"To" (Contén)

erot(o)-.

Epopea nacional da Grecia sometida ao dominio turco. Composta por Vitzentzos Kornaros (citado ao final do poema) entre 1640 e 1665, consta de máis de dous mil versos e tomou como fonte de inspiración o Paris et Vienne, de Pierre de la Cypède, ademais doutras posibles influencias italianas. Describe a historia e as vicisitudes amorosas de Aretusa e Erotócrito, guerreiro continuador da tradición heroica dos gregos, que personalizou a defensa do sentimento nacional e das tradicións do pobo.

Repugnancia ou temor enfermizo á actividade sexual.

Afección ou hábito de escribir ou debuxar sobre temas sexuais. Son unha mostra característica os graffiti dos retretes.

Afección esaxerada á actividade sexual por parte de persoas que, en principio, poden satisfacela libremente. No home recibe o nome de satiriase, e, na muller, de ninfomanía. Pode ser síntoma de enfermidade.

erotómano.

Que ou quen sofre erotomanía.

Nome empregado, casual ou regularmente, para dirixirse ao ser amado. Cómpre consideralo un tipo de hipocorístico, xa que implica algún elemento do mundo físico ou relacionado co amor sexual.

eróxeno.

Sombra que nun lenzo fai un corpo sobre outro porque o intercepta a luz.

Acción de penetrar nun lugar por unha vía non destinada ao efecto. É unha das circunstancias específicas agravantes do delito de roubo.

Que ten escamas.

Acción de escanear.

Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, e tamén do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘barbeiro’.