"To" (Contén)

Acción de disentir.

1. Ausencia de correspondencia entre as declaracións das partes que tentan asinar un contrato que, a causa da falta de consenso, non chega a perfeccionarse.

2. disentimento mutuo

   Conformidade das partes para disolver e deixar sen efecto o contrato ou as obrigas existentes entre eles.

de dispoñer(se) ou de dispor(se).

Que mostra capacidade e decisión para realizar dilixentemente algunha cousa.

1. Acción e efecto de distanciar ou distanciarse.

2. Situación de persoas que están distantes.

Concepto dramático proposto por Bertolt Brecht, que fai referencia a un efecto oposto á identificación emocional provocada pola ilusión teatral e pola escena naturalista e figurativa, que procura a desalienación do espectador respecto da escena e dos mundos nela reflectidos. Este feito provocaría, en principio, unha toma de conciencia e unha maior implicación real nunha realidade social sempre conflitiva. Co obxectivo de provocar esa distancia necesaria entre o espectador e o mundo da escena, Brecht aposta pola presentación fronte á representación, para o que establece pautas interpretativas que incidan na permanente ruptura das vellas convencións e na distancia entre o actor e o personaxe que interpreta, e estratexias dramatúrxicas como a construción da trama a partir de pequenas escenas, a incorporación dun narrador, o uso de cantigas, a proxección de imaxes ou os cambios de escenografía, coas que se pretende mostrar o carácter de ficción escénica, para que o espectador manteña sempre...

Que se diferenza doutra cousa por algunha característica.

Que non é o mesmo.

Que se percibe con claridade.

Que non hai outro igual.

Que ten dúas bocas ou ventosas.

Nome dado a dous tremátodos endoparasitos, que en estado adulto parasitan os condutos biliares da ovella e, ocasionalmente, do home e doutros mamíferos. O dístomo hepático provoca a fasciolose e o dístomo lanceolado a dicroceliose.

Alteración da tonicidade ou tensión dun tecido ou órgano.

Alteración, permanente ou transitoria, das funcións reguladas polo sistema nervioso vexetativo.

Lesión que se produce nalgunha parte do corpo como resultado dunha torsión.

1. Deformación dunha imaxe (por imperfeccións do sistema óptico utilizado), do son, dunha vibración ou dun sinal eléctrico, a causa das imperfeccións do aparato reprodutor ou amplificador, ou ben nunha transmisión. Xeralmente, a distorsión modifica a forma da onda; segundo os efectos producidos recibe diversos nomes, como distorsión de amplitude, distorsión harmónica e distorsión de cruceiro. En fotografía, prodúcese mediante o emprego de certos obxectivos como o ollo-de-peixe ou pode crearse a propósito para realizar efectos especiais.

2. distorsión de amplitude

   Distorsión producida cando os diferentes compoñentes de frecuencia do sinal son amplificados ou atenuados de forma desigual.

3. distorsión harmónica

   Distorsión que se produce cando, ao amplificar un sinal, se lle unen harmónicos de orde superior. A calidade dun amplificador de alta fidelidade depende da distorsión harmónica total.

Deformación ou alteración na reprodución ou exposición duns feitos.

Producir unha distorsión en algo.

Deformar o sentido orixinal de algo.