"An" (Contén)

PERSOEIRO

Política birmana. Estudiou Filosofía, Ciencias Políticas e Economía en Gran Bretaña e, en 1989, foi cofundadora e secretaria xeral da Liga Nacional para a Democracia, movemento opositor á ditadura. Ese mesmo ano foi arrestada e mantida en residencia vixiada ata 1995. En 1991 concedéuselle o Premio Nobel da Paz.

CIDADES

Cidade do estado de Mahārāshtra, India, no altiplano do Decán (573.272 h [1991]). Mercado agrícola, centro industrial e turístico. Fundada no ano 1610, a partir do 1652 foi cuartel xeral do Emperador Aurangzeb na conquista do Decán.

PERSOEIRO

Emperador mongol da India (1658-1707). Era o terceiro fillo do Emperador Šāh Palatino; Ǧ ahān. Foi vicerrei do Decán (1652-1658), rexión que gobernou despois dunha guerra fratricida. Logo de encarcerar o seu pai, proclamárono Emperador. Conseguiu estender o seu dominio, pero o seu fanatismo islámico fixo que permanentemente estivese a mal cos hindús. A súa morte precipitou a decadencia do imperio mongol.

PERSOEIRO

Bispo de Arles dende o 546 e vicario pontificio para a Galia. Foi o enlace entre Xildeberto I e Totila, Rei dos ostrogodos e conquistador de Roma. Autor dunha regra monástica que despois foi incorporada á de san Bieito de Aniana. Adoita invocárselle contra a xordeira e os males de oídos, pola asociación popular do seu étimo Aurelius ao de orella

PERSOEIRO

Emperador militar romano (270-275). Foi proclamado como tal polo exército en Sirmium, á morte de Claudio. Loitou contra os vándalos e os alamanes xutungos. Tras ser vencido por estes en Plasencia (Italia), no 270 a C, construíu a muralla de Aureliano para a defensa de Roma. A vitoria final romana foi posible grazas ao exército de Iliria. Dirixiuse despois contra Palmira, venceu a Zenobia e o seu fillo, e acabou co poder desta cidade. De volta a Europa restaurou a unidade do Imperio Romano ao derrotar a Tétrico, Emperador da Galia, e deixou fixados os limes nos cursos do Rin e do Danubio. A súa política interior foi positiva e conseguiu facer unha reforma monetaria. Rodeou a cidade de Roma cunha muralla que leva o seu nome. Propugnou como forza unificadora do Imperio un culto sincrético do deus Sol. Morreu asasinado.

PERSOEIRO

Fillo de musulmán e cristiá, foi martirizado en Córdoba no 852, durante o reinado de ‘Abd al-Ra Palatino; ḥ mān II, xunto coa súa esposa Natalia (Sabigotho). No ano 858 os monxes Usuardo e Odilardo trasladaron os seus restos mortais a Saint-Germain-des-Prés. A súa festa celébrase o 27 de xullo.

PERSOEIRO

Guionista cinematográfico francés. Escribiu os guións de La symphonie pastorale (Jean Delannoy, 1946) e de Jeux interdits (René Clement, 1952). Colaborador habitual de Pierre Bost, foi redescuberto polo realizador B. Tavernier nos anos setenta.

PERSOEIRO

Abadesa dun mosteiro de París por designación de santo Eloi, o seu fundador. Cóntanse dela varios feitos sobrenaturais: un anxo pousou na súa cabeza unha coroa luminosa, unha monxa do seu convento quedou coa boca torta por rirse das súas austeridades, etc. Morreu martirizada nunha cadeira con cravos. A súa festividade celébrase o 11 de marzo.

PERSOEIRO

Pallaso e acróbata de grande éxito internacional. Actor de carácter romántico, cultivou a comicidade acrobática pura. Creou o tipo de pallaso con vestido cadrado e bonete de cascabeis.

PERSOEIRO

Crítico, guionista e realizador de curtametraxes, foi o fundador da Revue du Cinéma, publicación na que editaba críticas e artigos sobre o cine francés e internacional dos anos corenta.

PERSOEIRO

Humanista italiano. Foi un dos divulgadores do Helenismo na Italia prerrenacentista ao introducir manuscritos de Platón, Xenofonte e Píndaro, entre outros, que levara de Constantinopla.

1. Relativo ou pertencente aos ausetáns.

2. Individuo dun populus prerromano que tiña como centro a comarca de Osona (Catalunya) e como cidade principal Ausa (actual Vic).