"qu" (Contén)

Termo do barallete que corresponde á voz ‘chocolate’.

Antropónimo masculino de orixe semítica que chegou ao galego a través da forma latina Zacchaeus e a grega Zakchaios, correspondente ao nome persoal hebreo Zakkai que aparece no Antigo Testamento e nos Evanxeos. Interpretouse como ‘puro’ (zak ‘puro’) e, polo tanto, relacionado coa raíz verbal zkh ‘ser puro’; aínda así parece máis probable que sexa unha etimoloxía popular e que o hebreo Zakkai sexa unha forma hipocorística do nome Zekharyâh, que deu lugar a Zacarías.

Publicano de Xericó. Segundo o Evanxeo de San Lucas, debido á súa baixa estatura, subiuse a unha árbore para ver a entrada de Xesús quen o mandou baixar e parou na súa casa.

División administrativa que se corresponde cunha rexión autónoma en China.

Persoa que elabora zocos ou zocas.

Persoa torpe e con dificultades de comprensión.

Termo do verbo dos cabaqueiros que corresponde á voz ‘bolsa (dos cartos)’.

Termo do verbo dos daordes que corresponde á voz ‘rico’.

Enzima proteolítico, formado por hidrólise do quimotripsinóxeno e presente no zume pancreático, que hidroliza os enlaces peptídicos dos aminoácidos aromáticos.

Uadi do S da Península Arábiga, pertencente ao Ǧ abal Habašīya, na rexión do Hada.

Nome co que é coñecida a Qubbat as-Sa)ra (Cúpula de Rocha) situada en Xerusalén. Levántouse sobre a rocha onde estaba o antigo Santo dos Santos e desde onde, segundo a crenza musulmá, Mahoma subiu ao ceo (mi’ra ǧ ). Ten planta octogonal e está moi decorado.