"Manuel" (Contén)

GALICIA

Escritor. Iniciou os seus estudios de medicina na Universidade de Santiago de Compostela en 1870. Posteriormente, trasladouse á Universidade Central de Madrid, onde obtivo a licenciatura (1877). A partir do ano seguinte decidiu dedicarse por enteiro á medicina na súa vila natal, a mesma profesión que exercera o seu pai. En 1884 publicou os seus dous primeiros poemas no semanario O Tío Marcos da Portela. Membro activo do Partido Republicano Federal, en 1887 participou na Xuntanza Federalista de Lugo. A partir dese momento, e ata 1893, formou parte do consello executivo da Región Gallega. Desde ese ano dedicouse exclusivamente á medicina e publicou algunhas composicións en Galicia Humorística (1888). En 1903 fundou en Mondoñedo a xunta municipal de Acción Republicana e en 1905 o Grupo Esperantista local. Neste último ano entrou a formar parte como membro numerario da Real Academia Galega, á que doou ao cabo duns anos un conxunto de cantigas, refráns e léxico da comarca mindoniense,...

GALICIA

Entallador e escultor. Colaborou no retablo da capela da Virxe de Prima da catedral compostelá (1721), no de San Martiño Pinario (1730-1733) e nos da capela do Cristo de Santa María de Conxo (1735-1737). Modificou o retablo (1737?) da confraría do Rosario en San Domingos de Bonaval e fixo o retablo maior de Santa María do Camiño (1758).

GALICIA

Pintor. De formación autodidacta, cultivou a pintura relixiosa, histórica, rural, social e arqueolóxica. Da súa obra destacan Recordo da construción (1978), A batalla do Ebro (1980), Evacuación de feridos (1980), Adán e Eva no Paraíso (1980) e Castro de Borneiro. Cidá celta (1986). Recibiu o primeiro premio do Concurso de Arte Naïf da Fundación Pedro Barrié de la Maza (1981).

GALICIA

Químico industrial. Estudiou na Universidade de Santiago de Compostela, onde se doutorou en 1975. Director da Escola Técnica Superior de Enxeñería da USC, da titulación de Enxeñería ambiental, e responsable do grupo de Enxeñería e Biotecnoloxía ambiental do Instituto de Investigacións Tecnolóxicas da USC, foi experto na área de enxeñería ambiental da ONUDI (Organización das Nacións Unidas para o Desenvolvemento Industrial). O seu traballo céntrase no campo da biotecnoloxía ambiental, con investigacións no tratamento de augas residuais de industrias lácteas, madeireiras, conserveiras, de lixiviacións de vertedoiros de residuos urbanos de grande interese pola súa incidencia en Galicia. Tamén traballou no campo dos biorreactores.

FILOSOFOS

Filósofo lituano. Naturalizado francés, o seu pensamento, na liña fenomenolóxica de Husserl e Heidegger e no marco da tradición xudaica, profundizou no home a partir doutro modo de ser ou máis alá da esencia. Escribiu De L’existence à l’existant (1947), Totalité et infini (1961), Difficile liberté. Essai sur le judaïsme (1963) e Autrement qu’être ou au-delà d l’essence (1974).

GALICIA

Xurisconsulto. Catedrático especial de Dereito Hipotecario da Universitat de València. Escribiu El Derecho consuetudinario en Galicia (1903), Augusto Comas como legislador, catedrático y jurisconsulto (1903), El regionalismo (1918) e El problema social agrario en Galicia y la redención de foros (1922).

GALICIA

Xurista. Licenciado en Filosofía e Letras e doutor en Dereito, foi alcalde da Coruña (1976-1979), procurador en Cortes, xuíz e xefe da Administración Pública.

GALICIA

Autor dramático e político, fillo de Aureliano Linares Rivas. Foi elixido deputado en tres lexislaturas entre os anos 1891 e 1901, e, posteriormente, senador pola provincia da Coruña nas lexislaturas de 1903 e 1907 e senador vitalicio desde 1914. Seguidor da estética teatral proposta por Jacinto Benavente, das súas obras destacan El abolengo (1904), María Victoria (1904), La cizaña (1905), La fuerza del mal (1914), Las zarzas del camino (1917), La mala lei (1923) ou La garra (1914). Foi membro da Real Academia de la Lengua Española (1921).

GALICIA

Militar e político. Loitou na Guerra de Independencia contra os franceses, participou na sublevación de Díaz Porlier (1815) e na conspiración liberal de 1817. Co grao de sarxento maior da Columna de Granadeiros Provinciais, foi deputado polo Reino de Galicia (1821-1823). Coa volta do absolutismo foi condenado a morte e fuxiu a Xibraltar e Reino Unido, onde participou na organización de diversos plans de invasión. Regresou en 1833 e foi subsecretario do ministerio da Guerra e deputado pola provincia de Pontevedra (1834-1836) e polo distrito de Vigo (1851-1852). Rematou a súa carreira militar como mariscal de campo.

GALICIA

Médico e escritor. Colaborou en O Tío Marcos da Portela e O Galiciano, e foi autor de Horas perdidas (1889) e Brisas gallegas (1890), publicada postumamente.

GALICIA

Xornalista e avogado. Exerceu como redactor xefe de Radio Popular de Lugo-COPE, xefe de informativos especiais e subdirector dos servicios informativos de RNE, director de RNE en Galicia e director de TVE en Galicia. Foi, ademais, subdirector do programa Informe Semanal e director de Parlamento, en TVE. É autor das reportaxes Andalucía (1977) e Aragón (1977), do libro Historia dun futuro: conversas con Antolín Sánchez Presedo (1993) e da obra colectiva Historia e futuro da música e da canción galegas (1980). Recibiu o Premio Ondas de Radio (1974) e o Micrófono de Oro (1993).

GALICIA

Xeógrafo. Entre as súas obras destacan Estrutura y morfología agraria en la Terra Cha (1979), Estrutura agraria y economía rural en la Galicia interior: la Terra Chá y el centro de la meseta lucense (1990), e, en colaboración, La Ganadería bovina en Galicia a finales del siglo XX: distribución espacial y condicionantes geográficos (2002).

GALICIA

Política. Licenciada en Ciencias da Educación e diplomada en Psicoloxía, foi inspectora de Educación e inspectora xefe delegada provincial da Consellería de Educación en Lugo. Deputada autonómica desde 1990 (III lexislatura), revalidou a súa elección na IV, V e VI lexislaturas. Foi Conselleira de Familia, Muller e Xuventude (1993-2003).

GALICIA

Pintor. Participou, en Madrid, nas exposicións da Unión de Dibujantes Españoles. Colaborou nos diarios El Sol e La Vanguardia. En Galicia, Castelao orientouno na técnica da xilografía. Emigrou a São Paulo (1952) onde se formou nun estilo surrealista, un tanto onírico con influencias indixenistas. Destaca Tauromaquia e Persoaxes fantásticos (1974).

GALICIA

Sacerdote e profesor. Estudiou Filosofía e Teoloxía na Universidade Pontificia de Roma e realizou diversos estudios de canto, harmonía e estética musical. Foi fundador, director e presidente da Coral Polifónica de Betanzos e da Coral Polifónica Santa Comba de Cordeiro. Recibiu a Medalla de Prata de Betanzos e a Insignia de Ouro da Coral de Betanzos.

PERSOEIRO

Actor de teatro e dobraxe, director e cantautor. Destaca o seu traballo na compañía Fulano, Mengano e Citano. Gravou o disco Bule, berra, chora (1978).

GALICIA

Actor e escenógrafo. A súa traxectoria teatral está vinculada ás compañías Teatro Circo, Escola Dramática Galega e Luís Seoane, coas que participou en espectáculos como Zardigot, Os vellos non deben de namorarse, A voda de Esganarello e O rei aborrecido, e nas que realizou distintas escenografías. Colaborador habitual da escola de formación teatral Casahamlet, publicou diversos traballos sobre plástica escénica.

GALICIA

Oftalmólogo. Traballou no campo da histoloxía ocular, xunto con Cajal e P. del Río Hortega, e descubriu no nervio óptico a microglía e a oligodendroglía, descritas primeiro por este último. Tamén estudiou os efectos patolóxicos da avitaminose durante a Guerra Civil Española. Fixo contribucións técnicas, como o oftalmoscopio fotográfico, e publicou La excitación mecánica de la retina (1933) e Biomicroscopia del fondo del ojo (1941).

GALICIA

Pintor rexionalista, fillo do escultor Reimundo López Pol. Coñecido como Manuel Garabal, formouse na Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago con Mariano Tito Vázquez, influencia que explica o tenebrismo das súas primeiras obras (A enredante, 1926; Sol entre carballos, 1946), e na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, onde descubriu a luminosidade e a cor (Rapaz comendo mazás; O millo, 1934). O feito de que frecuentase o taller de Cándido Garabal foi de grande importancia para o seu desenvolvemento artístico. Aínda que expuxo no acto inaugural da Sociedade Galega de Amigos da Arte (1929), ese mesmo ano abandonou a pintura, afectado de tuberculose. Xa recuperado (1932) reiniciou a súa actividade, especialmente prolífica tralo remate da Guerra Civil Española (1936-1939). En 1941 obtivo o título na Escola Superior de Belas Artes e converteuse en profesor de Debuxo Lineal e Decorativa na Escola Elemental de Traballo en Santiago de Compostela. Deste ano data a...

GALICIA

Poeta. Coñecido como Ardeiro, colaborou en diversas publicacións periódicas, como Dorna ou Ateneo Ferrolán. Da súa obra poética, caracterizada polo intimismo, a soidade e o amor, destacan A néboa dunha esperanza (Premio Cidade de Ourense 1981), En bela sombra de amaranto (Premio Celso Emilio Ferreiro 1985), O matiz esmeralda da sombra (Premio Eusebio Lorenzo Baleirón 1992), a escolma Sombras e outras presencias (1992) e Un xardín no tempo (2001).