"To" (Contén)

PERSOEIRO

Arcebispo de Toledo (754?-800). Educouse na escola monástica e ingresou na vida monacal ao redor do 737. Destacou no estudo da filosofía grecolatina e, como arcebispo de Toledo, defendeu unha tese sobre Cristo vinculada ao adopcionismo, ao tempo que defendeu a Igrexa visigoda das intromisións francas. Contou co apoio de Félix, bispo de Urgell, pero os relixiosos asturianos aproveitaron para abandonar a influencia de Toledo e achegarse aos francos. Sufriu os ataques do Beato de Liébana e as súas ideas foron condenadas como heréticas polo Papa Adrián I nos concilios de Ratisbona (792) e Frankfurt (794).

PERSOEIRO

Bispo de Noyon (641-659). Tamén coñecido como santo Eloi, traballou como ourive do Rei Clotario II. Na corte merovinxia chegou a ser ministro de Dagoberto I, amais de tesoureiro real. No 639, trala morte deste último rei, deixou a corte, ordenouse sacerdote e foi consagrado bispo de Noyon en maio de 641. É patrón dos ourives, douradores, ferreiros, arrieiros, etc, e a súa festividade celébrase o 1 de decembro.

PERSOEIRO

Director de orquestra, compositor, arranxador e pianista de jazz. Coñecido co pseudónimo de Duke Ellington, estudiou arte decorativa antes de dedicarse á música e formar o grupo Duke’s Serenaders, que logo se convertería en The Washingtonians. Líder da orquestra, comezou as súas actuacións en distintos locais (Flamingo, Kentucky Club, Lafayette, etc) ata que a agrupación foi o grupo estable do Cotton Club (1927-1931). Adquiriu moita sona coas súas interpretacións cun estilo coñecido como jungle, caracterizado por determinados efectos sonoros obtidos coas trompetas e trombóns e cun repertorio dominado por melodías exóticas e polo blues. Fiel ás raíces musicais afroamericanas, harmonizou os ritmos latinos co swing e coa instrumentación orquestral. Tocou xunto a Jimmy Blanton, Ben Webster, Alvin Raglin, Billy Strayhorn, Lawrence Brown, Cootie Williams e Harry Carney, entre outros, e gravou con Louis Armstrong, Ella Fitzgerald, Count Basie, John Coltrane...

PERSOEIRO

Politicólogo. Doutor en Ciencias Políticas e Económicas (1969) e catedrático de Historia do Pensamento Político (1982) na Universidad Complutense de Madrid, foi vicedecano da facultade de Ciencias Políticas e Socioloxía da Universidad Complutense (1977-1982) e profesor invitado nas universidades de Turín, París X, Nanterre e Dijon, e na École des Hautes Études en Sciences Sociales de París. Colaborador, entre outras publicacións, de Revista de Occidente, Revista de Estudios Políticos, Cuadernos Hispanoamericanos, Cuadernos de Ruedo Ibérico, Cahiers d’Histoire e Communisme, dirixiu a revista Estudios de Historia Social (1977-1992) e formou parte dos consellos científicos das revistas Passato e Presente, Idearium e Revista Internacional de Estudios Vascos. Entre os seus libros cómpre salientar La ideología liberal en la Ilustración española (1970), Ideologías del nacionalismo vasco, 1876-1937 (1978), La modernización...

PERSOEIRO

Cantante e compositor. Nome artístico de Reginald Kenneth Dwight. Foi bolseiro da Real Academia de Música de Londres e formou parte da banda Bluesology, xunto con Long John Baldry e Elton Dean, dos que tomou os seus nomes para formar o seu artístico. Posteriormente, coñeceu a Bernie Taupin co que creou éxitos como Your Song, Daniel ou Crocodile Rock. Gañador de premios Grammys e dun Oscar pola canción Can You Feel The Love Tonigth, da película de Disney The Lion King, en 1992 creou a Elton John AIDS Foundation, organización para a loita contra a sida. Da súa discografía destaca Empty Sky (1969), Elton John (1970), Goodbye Yellow Brick Road (1973), Her & There (1976), Fox (1981), Ice on Fire (1985), Duets (1993), The Lion King (1994), Love Song (1996) e One Night Only (2000). É membro honorario da Real Academia da Música e foi nomeado sir.

PERSOEIRO

Ecólogo. Foi un dos pioneiros da ecoloxía, á que definiu como a “historia natural científica que se ocupa da socioloxía e economía dos animais”. A súa principal obra é Animal Ecology (Ecoloxía animal, 1927).

PERSOEIRO

Compositor. Discípulo de F. J. Fétis e de J. F. Lesueur, a partir de 1840 foi profesor de harmonía do conservatorio de París. Escribiu cantatas, oratorios e misas. En 1834 obtivo o Gran Premio de Roma.