"PLA" (Contén)

Substancia formada a partir do plasminóxeno, pola acción dos activadores séricos ou dos tecidos orgánicos, que intervén no proceso de fibrinólise hidrolizando a fibrina do coágulo e transformándoa en fibrinopéptidos.

Precursor inactivo da plasmina.

plasm(o)-.

Célula precursora do plasmocito.

célula plasmática.

Mieloma que se forma a partir de células plasmáticas, que xorde habitualmente na medula ósea.

Presenza de plasmocitos no sangue.

Filamento citoplasmático que, por medio dos canalículos das membranas separadoras, pon en comunicación os protoplasmas de dúas células adxacentes.

Relativo ou pertencente ao plasmodio.

Xénero de protozoos, parasitos dos eritrocitos, axentes causantes das diversas formas de paludismo. Os que son patóxenos para o ser humano son Plasmodium vivax, axente causante da febre terciá, benigna; P. malariae, da febre cuartá; e P. falciparum, do paludismo, pernicioso ou maligno.

Confusión do citoplasma de dúas células na copulación de gametos.

Contracción do citoplasma debida á perda de auga por exosmose.

plasmocitoma.

Estado de vibración colectiva dos átomos de valencia dun sólido ou dos electróns e os ións dun plasma. Considérase, a efectos dinámicos, como unha pseudopartícula.

Perda de plasma que se produce en casos de lesións tisulares importantes, como nas queimaduras de terceiro grao.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘modelado’.

Operación que consiste en corrixir algunha deformidade dun órgano. Desígnase co nome do órgano onde se fai a operación.