"An" (Contén)

PERSOEIRO

Filósofo. Profesor na Universidade de Milán e senador da República. Defendeu o que el mesmo chamaba racionalismo crítico que, a partir dunha análise fenomenolóxica do acto do coñecemento, quería chegar a unha ontoloxía crítica que evitase o relativismo e o dogmatismo. Nos últimos anos da súa vida inclinouse cara ao marxismo. Escribiu entre outras, Principi di una teoría della ragione (Principios dunha teoría da razón, 1926), La ricerca della realtà (A busca da realidade, 1959) e Studi sulla filosofia del Novecento (Estudios sobre a filosofía novecentista, 1965).

1. Onomatopea que imita un disparo.

2. Signo de exclamación (!) empregado para indicar sorpresa nun foro de discusión en liña.

3. Efecto sonoro de detonación producido polas ondas de choque dun avión en réxime transónico ou supersónico.

PERSOEIRO

Médico e veterinario, coñecido especialmente polos seus traballos sobre a brucelose dos bóvidos. Descubriu o bacilo de Bang (Brucella abortus).

PERSOEIRO

Escritor. Desenvolveu o seu labor no eido do xornalismo, da crítica e do teatro, aínda que destacou como novelista da escola realista. As súas obras, xeralmente breves, poñen de manifesto un grande espírito de observación e un profundo coñecemento da vida, pero tamén destacan pola súa acertada pintura de caracteres. Ademais de dous tomos de estudios críticos Kritische Studien (1879) e Realism og Realister (1879), tamén escribiu Haablose Stägter (1880), Fädra (1883), Excentrische Noveller (1885) e Stille Existenser (1886), coleccións de novelas entre as que se conta Ved Vejen, considerada a súa mellor obra.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Carballiño baixo a advocación de santa Baia.

IGREXAS

Igrexa situada no Carballiño. Na bóveda da capela maior conserva as pinturas murais do chamado Pintor de Banga. A temática destas pinturas está estruturada en tres espacios que corresponden aos tres niveis da mensaxe: os dons da divindade, o influxo dos astros e os videntes; está iconograficamente relacionada cos emblemas de Alciato. Estes temas amosan o coñecemento das teorías de Copérnico e do pensamento neoplatonista florentino. Conserva unha pía bautismal tardogótica. Foi declarada Ben de Interese Cultural.

ILLAS

Illa do mar da China Meridional, situada ante a costa sudoriental de Sumatra, separada desta illa polo estreito de Bangka. Pertence a Indonesia e incluíuse na provincia de Sumatra Meridional. A riqueza principal da illa é a minería. A capital é Pangkalpinang, e o porto máis importante é Muntok. Posesión do reino de Srivijaya durante o s VII, foi sometida posteriormente (s XVIII) ao sultanato de Palembang. Contra o 1710 adquiriu grande importancia a causa da descuberta de xacementos de estaño. Cedida en 1812 a sir Thomas S. Raffles, gobernador británico de Xava, en 1816 pasou a formar parte das Indias Orientais Holandesas. Despois da ocupación xaponesa (1942-1945) foi de novo invadida polos holandeses. En decembro de 1949 entrou a formar parte dos Estados Unidos de Indonesia e en agosto de 1950 da República de Indonesia.

CAPITAIS

Capital de Tailandia, á beira dun dos brazos do delta do Chao Phraya (5.584.963 h [1996]). Está atravesada por numerosas canles que chegan ata o centro, máis moderno. É o principal centro económico de Tailandia e a poboación traballa, sobre todo, no sector terciario. A súa principal actividade industrial é a preparación do arroz. Practicamente non adquiriu importancia ata fins do s XVIII, cando o xeneral Chao Phraya Chakri chegou ao poder co nome de Rama I e escolleu Bangkok (1782) para substituír a Thon Buri como capital de Tailandia. Desde entón a cidade desenvolveuse como centro político, económico e social. Durante a Segunda Guerra Mundial (1941-1945) estivo ocupada polos xaponeses, que a converteron en centro de aprovisionamento. Entre os monumentos máis importantes salienta o templo de Vat Phra Keo, comezado no 1785 e considerado un dos máis fermosos pagodes budistas.