"Imo" (Contén)

1. Que ocupa o lugar número cincuenta nunha serie.

2. Que corresponde a cada unha das cincuenta partes en que se divide un todo.

3. Cada unha das cincuenta partes en que se divide unha unidade.

1. Conxunto de uvas que penduran do mesmo talo.

2. Marca feita cun legón ou aixada que serve para indicar os lindes dunha parcela onde vai colocada a estrema.

3. Inflorescencia ou infrutescencia que consta dun eixo indefinido do que xorden flores ou froitos sobre pedicelos.

PERSOEIRO

Baixo italiano. Debutou en 1964 no papel de Colline en La Bohème. Dotado dunha amplitude e beleza vogal que lle permite cantar tamén na tesitura de barítono, en 1978 adquiriu un gran renome como protagonista do Don Giovanni de Mozart, na versión cinematográfica de J. Losey.

PERSOEIRO

Futbolista. Coñecido como O Tigre de Maracaná, foi porteiro titular do F. C. Barcelona (1949-1961) e da selección española, coa que foi 36 veces internacional. Acadou a internacionalidade en México (1950) e consagrouse como un dos mellores porteiros do mundo nos campionatos de Brasil do mesmo ano.

GALICIA

Ilustrador, gravador e pintor. Comezou a súa formación artística en Ferrol, onde colaborou en El Correo Gallego. Trasladouse á Coruña onde tivo unha academia de debuxo e traballou no campo da publicidade. En 1910 emigrou a América, traballando de cartelista comercial e escenógrafo. Foi redactor xefe artístico de La Ilustración Española y Americana (1913) e en 1915 instalouse en Madrid. Escribiu e ilustrou Mientras llega la hora (1916), onde amosou a súas convicións ideolóxicas e aspiracións políticas revolucionarias con debuxos intensos e escritos breves que fixeron medrar a súa fama de anarquista. En 1920 trasladouse a València onde fundou un taller para a fabricación de abanos pero tras a morte da súa dona regresou a Madrid, onde traballou, ata 1936, para as editoras Prensa Española (ABC e Blanco y Negro) e Prensa Gráfica (La Esfera), realizou ilustracións para La novela de hoy e La novela semanal ademais de Escuela...

PERSOEIRO

Director de orquestra inglés. Debutou no mundo operístico con The Rake’s Progress, de Stravinsky. Dirixiu a Royal Liverpool Philarmonic Orchestra (1977-1980), a Filharmónica de Los Angeles e a Sinfónica de Birmingham (1980).

PERSOEIRO

Guerrilleiro. Coñecido como Sten’ka Razin, foi cosaco do Don. Fillo de cosacos ricos, foi un guerreiro ao servizo do tsar e dirixiu a rebelión dos cosacos e campesiños (1660-1670). Figura popular, pasou a formar parte do folclore ruso como símbolo da liberdade e da loita do pobo contra a opresión.

PERSOEIRO

Político. Fundou as Juntas Castellanas de Actuación Hispánica (1931), que se uniu a La Conquista del Estado, para formar as Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista (JONS) en 1931. Participou na súa unificación con Falange Española (1934). Foi elixido deputado en 1934.

GALICIA

Político. Alcalde de Redondela durante tres lexislaturas (1979-1991) e desde 1999, e senador electo por Pontevedra na V lexislatura (1993-1996), foi vicepresidente da Federación Galega de Municipios e Provincias, secretario xeral da agrupación local do PSdeG-PSOE de Redondela e presidente da agrupación comarcal de Vigo.

PERSOEIRO

Trobador. De probable orixe portuguesa, segundo a súa colocación nos cancioneiros da Biblioteca Nacional e da Vaticana a carón doutros autores lusos, e nomeado nun documento de 1288, de Porto, en que aparece nunha repartición de bens. Activo no derradeiro cuarto do s XIII, só se conserva a súa cantiga de amigo “Foste’-vos vós, meu amigo d’aqui”, que destaca pola súa estrutura métrica e o tema desenvolvido -a infracción do amante ás regras do servizo de amor-, e sobre todo polo aspecto léxico, tal e como testemuñan algúns termos provenzais.

PERSOEIRO

Médico, político e etnógrafo. Doutor en Medicina (1960), especializouse no aparato dixestivo. Presidiu a comisión encargada da redacción do Estatuto de Autonomía para Galicia, coñecido como Estatuto dos 16, e foi alcalde da Estrada. Realizou estudos etnográficos, artísticos e históricos sobre o concello da Estrada e o seu contorno, dos que destacan Guía turística de La Estrada (1976), Marcas de canteiros de la desaparecida Torre de la Barreira (1976), Cruceiros e cruces no nordeste da provincia de Pontevedra (1985, premio de investigación da Deputación de Pontevedra 1981), Un médico na aldea (1992) e, con J. Espiño Matos e M. Sinde Lema, El camino de Santiago por el sudeste (1993).

PERSOEIRO

Eclesiástico. Foi abade mitrado de Villafranca del Bierzo e bispo de Lleida entre 1819 e 1824. Opúxose ao sistema constitucional e, detido como represalia pola invasión dos Cen Mil Fillos de San Luís (1823), foi desterrado a Málaga e despois a Tortosa. Unha vez restablecido o absolutismo, reuniu nun volume os seus escritos anticonstitucionais. En 1824 foi nomeado arcebispo de Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Pintor ruso. Membro do grupo dos Ambulantes, foi profesor da Academia de Belas Artes de Petrogrado. Pintou cadros de xénero e de historia dentro dun realismo a miúdo anecdótico. Destacan Os remeiros do Volga, Iván o Terrible e o seu fillo e retratos como os de Tolstoj, Musorgskij e Glinka.