"qu" (Contén)

Circunscrición eclesiática situada baixo a xurisdición dun arcebispo.

Relativo ou pertencente ao arquiduque.

Título nobiliar superior ao de duque. A partir de Rodolfo IV (1358) é dignidade dos príncipes da Casa Imperial de Austria.

Esposa ou filla dun arquiduque. Modernamente, título recibido polas mulleres da Casa Imperial de Austria.

arcebispal.

Lista de arcebispos dunha sé arcebispal.

Conxunto de trazos distintivos comúns a dous fonemas produto dunha neutralización fonolóxica. En galego o fonema /r/ non mantén unha oposición neutralizable con /p/, pois só teñen en común o seren consonánticos, pero si con /r/; mentres que /r/ é un fonema vibrante simple, /r/ é vibrante múltiple. Os trazos simple e múltiple son pertinentes en posición intervocálica.

Relativo ou pertencente ao arquifonema.

Laúde grande provisto dun mastro longo e dous pasadores, un para as cordas normais do laúde, e outro, máis elevado, para seis ou oito cordas suplementarias máis longas, e cun son máis grave. Foi utilizado como baixo continuo desde finais do s XVI ata finais do s XVIII.

Conxunto de características estilísticas dunha obra, dende o punto de vista do lector, nunha época e nun momento concreto da historia, que o crítico literario toma como referencia para elaborar as súas análises.

Estrofa formada por dous hendecasílabos e dous heptasílabos alternados. Comeza cun hendecasílabo e ten rima consoante, polo xeral cruzada. Recibe esta denominación polo poeta grego Arquílocos. Comezou a utilizarse na poesía española a mediados de s XVI para traducir as odas de Horacio.

Título dado entre os cristiáns de rito oriental ao superior dunha comunidade monástica. Sinónimo nun principio de hegumen, foi reservado máis tarde para os superiores dos mosteiros máis importantes.

Proposición segundo a que se collen dous elementos calquera, α e β, dun conxunto que teña estrutura de semigrupo ordenado, existe un número enteiro n tal que nα ³ β, é dicir, hai múltiplos do pequeno maiores ca o grande. Os conxuntos nos que se verifica esta proposición denomínanse conxuntos arquimedianos.

Un dos principios fundamentais da estática de fluídos, polo que un corpo somerxido nun fluído é afectado por unha forza ascensional (impulso de Arquímedes) aplicada ao metacentro igual ao peso do fluído desaloxado. Se se supón que o corpo e o líquido son homoxéneos e de pesos específicos γ1 e γ2, chámaselle P ao peso do corpo, e F á forza ascensional, cúmprese que P = Vγ1 e F =Vγ2, onde V é o volume do corpo. Se P > F, o corpo afúndese. Se P = F, o corpo nada entre dúas augas, e se P < F, o corpo flota. En todos os casos o peso do corpo medido dentro do fluído é P - F.

quitridial.