"Vic" (Contén)

PERSOEIRO

Matemático ruso. Traballou na lei dos grandes números e analizou os procesos estocásticos, que considera como unha cadea de probas, denominada cadea de Markov. Aplicou os seus coñecementos matemáticos á lingüística (análise de Markov).

PERSOEIRO

Escritor croata. É autor de poemas épicos, como Kohan i Vlasta (1868), dramas históricos, como Karlo Drački (1872), e poemas. Ademais, editou diversos estudios sobre estética, como O desenvolvemento e o contido da estética xeral (1902).

PERSOEIRO

Compositor. Estreou en Viena Il burbero di buon cuore (1786), Una cosa rara, ossia bellezza ed onestà (1786), da que Mozart adaptou un tema para o seu Don Giovanni, e L’arbore di Diana (1787). En Rusia o tsar Paulo I nomeouno conselleiro privado e inspector das compañías de ópera italiana. Está considerado o introdutor do vals na música culta.

PERSOEIRO

Anatomista. Fundou o Museo Arqueológico e a Sociedad Económica de Amigos del País e dirixiu o Hospital de San Roque de Santiago de Compostela. Publicou un estudo sobre frei Martín Sarmiento.

GALICIA

Xornalista. Foi redactor dos xornais La Noche, La Hoja del Lunes e El Pueblo Gallego, e fundou e dirixiu Informe Gráfico, El Pope, Informe Gallego e El Pueblo Gallego del siglo XX. Recibiu o Premio Lija da Asociación da Prensa de Vigo (1992) e a medalla do Concello de Vigo (1999).

GALICIA

Escritor e político. Coñecido como Vicente Risco, foi un dos principais intelectuais e políticos galeguistas do s XX. Fillo de Antonia Agüero Álvarez e de Antonio Martínez--Risco, avogado e funcionario de Facenda, os seus primeiros anos transcorreron na rúa da Paz, en Ourense, onde tamén viviron R. Otero Pedrayo, a quen coñeceu xa desde neno, e Florentino López-Alonso Cuevillas. Rematou o bacharelato en 1899 no Centro Provincial de Instrución e obtivo a licenciatura en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1906. Posteriormente ingresou na delegación de Facenda da súa cidade natal e comezou a desenvolver o seu traballo artístico e intelectual, tal e como reflicten as súas primeiras colaboracións en El Miño (1910), que asinaba cos pseudónimos de Rujú Sahib e Polichinela, e onde seguía o estilo xornalístico de Eugenio D Ors. A partir de 1911 pasou a colaborar en Mi Tierra, onde escribiu diversos artigos sobre literatura galega. En 1913 marchou excedente a Madrid e alí matriculouse...

PERSOEIRO

Político húngaro. Abandonou o convento franciscano de Szászvár e viaxou a París, onde se adheriu ás ideas democráticas de Jean-Jacques Rousseau. Membro dos Xacobinos Húngaros, organizou unha conxuración para derrocar o absolutismo en Hungría. Detido en Viena (1794), foi decapitado.

GALICIA

Gravador e pintor. Cultivou a pintura ao óleo, a acuarela e o gravado con numerosas técnicas. Da súa produción destaca a acuarela Rincón de Platerías. Acadou o terceiro e cuarto premio de Gravador na Trienal Nacional de Santiago de Compostela en 1971 e 1974, respectivamente.

PERSOEIRO

Atamán dos cosacos de Ucraína. Estivo do lado do tsar Pedro I de Rusia   no comezo da Guerra Nórdica (1700-1721), pero coa intención de asegurar a independencia de Ucraína, asinou un acordo con Carlos XII de Suecia. Vencérono xunto cos suecos en Poltava (1709).

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Il Ferratese, traballou en Ferrara ao servizo dos duques de Este e a súa obra caraterizouse por un realismo rigoroso. Pintou Cristo tra i dottori (1524) e Resurrezione di Lazzaro.

PERSOEIRO

Político. É doutor en dereito pola Universidade de Leningrado, na que impartiu clase entre 1990 e 1999. A partir tamén de 1990, e durante cinco anos, foi conselleiro do Presidente do Concello Municipal de Leningrado. Compaxinou estas actividades con diversos postos nas empresas forestais máis importantes de Rusia, entre elas Bratsk e na gasística Gazprom. En 1999 trasladouse o Kremlin como protexido de Vladimir Putin, que foi elixido presidente de Rusia no ano seguinte. Medvedev é nomeado xefe da Administración en 2003 e dous anos despois, viceprimeiro ministro responsable de programas sociais. No 2008 Putin retírase e Medvedev gaña con facilidade as eleccións presidenciais e nomea a Putin primeiro ministro do seu goberno.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico ruso. Percorreu o país recollendo unha perspectiva lúcida e irónica da revolución socialista. Das súas obras destacan Scast’e (A felicidade, 1934), Čudesnica (A nena dos milagres, 1936) e Osvobozhdyonnaya zemlya (Terra liberada, 1946).

PERSOEIRO

Poeta e dramaturgo. Foi o autor dos dramas históricos Carskaja nevesta (A promesa do tsar, 1849) e Pskovitjanka (A moza de Pskov, 1860), que serviron de base ás óperas de Rimskij-Korsakov do mesmo nome.

PERSOEIRO

Actor e director de teatro ruso. Despois dunha época de actuacións no Teatro da Arte de Moscova (1898), formulou a teoría vangardista sobre o teatro simbolista. Prescindiu do teatro convencional e desenvolveu unha técnica radical anti-ilusionista. Acusado de formalista, foi encarcerado e deportado. Das súas realizacións destacan Pelléas et Mélisande (1907), de Maeterlinck; Don Juan (1910), de Molière; The Magnificient Cuckold (1920) e The Queen of Spades (1935).

PERSOEIRO

Bailarín e coreógrafo ruso. Coñecido como George Balanchine, cada unha das súas coreografías realizábase harmoniosamente en estreita relación coa música. Actuou no Ballet de D’aghilev e no Ballet Ruso de Montecarlo, e en 1934 instalouse en Nova York. Fundou a School of American Ballet e o New York City Ballet (1948). Das súas coreografías, de estilo neoclásico, destacan The Nutcracker (1954) e Don Quixote (1965).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Describiu a vida e o ambiente dos sectarios do rito antigo Raskol na ribeira do Volga, e tamén o medio despótico e cobizoso dos comerciantes. Compuxo os tres volumes Sbornik postanovlenij otnosjaščikhsja k raskolu (Compilación de todas as disposicións referentes ao cisma, 1860-1863).

PERSOEIRO

Químico ruso. Estableceu unha clasificación periódica dos elementos químicos coñecidos nese momento (63), que dispuxo por orde crecente de pesos atómicos. O primeiro esbozo (marzo de 1869) foi seguido por unha clasificación máis esmerada (xaneiro de 1871), que non é moi diferente da táboa periódica moderna. Grazas a esta, púidose fixar con exactitude o peso atómico e as propiedades físico-químicas dalgúns elementos e prever a existencia doutros.

PERSOEIRO

Escritor e crítico ruso. Foi o autor do manifesto do simbolismo ruso e escribiu tamén novelas históricas, como a triloxía Khristos i Antikhrist (Cristo e Anticristo, 1894-1904), que relatan os acontecementos cunha visión místico-relixiosa, e obras de crítica literaria, como Tolstoj i Dostojevskj (1901), onde define os dous escritores como os profetas da carne e do espírito, respectivamente.