"An" (Contén)

O artigo 4. 1. da Constitución Española, aprobada en 1978, sinala que a bandeira de España está formada por tres faixas horizontais, vermellas a primeira e a terceira, mentres a central é amarela e de dobre anchura. Foi Carlos III quen no ano 1785 implantou para a mariña real un pavillón que é a actual bandeira de España, en substitución do pavillón branco, propio da casa real, que ostentaban os navíos da armada e era motivo de confusións cos pavillóns doutros países onde reinaban os Borbóns. No ano 1843, a bandeira da mariña converteuse na oficial do Estado, agás durante a II República, que adoptou a bandeira tricolor, con tres faixas horizontais da mesma anchura: vermella, amarela e morada, como lembranza do suposto distintivo dos comuneiros de Castela. Trala Guerra Civil, o goberno franquista decidiu restituír o modelo tradicional vermello e amarelo dourado, incluíndo no centro o escudo coa aguia imperial. A actual bandeira de España foi instituída pola Constitución de 1978. O escudo...

O artigo 6 do Estatuto de Autonomía de Galicia, aprobado en 1981, sinala que a bandeira de Galicia é branca cunha banda diagonal de cor azul que a atravesa desde o ángulo superior esquerdo ao inferior dereito. A Lei de Símbolos de Galicia, promulgada en 1984, establece a disposición, cor e símbolos da bandeira de Galicia. Segundo esta lei, a bandeira ten tres módulos de longo por dous de ancho e a banda é de cor azul celeste subido ou cobalto claro. Así mesmo, obriga a que conteña o escudo oficial cando ondee nos edificios públicos e nos actos oficiais da Comunidade Autónoma; a disposición do escudo ten que ser centrada e a súa altura debe ser igual á metade do ancho da bandeira. A orixe da bandeira galega remóntase o s XVII, momento no que era de cor branca cun copón amarelo no centro, rodeado de seis cruces recortadas. Unha bandeira destas características foi empregada polo Batallón Literario durante a Guerra de Independencia. A orixe da faixa de cor azul, que a incorporou o movemento...

Lugar da parroquia de Manduas, concello de Silleda. Con 596 h (1996), constitúe o segundo núcleo de poboación do concello de Silleda, por detrás da capital municipal. A isto contribúe a súa situación á beira da estrada nacional N-525 e, sobre todo, a estación do ferrocarril de Santiago de Compostela a Ourense.

Individuo integrante dunha bandeira.

Segundo o artigo 4. 2. da Constitución Española, aprobada en 1978, os estatutos das respectivas comunidades autónomas poderán recoñer bandeiras e enseñas propias. Non existe un modelo homoxéneo para as 19 autonomías españolas, senón que cada unha segue modelos diferentes: Asturias, Madrid, Murcia, Navarra e Melilla son monocromas; Aragón, Illes Balears, Catalunya e a Comunitat Valenciana seguen o modelo tradicional catalano-aragonés de varias faixas amarelas e vermellas; as restantes comunidades empregan distintas cores na composición das súas bandeiras aínda que difiren na disposición. A bandeira de Andalucía está composta por tres faixas horizontais da mesma anchura: a primeira e a terceira verdes e a segunda branca. A bandeira de Aragón está composta por nove faixas horizontais da mesma anchura, alternando a cor amarela nas impares e a vermella nas pares, e sobre elas un escudo acuartelado con coroa ducal que leva no primeiro cuartel, unha árbore de sinople, sobre campo de ouro; no segundo,...

Movemento de expansión dos colonos do Brasil que se basea na organización de bandeiras.

Termo da xerga das palilleiras que designa un ‘tipo de encaixe que ten forma oval e se emprega para adornar mobles’.

Marxes de papel nas follas dos selos de correos, que poden ilustrar títulos relacionados coa emisión de selos ou algún debuxo alusivo ao mesmo. Non teñen valor postal.

Revista editada na cidade da Coruña. Apareceu en 1855 e cesou ao ano e medio. Entre os seus redactores figuraban Abelardo Carballo, Antonio de San Martín e N. Rúa Figueroa. O seu impresor era Timoteo Pombo. Destacaba no seu formato a marca dobre holandesa con gravados.

Xornal santiagués que apareceu en 1887 baixo a dirección de Andrés Rey Varela, quen figuraba tamén como fundador.

Continxente militar creado en xullo de 1936, organizado e dirixido polo comandante Barja de Quiroga. A pretensión deste continxente era a de alistar soldados na retagarda galega e, unha vez conformado o grupo, fornecer o exército sublevado que combatía a II República. En agosto do ano 1936 saíron para a fronte.