 1889 instalouse en Madrid. Extremadamente sensible á cor e á luz, liberouse de trabas académicas e de preocupacións estilísticas e pintou obsesionado pola luz que difumina os obxectos. As súas técnicas achéganse aos acuarelistas ingleses (cores disoltas en auga, transparencias) e tamén aos postimpresionistas (pincelada grosa, a miúdo espátula). Destacan Y aún dicen que el pescado es caro! (1894), Paseo a orillas del mar (1909), Niños en la playa (1910) e o friso Costumbres y fiestas de las regiones españolas (1911-1919) realizado para The Hispanic Society of America (Nova York).

PERSOEIRO

Militar e político. Xeneral (1966), foi comandante en xefe do exército na Guinea portuguesa (1968-1973) e xefe adxunto do estado maior (1973-1974). Foi destituído polo seu desacordo coa política colonial de M. Caetano, expresado en Portugal e o futuro (1974). Representante do Movimento das Forças Armadas, encabezou o novo réxime xurdido da Revolução dos Cravos e converteuse en presidente da república (15 de maio-30 de setembro de 1974). En 1975 intentou sen éxito dar un golpe de estado. Exiliado durante un tempo (1975-1976), en 1978 foi rehabilitado na condición de xeneral e en 1981 ascendeu a mariscal.